BÖLÜM BİR UYANIŞ

(ALARM SESİ )
- Yasemin kızım kalk artık okula geç kalacaksın!
Yasemin zorda olsa gözlerini açtı usulca kalaktı yatağından doğrudan alt kata yöneldi.
- Anne kendimi iyi hissetmiyorum bugün okula gitmese mi ?
- Bugün provan var biliyorsun
- Evet anne prova sadece
- Gidiyorsun sorun istemiyorum

Evet bugün tiyatro için provam var ama oynayacağım rol ne peki Han’ ın kızının yanı balasının yardımcısıyım yanı tek söylemem gereken ‘ evet efendim’ demek ve sadece dikilmek bu kadar bunun içinde prova yapmama gerek yok bence. Şimdi diyeceksiniz bu kadar sevmiyorsun neden tiyatro kulübündesin diye Türkçe hocamız serdar bey sağ olsun çok içine kapanıkmışım asosyalmişim vb vb diye aileme söylerek beni ZORLA kulübe yazdırdı. Neyse bir gidelim bakalım başımıza neler gelecek.

Yasemin oflaya puflaya okulun yolunu tuttu. İlk derse zorla yetişti denilebilir. Sırasına oturdu ders kitabını açtı yoklamaya katıldı . dersi dinlerken şöyle bir sınıfa baktı herkesi inceledi uzun uzun herkes ne kadar yapmacık ve gülünç olduğunu hissetti. Çok arkadaşı yoktu olanlarda çok samimi ya dostu gibi hissettirmiyordu.
Bu yüzden ona denilen soğuk bir kişiliği olduğunu içine kapanık olduğunu yada herkese uzak söylemelerine kafasına takmıyordu dışlanmaktan kokmuyordu o kadar çünkü sahte yaşamaktan sa soğuk olmayı tercih ediyordu. Bu çıkar menfaat dolu ortamı hiç sevmiyordu. Okulun biran önce bitmesi için gün sayıyordu. Düşüncelere dalmışken zil çaldı böylelikle ilk ders bitmişti. Dersler ardı ardına bitiyordu prova zamanı yaklaşmaktaydı yaseminin içini bir evham sarmaya başlamıştı herkes çok iyi oynayacak ben işe iki lafı bile edemeyeceğim diye düşünüp duruyordu. Böylelikle prova zamanı gelip çattı. Oynayacak oyuncular büyük solona toplanmaya başlamıştı. Öncelikle oyunculara giyecekleri kostümleri dağıtıklar. Yasemine verilen düz kırık beyaz bir elbiseyle daha da kötü gözükeceğim diye geçirdi içinden.

-Evet arkadaşlar hepiniz öncelikle hoş geldiniz umarım hepiniz rollerinize çalışmışsınızdır. Tarih bizim geçmişimizdir onu unutmamalı ondan önemli dersler çıkarmalıyız. Bizim Türk tarrhimiz çok zengin ve çok eskiye dayanmaktadır. Bizler bu tiyatro oyunumuzda çok eski çağlardaki atalarımızın yaşantısından bir kesit sunacağız. Evet herkes hazır ise başlayalım. Başrollerimiz Can ve Eda ‘yı sahneye alalım.
-Hocam bir sorunumuz var Eda bugün gelemedi. Ailevi bir problemi çıkmış bana size haber vereceğini söylemişti size söylemeyi unuttu sanırım.
-Keşke önceden haberim olsaydı provayı ertelerdik ama buraya kadar toplandık madem bir çaresine bakmalıyız. Eda’ nın rolünü kim bugünlük oynamak ister?
Uzun bir sessizlikten sonra
-evet kimse istemiyor galiba o zaman rolü az olan kişilere bakalım Ece Yasemin ve Aslı kalıyor madem balanın yardımcısı yasemin o zaman bugünlük sen oyna ne dersin ?

Bi bu eksikti tamam sabah söylendim ama gitmemek içindi ben şimdi nasıl oynayacağım? Herkes dönmüş bana bakıyor çıldıracağım istemediğim ne varsa başıma geliyor. Şimdi ne diyeceğim?
-hocam ben replikleri bilmiyorum zor olur herkes için
-kâğıttan okursun burada herkesten daha az repliği olan sensin senden şaheser yaratmanı beklemiyoruz iki rolü oku geç
Herkesin yüzündeki o emniyetsizliği hissettim sanki mecburen evet demek zorunda bırakıldım evet travma yüklemiyor. Bana giymem için balanın kostümünü verdiler . Tacı kılıcı görkemli bir elbisesi vardı birazda ağırdı sanki işlemelerden dolayı giyinip aynanın karşısında kendime bakınca bala gibi hissettim çok güzeldi bu his güçlü güzel karışımı bir histi dedim ki kendi kendime
Senin neyin eksik bende sosyal biri becerikli biri her şeyiyle mükemmel olabilirim başrol gibi bende rol yapabilirim zincirlerimi kırabilirim evet bu mümkün bir yardımcı olmaktansa balayı bende oynayabilirim evet görim seni hocanın az önce dediklerini boşa çıkar yapabilirsin

Kendini pohpohladıktan sonra kabinden çıktı diğer oyuncuların yanına gitti
- Sana biraz uzun mu gelmiş boyu kısa bala mı olur
Bunu duyan herkes gülmeye başladı evet az önceki güç zehirlenmesi balon olup uçtu sanki yasemin aldırmamaya çalıştı ama bir tarafı sanık uyuşmaya başladı ve sahneye adım attı
-Evet arkadaşlar anlatıcı başlayabilir.
Ve tiyatro başladı herkes yerini aldı anlatıcı ‘ çok uzun zamanlar önce bir imparatorluk varmış ‘ diyerek söze başladı söz sırası yasemine geldi ama yaseminden çıt ses çıkmadı
-Bala sıra sende uyuyor musun?
- hocam özür dilerim can da zannediyordum
O an midesinde bulantı yüzünde karıncalanma hissetti. Sesi titreyerek
-Ben Han ın kızı bala
hoca tekrardan araya girerek
- Sence bala böyle mi tanıtır kendini sesin tok olmalı karakter ile bütün olmalısın kendine güvenerek demen lazım tekrar söyle
Böylelikle beş tekrar yapıldı ama hiçbiri hocanın dediği gibi olmadı. Tekrar tekrar tekrar hoca her balanın konuşmasını bölüyor olmadığını tekrar denemesi gerektiğin soyluyor.
Diğer oyuncular fısıldamaya homurdanmaya başlamıştı bile yasemin stresten kriz geçireceğini düşünmeye başladı. Olmuyordu.
-hocam ben bu role uygun değilim galiba başka biri yapabilir mi acaba ?
Hoca sinirli sinirli solumaya başladı
- Bir ara verelim on dakika sonra solonda olun yasemin sende bu sürede pratik yap evet arkadaşlar 10dakika sonra görüşmek üzere
Yasemin kendini lavaboya attı yüzünü yıkadı derin bir nefes aldı sonra replikleri üzerine pratik yaptı .
- Evet başlıyoruz
Tiyatro kısa sürede başladı. Yasemin daha iyiye gidiyordu . Oyunun tam ortasında bir çığlık duyuldu.
- Dikkat düşüyor avize düşüyor !
Yasemin kafasını kaldırmasıyla avizenin ona doğru geldiğini gördü. Donakaldı hareket edemiyordu buz tutmuştu sanki içinden eyvah diye haykırdı her şey saniyeler içinde olmuştu. Sonrası karanlık.
- Ambulans çağırın Yasemin iyi misin ?
Herkes şok içinde yasemine bakıyordu yasemin ise hareket etmiyordu telaş için de avizeyi yaseminin bedenin üstünden alındı . Ambulans bekleniyordu.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Yasemin homurdanarak Ben iyiyim sadece uyuşuk hissediyorum. Dedi gözleri kapalı ama ses yoktu çarpmanın etkisi diye düşündü. Yavaşça gözlerini araladı. Etrafa şaşkın bir biçimde göz geçirdi ama kimse yoktu . Burasıda neresi hastane desem hastane değil ben neredeyim ?