bölüm 1

umarım beğenirsinizz💕. Beğenip yorum yapmayı unutmayın

****

Gözlerimdeki yaşları silerken en hızlı halimle dolabımdaki kıyafetleri valizime koydum. Doldurabildiğim kadar doldurdum. Sonunda ikinci Valizimi çıkardım. Eve gelmeden önce bankadaki çoğu paramı çekmiştim. Şimdi geri kalanı vardı. İkinci valizi doldurmaya devam ettim, bankadan çektiğim çoğu paramı valize doldurdum. Buradan gidiyordum. Uzak bir şehire taşınacaktım. Yolum 5 saatten uzundu. Hedefim İstanbul’du. Alacağım evin sahibiyle çoktan görüşmüştüm, bana evi yarın için ayarlayabileceğini söylemişti. Hedefim İstanbul’un Avrupa yakasındaki Beyoğlu’ydu. Buradan gitme sebebim ise sevgilimdi. Daha doğrusu eski sevgilim. Ben nerden bilebilirdim sevgilim dediğim adamın beni aldattığını ve beni insanlara kötü göstermeye çalıştığına. Gittiğim yerin konumunu bir tek abime veriyordum. O benim her zaman arkamda olurdu. İster şuçlu ben olayım, her zaman. Abime gitme sebebimi henüz söylememiştim, bu yüzden arayıp soruyordu. Abim zaten eski sevgilim Berk’i pek sevmezdi, tartışıp dururlardı. Abim konunun Berk olduğunu anladığına çok eminim, çünkü normalde her nereye gidersem gideyim Berk’e haber verirdim veya abimin haber vermesi için başında kudururdum. Birde şuan olduğumuz duruma bak. İkinci valizide doldurduğumda yanıma yedek eşyalarımı aldım. Evime görüşürüz deme vaktim gelmişti. Antalya’nın denizine bakan o güzel ev. İstanbul’da ayarladığım evde köprü manzaralı ve teraslıydı. Bu bana iyi gelecekti, emindim. Burada kafe sahibiydim. İstanbul’a gidince ilk yapacağım şeyde yeni bir kafe açmak. Kafe işletmeyi seviyordum. Ana mesleğim doktor’luktu, ama devam etmiyordum. Fakat sanırım bir süre devam etmem gerekecek zorunlu olarak. Abimin beni aramasıyla beraber telefonuma uzandım, ve açtım. “Alo, abi?” dedim. Sesim hafif titriyordu. “Aymira, iyi misin? Gideceğinden emin misin?”. “Evet eminim abi” dedim.”Peki bana gitme sebebini ne zaman söyleyeceksin!” dedi abim. İşte tam şimdi söyleyecektim.”İşte tam şimdi söylicem abi” dedim. “Dinliyorum”. “Şimdi şöyle” dedim ve derin nefes alıp başladım “ Berk beni aldatmış ve bazı kişilere adımda olmayan kötü şeyler yaymış!”. Söylerken hâla ağlıyordum. “Tamam abicim sen yoluna çık, ben buradayım” dedi. Tamam deyip telefonu kapattım. Kredi kartlarımı çantaya koyduktan ve kedim bal’ı aldıktan sonra evden çıktım ve kapıyı sonuna kadar kilitledim. Arabama indim, bal’ı yuvasıyla beraber ön koltuğa oturttum. Ardından arabaya bindim ve telefonumu şarja takıp yol tarifini açtım.
8 saat 25 dakika
Antalya - Beyoğlu
Varış saati 04.22
Yolum uzundu. Abime WhatsApp’dan canlı konum atınca yola koyuldum. İleride bir benziklikte durup yiyecek almalıydım. Telefonumda bilinmeyen numara belirdiğinde elimi uzattım, ve açtım. “Alo?, kimsiniz?” dedim. “Aymira!, güzelim bir beni mi dinleseydin?!, sen yanlış anladın!”. Arayan Berk’ti. “Neyi yanlış anladım acaba Berk?, yoksa ben sizi gördüğümde sen Leyla ile öpüşmüyor muydun? Hı?” dedim.
Bir kaç saat öncesi
Yazarın gözünden…
Aymira Neşe’siyle Berk’e sürpriz yapmak için arabasında son hızda onun olduğunu düşündüğü bar’a gidiyordu. Yan koltukta bir pasta vardı, bugün Berk’in doğum günüydü. Aymira’nın en yakın arkadaşı Leyla gelemiyordu. İşi vardı bugün, ama aslında Leyla Aymira’ya yalan söylemişti. Aymira gerçeği birazdan bar’da öğrenecekti. Yüzündeki silinmeyen neşeyle eline pastayı alıp arabadan indi. Zıplaya zıplaya bar’a doğru doğru ilerlemeye devam etti. Aymira , Berk’e kendi dükkanında kutlamayı teklif etmişti ama Berk kabul etmemişti. Aymira bar’ın kapısından içeri girecekken bekledi. Gözleriyle gördüğü şeye inanamadı. İlk önce gözlerini kırpıştırıp açtı. Ve evet doğru görüyordu!. Karşışında en yakın arkadaşı Leyla ve Berk birbirini yercesine öpüşüyorlardı!. Aymira anlık olanı algılayamayıp kendi gözlerine bastırıp tekrar baktı. Hâla aynıydı . Elindeki pastayı çöpe attı ve görünmeden yanlarına yanaştı. Berk ve Leyla’yı birbirinden itercesine ayırdı ve tüm gücüyle Berk’e tokat attı. “Piç herif!” dedi Aymira “Ya sen Leyla!”. Leyla’ya yaklaştı ve Leyla’nın yüzünde eğlenceli bir ifade oluştuğunda şaçlarına kısa sürelik geriye ittirip bıraktı. Leyla hafif inlerken Aymira ona bağırmaya başlamıştı bile. “Sen en yakınımdın lan!, bir anda ne oldu size” dedi Berk’e ve Leyla’ya bakarak. Ardından arkasına hiç bakmadan hızlı adımlarıyla arabaya ilerledi. Bileğinde hissettiği el ile hızlanmayı denedi ama olmadı. “Güzelim, bir beni mi dinlesen?, Hı?” Dedi Berk. Yüzünde o şaçma aşık tipi vardı. “Senin neyini dinleyeceğim ben!?” dedi Aymira. Berk Aymira’nın sesini yükseltmesine bozulmuştuki hiç beklemeden onu bacakları önüne kafası sırtına gelecek şekilde kucağına aldı ve ilerlemeye başladı.Berk arabanın önüne geldiğinde beklemeden sürücü koltuğunun kapısını açtı ve Aymira’yı kucağına oturttu. Aymira ne olduğunu anlayamamıştıki şaşkınlıkla Berk’e bakıyordu. “Beni dinleyene ve affedene kadar hiç bir yere gitmek yok yavrum”. Aymira’nın kaşları hafif havalanmıştı. “Bana yavrum deme ve siktir git!, Dinlemicem seni!” dedi Aymira. Aymira gayette normal bir tepki veriyordu bence. Berk Aymira’ya olan sevgisini gerçekten kanıtlamak istiyordu. Aymira’yı kucağında kendisine daha çok çekerek , yüzünü boynuna yaklaştırdı. “Yavrum, bir kere dinlesen?” diye diretti Berk. “Berk lütfen rahat bırak beni!” dedi Aymira. Sesi hâla yüksekti, ama Berk farkındaydıki şuan bırakırsa bir süre sonra barışacaklardı ama bırakmazsa ondan kaçacağını düşünüyordu. “Tamam yavrum” dedi Berk “bırakacağım ama akşam konuşacağız”. “Aynen ya!, başka isteğin var mı bari!?” dedi Aymira. “Benim olman güzelim” dedi Berk hiç çekinmeden.
Berk arabanın kilitlerini açtığı gibi Aymira son hızıyla arabadan indi. Ardından kendi arabasına ilerleyip sürücü koltuğuna ilerledi ve hiç beklemeden arabayı çalıştırıp ilerlemeye başladı. Bu sırada Berk’in odağı hâla Aymira’daydı.
Şimdiki zaman
Aymira’nın gözünden…
“Neyi yanlış anladım acaba Berk?, yoksa ben sizi gördüğümde sen Leyla ile öpüşmüyor muydun? Hı?” dedim. “Yavrum bir yanıma gelde beni dinle! Yanlış anladın diyorum!”. Hâla dirediyordu birde! Beni gittikçe mal sanmaya başlıyordu herhalde!?. “Neyi dinleyeyim Berk!? Bu ilişki bitti ve senin yüzünden!, bir daha bana arayıp yazma!”. Evet bu ilişki bitmişti. Herşey aşırı ani olsa bile umursamamam lazımdı. Birde beni en yakın arkadaşım Leyla ile aldatmıştı! O benim liseden beri en yakın arkadaşımdı! Herşeyimi anlatırdım. Birde şuana bak. Artık burada olmayacaktım. Her şey bitmişti. Yeni bir hayata başlıyordum yeni arkadaşlar, yeni iş, yeni şehir.aslında İstanbul’da daha önce yaşamadım değil. Önceden yaz’ları kalmaya gelirdim. Hatta burada yakın bir arkadaşım var, ve sanırım buradaki tek güvenebileceğim kişi o. Evim arkadaşımın eviyle yan sokaklarda. Arayıp Eliz’e oraya taşınacağımı söyledim. Başta patır küfür taşınmamı garip bulsana gelince anlatacağımı söyledim. Benim için endişelendiği sesinden belliydi. Eliz benim gibi bir kızdı neşeli gayet yerindeydi. Önceden ne kadar insanlar tarafından aldatılmış olsada yüzü tekrar gülmeye başlardı.Yolun bir yarısına kadar Berk beni aramıştı defalarca, ve yazmıştı ama artık bunlar umrumda değildi. İstanbul’a gider gitmez ilk işim yeni hat almak olacaktı.
8 saat sonra - İstanbul asya
İstanbul’a gelmiştim önümde hâla 1 saatlik yol vardı. Arabamı Kadıköy’de otopark’a çekmiş, kendime yeni hat alacaktım. Yeni hatımı almadan önce abime haber verecektim sonrada Eliz’e. Hattımı değiştirmek için dükkana doğru yürümeye başladım. Yürüyerek gideceğim için yol hafif uzundu. Zaten buralara araba ile girilmezdi, eğer öyle bir şeçenek olsa bile ben girmezdim. Yürüyerek dolaşmayı severim. Bir kaç dakika sonra dükkanın önüne geldiğimde telefonumdan Eliz’in numarasını açtım. Bir yere not almam gerekiyordu.
Ezberimde yoktu. Telefonumdan Eliz ve abime numaramı değiştireceğimi yazıp, dükkandan içeri girdim. İçerideki ilgilenen çalışan yardımıyla numaramı değiştirdim ve sırasıyla abime ve Eliz’e yazdım. Sonunda arabaya doğru ilerlemeye başladım. Arabaya bindiğimde hiç konumu açmayla uğraşmadım. Yolun yarısına kadar yolu biliyordum.
1 saat sonra
Yolu yarılamıştım. İşte şuan konumu açmam gerekiyordu. Telefonumdan konumu açtım bir yandanda Eliz’e yolun az kaldığını söyledim. Tabiki mesaj yazarak. Saat daha sabah yediydi, Eliz saat dokuz buçuk gibi kalkardı. Evin sahibini arayıp şuan yolda olduğumu söyledim. Bir kaç dakika sonra evdeydim. Ev sahibinden anahtarı alıp eve geçtim. Şimdi yapacağım tek şey evin terasında oturup İstanbul’un güzelliğine bakmak olacaktı…

*********

sizce nasıldı???
ilk kitabım olacakk 💕 umarım beğenirsiniizzz
yorum yapmayı ve beğenmeyi unutmayın lütfenn 🙌🏼