Aramızdaki Çekim

Acildeki doktorların bazıları kalp krizi, bazıları beyin kanaması için acilden ayrılmıştı. Bu yüzden sarı alandaki bütün işler bize kalmıştı. Bende bir amcaya kolu için film çektirtmiştim.
"Amcacığım, senin kolun kırık değil."
İki saattir 70 yaşlarında bir amcaya kolunun kırık olmadığını ikna etmeye çalışıyordum. Bana film çektirtmişti ama hala sadece kolunun incindiğini ikna edemiyordum.
"Yogh yogh gızım. Sen bir daha film çek, göremion sen, ben bilem var."
Arkamdan bir el omzuma uzandı ve beni geriye çekti.
Önümde geniş omuzlu, uzun boylu bir adam vardı ve bu kimdi bilmiyordum. Önümdeki adam konuşmaya başlayınca ağzım açık kalmıştı.
"Amcacım, ben Uzman Doktor Kutay Çeliker isterseniz ben bir kontrol ederim. "
"Doktor bey, yapın yapın ben şu arkanızdaki çırpı şeye güvenmiyorum."
Nasıl yani, bana bu "çırpı" mı demişti?
Önümdeki kişi uzman doktor ama uzman doktorun burada ne işi vardı?
Uzm. Dr. önüne dönünce gözleri gözlerime ilişmişti.
"İntörn, bir dahakine hastalarımıza güven ver."
Beni kenera çekip yanımdan gitmişti.
***
Saat artık gece 00.00'a geliyordu. Nöbetimin yaklaşık 16. saatindeydim ve gözlerim gidip geliyordu. Bu saatlerde acil genelde 2-3 kişi olduğu için arkadaşın Gökçe'ye döndüm.
" Gökçe, ben şu arkadaki odada 5 dakika gözlerimi dinlendirsem benim yerime şu hastaya bakar mısın?"
"Tamam tamam, geç sen ben bakıyorum."
Arkadaki nöbet odasına girmiştim. Oda çok karanlıktı ve önümü göremiyordum. Önümdeki koltuğa kıvrılıp gözlerimi kapadım ve ensemde bir nefes hissettim. Gözlerimi hızlıca açıp başımı çevirdiğimde biriyle burun buruna gelmiştim. O anın stresi ile hızlıca kalkmaya çalışırken dudağım karşıdaki kişinin dudağına çarpmıştı. Daha da stres olup ayağım takılmıştı gözlerimi kapatmış yere düşmeyi bekliyordum ki belime bir el uzandı ve beni kendine çekti.
"Burada ne yapıyorsunuz?"
"E-e ben - ş-şey acil çok boştu da iki dakikalığına buraya gelip koltuğu uzandım hatta şimdi çıkacaktım."
Bir anda ışıklar açıldı.
"Öyle mi dersiniz?"
Kafasını aşağı eğip yaka kartıma baktı.
"İntörn Parla."
Bu adam bugün bana "Bör dohoküne ünsanlora gövon vörin." Diye Uzman Doktordu.
Hemen kendimi geriye çektim.
"E-evet, bir dahakine olmayacak."
Hemen kendimi çekip odadan çıkmıştım. Çıktığım gibi peşimden oda gelmişti. Kolumu bir anda çekip beni duvara yaslamıştı.
"Yok öyle laf savurup gitmek. Parla hanım, siz nöbettesiniz tuvalet molası hariç mola hakkınız yok."
Bu adam beni çıldırtıyor!
"Tamam, hocam bir daha olmayacak"
Kollarının arasından çıkıp Gökçe'nin yanına gitmiştim bile. Gökçe'den kendi hastamı devralıp bakmaya başlamıştım. Arkadan ambulans sesi yükseldi.
"Hayriye Baysel;Yaş 57, kalp krizi acilen ameliyata alın!"
Nasıl yani Hayriye Baysel mi?

YORUM YAPAR MISINIZZZ 💞💞💞