5. bölüm · BERDEL

4

Derin Akman

Sabah evde yükselen bağırış sesleri ile uykumda sıçradım hızla üzerimi değiştirip aşağı indim korktuğum olmuştu abim kız kaçırmıştı babam bağırıyor annem ise kendinden geçmişti ellerine baktığımda şok olmuştum nikah kıymışlardı.
-Ne olacak Murat şimdi!"diye bağırdı babam abim ise berivanin elini tutuyordu.
-Sevdim güzellikle olmadı kaçırdım"demesi ile babam Tokat atmıştı abimi yüzü sağa düştü.
-düşman mı edecem oğul sen bizi *diyordu annem.
-Kan dökülecek lan senin yüzünden "dedi abim Murat abime bakarak..
-olmayacak öyle birşey*
-Namus bu namus*dedi babam kapının kırılırcasına çalması ile hizmetli açmıştı içeri berivanın abileri ve babası girmişti silahların çekilmesi ile çığlık attım refklesle.
-Nasuh bu nedir!!*diye bağırdı babası.
-Olan oldu artık*dedi babam ama adam sinirle ona bakıyordu.
-Namusumu temizleyecem*demişti.
-Dur hele oğlumu vurdurmam*
-Namusa karşı namus isterim*demesi ile berdel olacağını anlamıştım korkuyla titredim babam bir bana birde adama baktı.
-kime istersin*dedi omuzlarım düştü
-Baran a bu akşam yüzük takılacak*demesi ile gözlerim dolmuştu koşarak odama çıktım.

Yarimsaatin sonudna gitmişlerdi göz yaşlarımı serbest bıraktım istemediğim bir evlilikte yapmak istemiyordum ama başka çarem yoktu.

Kaç saattir öylece sırtımı duvara yaslanmış oturuyordum içeri Berivan girmişti sinirle baktım.
-bana düşman olma*
-Ne olayım, yenge diyip bağrıma mı basacam sandın*
-Birbirimizi ne kadar sevdiğimizi sen gördün*
-Görmez olsaydım*
-Anam hazırlansın dedi"diyip çıktı derin nefes aldım ve ayağa kalktım makyaj masama oturdum hafif makyaj yaptım saçlarımı maşayla dalgalı yaptım ve kendime baktım ben neyin içine düştüm diyordum kendi kendime dolabın önüne geçtim.

Parfüm sıktım ve kendime son kez bakıp aşağı indim sinirim artıyordu.

Kapının çalması ile herkes ayağa kalktı geçip kapıyı açtım Rasim Ağa ardına eşi Ayşe hanım iki oğlu ve son olarak Baran girdi elindeki çiçekleri bana uzattı aldım onlar içeri girdi elimdekileri masaya koydum ve içeri geçtim bize ayrılan sandalyeye oturdum onlar sohbet ediyordu nefesim kesiliyor gibiydi üzerimde hissettiğim gözler ile soluma baktım bana bakıyordu kafamı öne eğdim annemin işareti ile kahveleri hizmetlilerden alıp dağıttım söze Rasim Ağa girdi.

-Nasuh Ağa Allah'ın emriyle peygamberin kavliyke kızınız ervayı oğlum barana istiyorum"her kelime kalbime hançer gibi giriyordu babasından sonra en çok hürmet gören oydu karanlık tarafı vardı bunu biliyordum korkuyordum...

-Hayırlı olsun verdim gitti*dedi ayağa kalktık yüzükler takıldı dualar edildi herkes oturunca önde Baran arkada ben el öpmeye başladık.

-hele çocuklar başbaşa kalsın*dedi Ayşe hanım anneminde işareti ile en üst kata terasa çıktık korkuluklara yaslanmış elleri cebinde duruyordu ben ise etrafa bakıyordum.
-Neden karşı çıkmadın"dedim ona bakarak.
-Sen kiminle evlendiğinin farkındasin dimi"demesi ile göz devirdim.
-biliyorum,Ben sana kim olduğunu değil neden evlenmeyi kabul ettiğini soruyorum*
-Cünkü istedim" demesi ile iyice sinir oldum.
-Ben istemiyorum ama "
-Bana bak Erva sabrımla oynama*
-oynarsam ne olur*onun gibi öne bir adım attım ve kafamı kaldırdım belimden tutup beni kendine iyice bastırdı.
-karanlık tarafımdan uzak dur*demesi ile içimin titrediğini hisettim.....