Giris

Pera, alarmının sesiyle uyandı.

Gözlerini açıp birkaç saniye tavana baktıktan sonra telefonunu buldu ve alarmı kapattı. Yataktan kalkıp banyoya geçti. Diş macununu fırçasına sürerek dişlerini fırçalamaya başladı.

Aynadaki yansımasına baktı.

Saçının bir tutamını kulağının arkasına attı. Birkaç saniye öylece durduktan sonra yeniden çıkardı.

Beğenmemişti.

Saçlarını hızlıca at kuyruğu yaptı ve üniformasını giydi. Karnı açtı. Akşam yemeğini de yememişti.

Mutfağa geçti. Buzdolabını açıp birkaç saniye baktı ama yiyecek bir şey bulamadı.

Telefonundan saate baktığında servisin çoktan gelmiş olabileceğini fark etti.

Çantasını omzuna geçirip koridora çıktı. Annesi hâlâ uyuyordu. Bu yüzden evden çıkarken mümkün olduğunca sessiz olmaya çalıştı. Ayakkabılarını aceleyle giydi, kapıyı kapattı ve merdivenlerden hızla indi.

Servis hâlâ oradaydı.

Pera otobüse binip her zamanki yerine, Elif'in yanına oturdu. Başını cama yasladı ve dışarıyı izlemeye başladı.

Elif'in sesi çok geçmeden duyuldu.

“Okula yeni birileri gelmiş. Çok yakışıklı diyorlar, duydun mu?”

“Hı hı.”

Elif, Pera'nın cevabıyla yetinmiş olacak ki konuşmaya devam etti. Yeni gelen öğrencilerden, öğretmenlerden ve okulda duyduğu birkaç dedikodudan bahsediyordu.

Pera ise camdan dışarı bakıyordu.

Geçtikleri yolları, dükkânları, insanları sessizce inceliyordu.

Sonra bir şey dikkatini çekti.

Kırmızı ışık yanıyordu.

Otobüs yavaşlamadı.

Pera kaşlarını çattı. Şoföre doğru dönüp konuşmak için ağzını açtı.

“Kırmızı yanıyord—”

Bir korna sesi duyuldu.

Ardından sert bir çarpışma.

Cam paramparça oldu.

Pera'nın bedeni öne doğru savruldu. Ne olduğunu anlamaya çalışırken görüntüler birbirine karıştı.

Ve o anda aklından geçen tek şey şuydu:

"Ödevimi yaptım mı acaba?"
..