UMARIM BEĞENİRSİNİZ ŞİMDİDEN TEŞEKKÜRLER İYİ OKUMALARR!!

Gecenin karanlığına aldırmadan önüne gelen bütün arabaları sollayarak ilerledi bütün gece boyunca..evet o Miu'ydu tek bildiği geceler,ay ışığı ve motoruydu bu hayatta başka birşey bilmezdi ( ek olarak:kimseyede aşık olmamıştır)
Yine bir gece aynı şekilde ilerlerken bu sefer motor keyfi kısa sürmüştü..o hızla yoldaki bariyerlere çarpmıştı motoru ama merak etmeyin Miu bu konuda asla acemi değildi bunu 10'dan fazla kez yaşamıştı..motor bariyerlere çarpmadan motordan atmıştı kendini
Ama yinede az da olsa yaralanmıştı tabi çevredeki insanlar onu hastaneye gitmesi için yardım etmek istiyorlardı aka Miu hepsini reddetti çünkü pek te onemsemiyordu bu durumları ne de olsa alışıktı ama zorla da olsa arkadaşı onu ikna etmeyi başarmıştı
Zor bela hastaneye geldiklerinde hemen acil servise geçerler ve onu bir kaç hastasının daha olduğu acil hasta kısmına yönlendirirler
Miu bir yatağın üstüne oturur ve beklemeye başlar ama gecenin yorgunluğu olsa gerek arkasına yaslanır ve gözleri kapanır...aradan bir süre geçmiş olacak ki yavaş yavaş gözlerini açar karşısında beyaz önlüklü kahverengi saçlı biri kolundaki yaraları tedavi ediyordu
"-Sende kimsin?" Diye sordu Miu sanki doktor olduğu belli olmuyormuşçasına..
"-Ordan bakınca neye benziyorum?" Diyip sırıttı ve gözlerini kaldırıp Miu'ya baktı sonra tekrardan işine geri döndü gözleri..
Bir süre doktoru süzdü ve isim kartında adını gördü "Lalina Lena"..isim oldukça hoştu ağızda dağılan bir etkisi vardı,Miu istemsizce söyledi;
"-Adın güzelmiş" sonra fark etti ve kafasını başka bir yöne çevirdi
Lena kafasını kaldırıp Miu'ya baktı
"-Beğendin demek öyleyse diğer kolunu uzat" diyerek kirlenmiş pamuğu çöpe attı ve yeni bir pamuk aldı
"-Nedenmiş?" Diyerek Lena'ya ters ters baktı
Lena anlamamış bir şekilde ona dönüp;
"-Tedavi etmem lazım çünkü" diye altını çizerek söyledi ve diğer koluna uzandı
Miu kolunu geri çekti
"-Gidiyorum ben bu kadar tedavi yeterli benim için" dedi ve doğruldu tam kalkarken Lena kolunu öne doğru uzattı
"-Hiçbir yere gitmiyorsun" dedi bir anne tavrıyla
"-Ama ben gitmek istiyorum" diye üstteledi Miu ve tekrardan kalkmak için hareketlendi ama Lena yine engel oldu
"-Burda işler istediğin gibi gitmiyor" dedi Lena ve Miu'nun kolunu sıvadı pamukla temizlemeye başladı
Miu küçük bir çocuk gibi somurtup arkasına geri yaslandı
"-Bu saatte motorla neden o kadar hız yaptın?"
"-Ben her zaman öyleyim" dedi Miu gururlu bir şekilde
"-Bunda gururlancak ne var?tek yaptığın kendine zarar vermek"
"-Laflarına dikkat et herkesin zevki kendine"
"-Zevk mi çok bilmişlik mi?"
"-Bildiğim için söylüyorum hem sen doktor değil misin işini yap sadece"
Lena kafasını kaldırıp ciddi bir suratla Miu'ya baktı
"-Ben olmasam yaraların mikrop kapıp geberelirdin ona göre konuş ve benide hafife alma hiçbir lafın altında kalmak ben"
Miu bir süre dediklerini düşündükten sonra;
"-Tamam tamam iyi ki bi birşey dedik abartmaya gerek yok"
"-Noldu korktun mu?"
"-Ben mi asla korkmak ve ben yanyana bile gelemeyiz"
Bu sözü Lena onu kolundan tutup kendine çekene kadar hayatta kaldı tabii
"-Böyleyken de cesaretli misin hala?"
Miu söylediği sözün altında kalmamak için bir şeyler söylemek istesede sadece ağzını açabildi o kadar
"-Dilin tutuldu bakıyorum" bir süre Miu'nun suratına bakıp sırıttıktan sonra eşyalarını toplayıp ayağa kalktı
"-Yine beklerim "çok bilmiş" hanfendi" dedi ve son gülüşünü atıp Miu'nun yanından ayrıldı
Miu,Lena'nın dediği laflara takılı kalmıştı şu güne kadar her söze cevap verip sadece adını bildiği bir doktorun laflarının altında kalma mücadelesi ile boğuşuyordu kendi içinde...
Sonra olayları idrak edip arkadaşının yanına gitti birlikte hasteneden çıktılar ikiside kendi evlerine geçtiler
Miu yatağında eli yaralarında Lena'yı düşünüyordu ona cevap verememek biraz koymuş olsada çok takmamaya çalışarak uyumaya çalıştı
Ertesi sabah hazırlanıp iş yerine geçti Miu açık alana sahip bir kafe de çalışıyordu garsonluk yapıyordu
Yine aynı şekilde işini yapıyordu o sabah yeni gelen misafirlerin yanına gitti siparişlerini almak için ama hiç birinin yüzüne adam gibi bakmamıştı defterini çıkardı yazmak için hepsi tek söyledi;
"-Limonata"
"-Soda"
"-İce tea"
"-Sen"
Miu bir an yanlış anladığını düşünüp ayrıldı masadan ve siparişleri getirmeye gitti elinde içeceklerle tekrar geldi herkesin içeceğini önüne koydu tam giderken kolundan biri tuttu Miu kafasını çevirip kolunu tutan kişiye baktı
"-Tanımadın mı motorcu kız?"
Miu bir süre Lena'nın suratına baktı(her zamanki gibi)sonra sordu;
"-Ne işin var burda?"
"-Arkadaşlarımla takılmaya geldim sorun mu var?" diyip sırıttı yine
"-Hayır beni ilgilendirmiyor zaten sadece sordum" diyip kolunu çekti
Lena Miu'yu baştan aşağı süzdü
"-İyi peki ama daha çok karşılaşacağımıza eminim"
Miu Lena'ya ters bakıp personel odasına geri döndü
"-Ne işi var ki burda?"

~BU KADARDI İKİNCİ BÖLÜM NE ZAMAN GELİR GRAM FİKRİM YOK AMA UMARIM BEĞENMİŞSİNİZDİR BU BÖLÜMÜ TEŞEKKÜRLERR!"