BARUT VE GÖZYAŞI

"Hayatta bazen öyle şeyler yaşanır ki, izi kalır."Dünyada iyiler ve kötüler yoktur, sadece iyiler ve acıllar vardır. Adil insanlar kötü olarak değerlendirilir fakat kötüyü reddedenler her anlardır. İyiler kötüye de kucak açarlar fakat adiller bunu yapamazlar. Neva, ailesinin çizdiği o çok sıkı sınırların arasında kendi özgürlüğünü bulmaya çalışır. Çünkü bu evde her kural bükülmez bir bağla örülmüştür ve o görünmez sınırların dışına tek bir adım dahi atılmasına imkan yoktur.Ancak hiçbir sınırı tanımayan Uraz'ın hayatına girmesiyle birlikte, tüm bu mühürlü dünya tek bir saniyede sarsılır. Neva, o aşılmaz duvarların arasında kalbini Uraz'a kaptırırken ruhundan süzülen o hüzünlü gerçeği kendi kendine fısıldamaktan geri duramaz: "Ben belki korkak biriyim ama yine de savaşabilirim, ne kadar incinmem gerekse de..."Geçmişin getirdiği o aşılmaz sırlar, her şeyi göze alan sarsılmaz bir kararlılıkla amansızca yüzleşir. Bazen çok şey bilmek, hiçbir şey bilmemekten daha çok insanın canını acıtır. Saklanan o büyük sırların gölgesinde, herkes kendi yüzleşmesine doğru sessizce yürür.