Bölüm 3: Geçmişin Gölgesinde

Yazar der ki oku yorum yap beğen..

İki derstir tuvaletten kafamı çıkaramamıştım. Kızlar ise dönüşümlü olarak bana bakmaya geliyor sonra sınıfa tekrar gidiyorlardı.

Her şeyi yoluna koymuşken başa sarma ihtimaliyle yüz yüze olmak oldukça gericiydi. Ama artık tüm bunları aşalı uzun zaman olmuştu. Derin birkaç nefes ile kendime gelip en sonunda bu azaptan kurtulmak için tuvaletten çıktım. Teneffüs vakti çoktan gelmiş olsa gerek herkes koridora toplanmıştı. Şu an yanımda olan Zehra’nın koluna girip sınıfın yolunu tuttum.
“Seni tanımayacaktır bence.” Umuyorum ki öyle olurdu ve beni tanımazdı. Eğer ki tanımış olsaydı şimdiden zorbalıklarına başlardı, hoş zorbalayamayacağı kadar değişmiştim.
Sınıfa girdiğimde bir an olsun vakit kaybetmeden İrmak'ın yanındaki yerimi aldım. Moral vermek amacıyla sırtımı sıvazlasa da o an tek düşündüğüm şey onun sınıfta olup olmamasıydı.
Göz ucuyla sınıfı gezdiğimde onun da diğerleri gibi teneffüse çıktığını anlayıp derin bir nefes aldım. Ama nolursa olsun bir seneyi birlikte geçirecektik. Şaka gibi geliyordu.
Önüme dönüp parmak uçlarımla oynamaya başladığımda yanımda duran vücutla kaskatı kesildim.
"Siktir." Beni tanımıştı. Beni tanımıştı ve tam yanımda duruyordu.
"Ural ben," bedenim benden başımsız bir şekilde harekete geçip kafamı ona çevirme sebep oldu. Hâlâ aynıydı.
"Kaç derstir yoksun, merak ettik seni. İyi misin?" Suratına hiç alışık olmadığım bir sırıtma yerleştirmişti. Cevap veremiyordum ağzımı açtığım an kekeleyeceğimi biliyordum o yüzden susmayı tercih ettim.
"İsmin neydi bu arada?"
"Gayet iyi kardeşim, bunaltmsyın kızı." Eylül'e o an içimden defalarca kez şükrettim. Ağzımı açmama gerek bile kalmadan onu savuşturmayı başarmıştı.
Suratı asılarak uzaklaitığınds bir kere olsun geri dönmeyi düşündüğü dursksamasından anlaşılıyordu ama dönmemeliydi. minnet duyan bakışlarla Eylül'ün elini tuttum. Zehra ise çocuğun arkasından ölümcül bakışlarını kaçırmıyordu.
Ders başladığından beri ona bakmamak için üstün bir çaba sarf ediyordum. Çocukken Ural'dan hiç hoşlanmazdım bir an bile. Bana o fırsatı tanımaya kalmadan zorbaşıkşara başlamıştı.
Kendini böyle havalı buluyordu demek ki. Ama artık kolay lokma değildim. Mutlaka bir gün gelip birbirimizi tanıdığımızda ona karşılığını verecektim...

Ural'dan..
.. Ne yazık, onu tanımadığımı sanması üzücüydü. Bunca yaptıklarımdan sonra okkalı bir tokatı haketmiştir.
Ama nasıl olurdu da seni boynundaki o benine rağmen tanıyamazdım Ilgın?
..