Ben kimim

Bir hafta geçti yine hastanedeydim şoku yavaş yavaş atlatiyodum ama ne yaşam sevincin ne yaşama isteğim kalmiştı annemin arkadası Selma teyzem gelmişti beni eve götureceğini söylüyordu hiç tepki vermeden kalktım ve eve doğru yola çıktık evin önüne geldigimde o an aklımda hiç çikmiyodu annemin kanlar içindeki hali bu düşüncelerle eve girdim Selma teyzede arkamdan geliyordu masadaki sucuklu yumurta hala duruyordu döktüğüm çayın izleri hala vardı ama artık annem yoktu yani artık bende yoktum artık koca bi hiçtim içimde koca bi boşluk vardı kalbime ağır bir taş oturmuştu sonra Selma teyze geldi karşıma oturdu yüz ifadesi gayet ciddiydi bana biseyler anlatmak istediğini ve zorlandıginı görebiliyordum ama zaten konusmadı sadece elime bir mektup verdi bunun annemden olduğunu söyledi eğer ona bişey olursa bu mektubun bana verilmesini söylemiş ellerim titreyerek mektubu açtım annemin el yazısıydı
-(kızım denize)
Sevgili kızım mektuba biraz klişe başlıycam ama olsun şimdi kızım sen bunu okuyorsan eğer ben hayatta değilimdir biliyorsun ben lafı uzatmayı sevmemo yüzden çok uzatmiycam kızım bunları benden duymani istedim senin baban yaşıyor o ölmedi ama senin varlığından bile haberi yok bana çok kızıcaksın biliyorum ama senin varliginı banandan babanın varlığında senden saklamak zorundaydım herşeyi sadece senin iyiliğin için ama artık babanı bulmanın zamanı geldi babanı bulmana Selma teyzen yardım edicektir elveda canım kızım .
Mektubu bitirdiğimde neye uğradığımı şaşırmıştım öylece kağıda bakıyordum neden peki neden bunlar benim başıma geliyordu daha düne kadar normal bir hayatı olan 14 yaşında bir kız çocuğuydum
Ardından Selma teyze bana dondü
-Seni babana ulaştirmaya çalisicağım yarın vana gidicez seni babana teslim edip geri donucem buraları merak etme herşeyi bana emanet şimdi bunları düsünme hazırlan
Bu sözlerden sonra birşeyleri gerçekten artık algılamaya baslamıştım artık bir annem yoktu ama bir babam olabilirdi bunları düsünucek halim bile yoktu sadece sessizce valizimi toplayıp aşagı indim ordanda havaalanı na geçtik 3 saat sonra vandaydik ardından taksiye binip bir konağın bahçesine girdik herşeyi çok ihtisamlıydı bı anda nefesim daraldı ve Selma teyzeyle arabadan indik ardından kapıyı çaldik kapıyı orta yaşli hizmetli açtı Selma teyzem Civan karadağı görmek istediğini söyledi kadın içeri gidip tekrar yanımıza geldi ve bizi içeri aldı salona doğru ilerledik herşeyi özenle dizilmiş herşeyi çok ihtişamliydi ama hiçbiri benim umrumda degildi çünkü artık biseyler ile hissetmekten acizdim ardından salona geçtik salon baya kalabalıktı ama benim dikkatimi sadece tekli koltukda oturan adam çekti yani o fotodaki adam yani babam
Bu anda Selma teyzem konuşmaya başladı
-(Selma teyze)merhaba ben Selma lafı çok uzatmiycam sadece size ait olan biseyi getirmek için burdayım emanetinizi teslim edip gidicem
-(Civan karadağ)siz kimsiniz ne emaneti
(Salondakiler şaşkın bı şekilde Selma teyzemin yüzune baktı
-(Selma teyze) bakın ben sadece size kızinızı getirdim ve gidiyorum
Selma teyze elindeki mektubu Civan beye verip benim işim bu kadardı diyip beni resmen brakio arkasına bakmadan gitti herkez şaşkın bir şekilde yüzüme bakıyordu bende şok içinde onlara ardından Civan bey kağidı çıkarıp okudu ardından rengi beyaza dondü öylece kalakaldı salondaki Civan beye benzeyen bir adam kardeşi olduğunu tahmin ettiğim kagıdi alıp bide o okudu ve sen civanın kizımisın dedi ve bende cevap bile veremeden öylece gözlerinin içine baktım ardından Civan bey annemi sordu
- annen nerde

-(öylece sustum)

-sana annen nerde dedim

-öldü.

-ne nediyosun sen ne ölmesi

-gitti işte daha ne duymak istiyorsunuz gitti beni brakıp gitti artık yok

Ben bu şekilde ağlarken Civan bey şok icindeydi yanındakilerde ne olduğunu soruyordu
Ardından ayağa kalkıp yanındaki adama
-bu kizı götürüp DNA testi yapın
-Abi ne testi kime yapıcaz
-Bana ve ona
-Ne diyorsun abi
-dedigimi yap
Ardından bana dönerek test sonuçlanana kadar burdasın pozitif çıkarsa bakarız dedi ve cıktı
Ardından şok içinde salondakilere baktım hepsi bana öylece bakıyordu ardından orta yaşlı bir kadın ayağa kalkıp beni kalacağım odaya kadar götürdü artık bişey düsunecek halim kalmamış bir şekilde yatakata öylece e oturdum ardından odaya Civan beyin kardeşi olduğunu düsündüğüm o adam geldi ve hiç birşey konuşmadan saçından bir tutam keserek gitti
Bu evdeki herkez çok değişikti kimse konuşmuyordu kimsede bir tepki yoktu hemen ardından bağırışma sesleri geliyordu tamada sessizlikten bahsederken
Bı kadın beni nasıl aldatırsin diye bağırıyordu büyuk ihtimallle Civan beyin karısıydı az sonra sesler azaldı ve odaya Civan bey girdi konuşmaya basladı
-buyuk ihtimalle test pozitif çıkıcak yani sen benim kızımsın annen bana yazdığı mektupta herşeyi yazmış benim oldügumü biliyormuşsun ama merak etme herşeyi düzelicek artık bu evde bizimle kalıcaksın sende bu ailenin üyesisin artık hem bir erkek kardeşin var senden sadece 1 ay büyük iyi anlasirsinız eşimide sorun etme zamanla alışır sana

-Ya ben anlamadım bir anda bir kızınız cikiyo ve siz sadece herşeyi güzel olucak diyorsunuz bu kadar kolaymi herşeyi
-merak etme sende zamanla alisırsin bu evin temposuna ayrıca artık bana baba demek zorundasın
Bunları söyledikten sonra gitti ama benim aklıma sadece şu takilmistı bu evin temposu derken neyi kastetmişti bunları düsunurken uyuya kalmıstım uyandığımda sabah olmustu bı hizmetli gelip bana giyicek kıyafet verdi ve biraz sonra asağı inmemi söyledi bende giyindikten sonra asaği indim kahvaltı masası oldukça kalabalıktı herkez hiçbirşey olmamış bibi davranıyordu ardından hizmetli abla beni masaya oturttu ve masanın başındaki adam yani dedem konuşmaya başladı
-bugun evimize bir kişi daha katildı sakın onu disliyacak hareketlerde bulunmayın
O konuşmaya devam ederken gozüm masanın karşısındaki çocuğa takildı aynı benim gibiydi nerdeyse benim erkek halimdi sacları simsiyah gözleri simsiyah ve teni bembeyazdı sanırım benim kardesimdi ve ikimizde babamıza çekmiştik .