1. Bölüm;Felaketin Başlangıcı

Bazen insan kaderini değiştirmek ister. Kalbinin gitmek istediği yere,kişiye gider. Peki ben başarabilecek miyim,kaderini değiştirebilek miyim. Zaman göstericek derler ya umarım zaman benim istediğimi gösterir...

Merhaba ben Ayla babası alkolik annesi bipolar rahatsızlığına sahip Ayla. Hayatım her daim zorlu geçti çok değiştirmek istedim bu akışı kim bilir belki de deyişir

Sanırım hepiniz benim neler yaşadığımı merak ediyorsunuz gelin anlatım

6. Yaş günümdü teyzem aracılığıyla, annem ve babam ne kadar istemese de kutlanmıştı doğum günüm. O gün annem ve babamın kavga sesleriyle uyandım gerçi alışmıştım artık bu seslere. Teyzemin gelmesini bekledim sessizce teyzem, beni bu hayattan çekip çıkaracağını düşündüğüm tek insan anlamıyordum bazen nasıl annemle kardeş olabilirdi... Teyzem geldiğinde pembe tüllü bir elbise giydirmişti bana kana bulanacağını bilmeden.

Nihayet akşam olmuştu bütün gün alt katta ki eski,tozlu odamda oturmuştum. Yukarı çıktığım da her tarafın Pembe balonlarla kaplı olduğunu gördüm.İlk kez huzur kapladı içimi,ilk kez mutlu oldum gerçekten. Kısa sürmedi bu mutluluğum annemle babam tartışmaya başlamıştı yine. Babam ceketini alıp çıktı evden. Takmamıştım fazla sonra gelir diye düşünmüştüm. Aradan yarım saat geçmiş,misafirler gelmeye başlamıştı.Misafir olarak gelen çocukların annesiyle,babasıyla oynadığını görünce derin bir boşluk hissettim içimde. Gecenin devamında pasta kesmiştik annemle yine babam yoktu kim bilir nerede,hangi kadınların yanında içiyordu.

Biraz zaman geçmişti neredeyse herkes hediyesini verip gitmişti. Babam gelmişti herkes gittikten sonra. Kavga etmeye başlamışlardı annemle. Bir değişiklik vardı ama teyzemde dağil olmuştu bu sefer. Kavganın çıkma sebebini bilmiyordum ama çok büyük bir şey olmalıydı sonuçta teyzem de dağil olmuştu bu sefer. Annem dayanamamış bir köşeye geçmiş ağlıyodu beni farketti. Merdivenin kenarına geçmiş ağlayan kızını. Kafasında farklı senaryolar kuruyordu,belliydi nefretle bakıyodu bana. Ben napmış olabilirdim ki ona,neden öyle bakıyordu bana. Daha fazla dayanamamış,şiddetlice ağlamaya başlamıştım teyzemle babam hala kavga ederken. Ağlamam annemin sinirini bozmuş olmalıydı ki kolumdan çekerek beni kendine çekmiş ağzımı kapatıp. Birşeyler sayıklamaya başladı
"Herşey senin yüzünden herşey senin yüzünden"

Anlamamıştım ben napmış olabilirdim ki ona zaten yıkık olan yuvasını mı yıkmıştım yoksa engel mi olmuştum hayallerine bilmiyordum ama her ne yapmışsam isteyerek yapmamıştım

Bu düşünceler aklımda dolanırken teyzemin babama tokat attığını gördüm. Babamın bakışlarından anlamıştım teyzeme birşey yapıcağını. Henüz çocuktum ama hissediyordum bundan sonrası hiç iyi olmıyacaktı

Babam koşar adımlarla mutfağa gidip bir bıçak alıp geri dönmüştü. Herşeyden habersiz anneme destek olmaya çalışan teyzemin arkasında batırdı bıcağı. Annem çığılığıyla yer gök inlemiş,teyzemi bıçaklıyan babam kaçıp gitmişti. Kitlenmişti adeta annem olduğu yerde ağzı açık bir şekilde yerde kanlar içinde yatan teyzeme bakıyordu

Annemi kendine getiren alt komşumuzdu,annemin çığılığını duyup gelmişti. Ambulansı aradığını duymuştum en son. Teyzem hemşireydi öğretmişti bana bir kaç hareket. Yerde yatan teyzemin yanına gittim o hareketleri uygulamak için ama dokunamamıştım. Olamazdı yerde yatan neden teyzeme ait olamazdı. Ambulans geldi o anda sarı beyaz giysili iki kadın inmişti. Teyzemi tanıyorlardı galiba şaşırmışlardı. Şaşkınlıklarını giderdikten sonra sedyeye taşımışlardı teyzemi.Ambulansa binmişti annem unutmuştu beni sessizce eve gidip ağlamaya başlamıştım haykırışlarımı alt komşumuz farketmiş olmalı ki bizim eve gelip açık olan kapıdan içeririye girmiş hafif acıma duygusu ve şaşkınlıkla beni kendi arabasına bindirip,hastaneye götürmüştü

Hastanenin içine girip annemin yanına gitmiştik. Annemin oturduğu koltuğun yanındaki koltuğa oturduğumda başımı okşamaya başladı. Anladım o zaman bipolar bozukluğu yani hızlı duygu değişimleri yaşıyordu. Hiç bozuntuya vermeden sarıldım anneme aradan biraz zaman geçti içerden yaşlı bir doktor çıktı üzgündü belliydi konuşmaya başladı
"Elimizden gelen herşeyi yaptık ancak hasta çok kan kaybetmişti malesef daha fazla tutunamadı"

Annem bu sözlerin üzerine yıkılmıştı adeta yerde ağlıyordu alt komşumuz onu sakinleştirmeye çalışırken annemin gözü bana kaymıştı onunla göz göze geldiğimde nefret kusan gözlerini gördüm