4. Bölüm

Arkadaşlar hepinizden çok özür dilerimmm kitabı uzun zamandır yayımlayamıyordum çinkü uygulama girişimi kabul etmiyordu bir sürü sorun yaşadım uygulamayı silmek zorunda kaldım ama şimdi her şey hallettim elimden geldiğince bölüm atmaya ve geçen zamanı telafi etmeye çalışam💓💓💓💓💓💓⭐️⭐️⭐️⭐️🎀

Bu işi severek yapıyordu çünkü Eftalya'ya kimsenin değer vermediği kadar çok değer veriyordu. Öyle ki Sinan'ın ailesi Atalar ailesi olmuştu. “Harika bir dava kazandı.” Dedi Turgay Polat. Başarılı ve krallığa yakın bir hakimdi, sadece onların emirlerine göre hareket ediyor, hukuka aykırı olan bütün davaları bile Krallık istediği için onaylıyordu.”Bize harika bir milletvekili kazandırdı. Dılarıda Eftalyaya karşı büyük bir nefret olsa bile bizim taraf ona fazlasıyla minnettar.”
Minnettarlardı. Teklif edilen paraların hediyelerin ve yanında gelen üstü kapalı tehditlerin anlamları büyüktü.
“Evet” dedi Simge. Eftalya kadının soy adını hatırlayamadı. O da avukattı. “Senin de baban milletvekiliydi değil mi Eftalay?” Kadın elindeki şampanyayı yudumlarken sesinde derin bir kinaye vardı. Çünkü Eftalaya'nın babsı karşıt görüşte bir milletvekiliydi ve yargılanma sürecindeydi. Krallığa karşıydı. Buraya adım atmazdı, kızıyla yan yana gelmesi bile tartışma konusu olurdu.
Dakikalardır dağınık olan algısı babasının adını duyunca toparlandı. Dönüp kadına bakarken göz ucuylaSinan'ın omzunun gerildiğini fark etti. Kendini sakinleştirmek istemiş gibi başını sağa eğmişti.”Evet.” Dedi Eftalay sakin bir sesle çünkü Sinan'ın aksine o sinirlenmemeişti alışmıştı artık bunlara.”Milletvekili”. Masada sessizlik oldu. Herkes babasının yargılanma sürecinde olduğunu biliyordu.”Milletvekiliydi işine son verdiler.” Boğazını temizledi. “Ve o bunu haketti”

Eftalya babsına karşı gelen ve krallığın yanında duran o asi avukattı. Diğerlerine göre tabii.
Kerem Karaman konuyu dağıtıp, “İlk ödülünü aldığımda heyecandan ölecek gibiydim.” Dedi. “Fakat Eftalya nasıl rahat, bu yaşta bu profesyonellik hayran olunası.”

Çünkü o ödül Eftalya'nın umrunda değildi. Hiç bir ödül umrunda değildi. O an umrunda olan tek şey çapraz masada oturan adamdı. Her hareketini izliyor, bir yandanada saati kontrol ediyor, ardından sahnede ki adamın sesine kulak vermeye çalışıyordu. “Mahkeme salonunda da çok asildi” dedi adını hatırlamadığı erkek avukat. “Çıktıktan sonra karşıt görüştekilerin yüzünü ve küfürlerini duydunuz mu? Hepsi Eftalya'nın canını almak istiyor.” Etinden bir parça kopardı.”Tek koruma sana nasıl yetiyor Eftalaya? Biz güçlendikçe karşıt birlikler çoğaldı, canın tehlikede.”
Sinan kasıldı, Keren Karaman ise “Halledeceğiz.” Dedi üzerine vazifeymiş gibi.”Baroyla konuşacağım”

Eftalya umrumda değil bütün bunlar diye bağırmak istiyordu. Fakat gülümsemek dışında bir tepki vermiyordu. İnsanlar onun soğuk duruşuna alışmıştı. Hatta Eftalya'nın hiç bir zaman neşeli bir kadın olmadığını düşünüyorlardı. Hâlbuki eskiden oldukça neşeli biriydi…Gözleri Sianan'a takıldı.
Son beş dakika tik tak.
Bir kez onaylar gibi başını salladı. Siana'da önce ona karşılık verip sonra başıyla garsona işaret verdi.

Dört dakika elli iki saniye
Garson elindeki tepsiyle yürümeye başkadı, Eftalya'nın çaprazından geçerek çaprazındaki o adama doğru ilerlemeye başladı. Kerem Karaman omzunu sıvazladığında Eftalaya rahatsız oldu. Sinan daha fazla gerildi, garson yürümeye devam etti. Dört dakika otuz beş saniye. Çaprazda ki adamın yanından geçerken garsınun ayağı takıldı, elindeki tepsi adamın kucağına düştü ve camın parçalanma sesi ortamı doldurdu.
Kerem Karaman sıçrayarak elini Eftalaya' ın omzundan çekti. Eftalay derin bir nefes aldı. Çaprazında ki adam küfrederek kalkıp garsonu omzundan itti. Beyaz gömleğinde ki şarabı önce beyaz mendille temizşemeye çalıştı, sonra garsonu daha sert iterek yere düşürdü. Tuvallete ilerleyen adamın korumlarından bir tanesi garsonu kolundan tutup diğer tarafa götürdü. Sinan sadece sağlam bir dayak yiyeceğini ama bu kadarla kalacağnı söylemişti. Daha fazlası yaşanmasın diye Eftalya içinden dualar etmeye başkadı.

Sinan ve Eftalaya bakıştı.
Dört dakika on saniye. O anda Eftalya'nın telefonu titredi.Kerem"in gözleri telefona kayarken Eftalya saklayarak telefonu eline aldı ve yine o mesajlardan biriyle karşılaştı.

Bilinmeyen numara: Sevgili avukat şimdi olucaklar gelecekte bizi yan yana getirmek için olan bir gösteri. Öyle değil mi? Sabırsızlıkla o günü bekliyorum.

Numarayı tanımıyordu aradığında sadece meşgul çalıyordu ve sorgulattığında bilgisayar uygulaması olduğunu söylemişlerdi. Babası yargılandığından beri durmadan bu kişiden mesajlar geliyordu. Avukat olduğu için tehdit edilmeye bazı noktalarda alışmıştı ama bu kişiden aldığı mesajlar can sıkıcı bir hâle gelmeye başlamıştı. Omzunda bir nefes gibiydi ama takip edilmediğinden emindi. Takip edilse bilirdi tabii takip eden bir hayalet değilse.

Başını kaldırıp sinan'a baktı. Sinan başını onaylar gibi salladı ve Eftalya telefonu küçük çantasına koyup ayağa kalktı.
“ Sanırım heyecanlandım,” dedi üstündeki siyah dar elbiseyi düzeltirken “Yüzümü yıkadam iyi olucak.”
“Ne” dedi masanın köşesinde ki adam. Krallığa yakın başka bir isimdi. “Sadece birkaç dakika sonra ödülünü alıcaksın.”
“Hemen geleceğim.” Dedi Eftalya elini boynuna dolarken. “Midem bulanmaya başladı sandığınız kadar sakin biri değilim. Sadece göstermemek konusında profesyonelim, ödülü almadan önce bayılıp kalsam daha büyük bir rezillik olucağına eminim.” “Sandığımızdan çok daha iyiysin.” Dedi Kerem. Sinan gözlerini devirdi, Eftalya ise gözlerini devirmemek için kocaman açarak gülümsedi.
Üç dakika otuz bir saniye kalmıştı. “Beni alkışlarken umarım avuçiçleriniz parçalanır tek istediğim bu.” Ded eftalya.
Hepsi kahkaha attı. Oynadığı rol takdire şayandı. Sinan bile neredeyse inanacaktı ama göz göze gelince bu düşünceden vazgeçti. Eftalya iyi bir oyuncuydu. Satrançtaki rakip değildi, satranç tahtasını inşaa edicek kişi bu gün oydu.

Sırtını masaya çevirip hızlı adımlarla tuvaletin olduğu yere ilerlemeye başladı. Çantasında ki telefon titredi ve tüm başlar ona döndü. Hepsi babasına karşı gelen avukatın nasıl da krallığı korudupunu konuşuyordu, bazıları da ondan nefret ediyordu. Kerem Karamanla aynı masaya oturmak zordu. Kerem Karaman'ın göz bebeği olmak da öyle. Bütün yeni avukatların olmak isyediği nokta.
Tuvaletin önüne geldiğinde kapıda ki güvenlik Eftalya"ya baktı. Sadece hukuk bürosundan ve krallığa yakın olanların katıldığı bu davette tuvaletlerin olduğu yee sinan'ın girmesi yasaktı. Oldukça korunaklı göründn yer aslında oldukça korunaksızdı çünkü her an biri başınıza namlu yaslayıp beyninizi dağıtabilirdi. Eftalya hanım dedi güvenlik. “Sizi içeri tek almamız lazım kotürumanızın girmesi yasak” dedi. Sü”Sadece kapıda durmasını istiyorum” dedi Eftalya. “Kazandığım davadan sonra kimseye güvenim yok”
İki dakika kırk üç saniye.
Tabii diyerek kapının önünden çekildi güvenlük, çantasını aramamıştı. Eftalya bunu başarmak için çok çalışmıştı. Tuvaletin kadınlara aşt yerşni geçip erkeklere ait olan yere doğru yürüdü. Ayağındaki topukluların çıkardığı ses boş koridorda yankılanıyordu. Buradaki herkes birbirine güveniyormuş gibi yapsa da koridorun boşluğu bunun tam zıttını gösteriyordu. Kapının koluna uzanırken derin bir nefes aldı ve içeri girdi. İlk karşıdına çıkan aynalardı. Sinan şu ana kadar kapıdaki güvenliği indirmiş olmalıydı. Etrafa baktığında o hakimi gördü. Elindeki mendille gömleğindeki lekeyi silmeye çalışıyordu.

Bu bölüm bu kadardı canlarrr seviliyorsunuz elimden geldiğince bölğm atmaya çalışıcam ama bir aksilik olmazsa net her cumartesi akşamı bölüm gelmiş olurrrr💓💓 eğer bölüm gelmediyse ya kaçırılmışımdır ya da bu uygula yine hata vermiştirrr. Bayyyyyy❤️❤️❤️❤️❤️❤️