2. bölüm · Barut Tadında Veda
ARAMIZDAKİ HAİN
2.BÖLÜM
ARAMIZDAKİ HAİN
Mert'in sesiyle bölündü düşünceleri.İyi misin diyordu.Birkaç saniye daha olduğu yerde kalıp cevap vermeden ilerlemeye devam etti.Arkasındaydı, biliyordu.Birkaç dakika sonra timinin ve onun oradayken kaldığı odanın önündeydiler.Kapıyı açıp içeri girdikleride tüm tim ona bakıyordu.
''Arkadaşlar,bu yeni Üsteğmen Mert Barut.Artık oda aramızda olucak.''
Bora ''Anka Timi'ne Hoş geldin Barut.''
''Saol''demekle yetindi Mert.
Odayı incelediğini ve sonra herkesi tek tek süzdüğünü farketmişti Dora.Bunu yapan gözlere odaklanan Dora'nın gözlerini hisseden Mert ise bakışlarını o an Dora'ya çevirmişti.Saniyelikte olsa gözleri birbirlerine değmişti.Dora hemen gözlerini kaçırsada Mert'in bunu gördüğünü ve farkettiğini biliyordu.Dora hemen ilerleyip kendini yatağına attı.Mert'in ayakta ona baktığını gördüğünde
''Boş boş bakma şöyle geç şu koltuğa birazdan diğer yatak gelir zaten.''
''Ne yeni yatağı ayrıca ben niye koltuğa geçiyorum''
''Dedim ya Barut time yeni biri geldikten yaklaşık yarım saat sonra gelir yeni yatak.Bekle işte biraz.''dedi ve kapı çaldı yatak gelmişti.Kurulduğu gibi kendini atmıştı Mert.Sonra sağımdaki yataktan bir ses yükseldi.Şerif'in yatağıydı sesin geldiği yer.
''Bune ya şu kalabalığa bak zaten kalabalığız üstüne bide bu mu eklendi Dora Alaz.''diyordu Şerif.Herkesin bakışları aynı anda ona dönmüştü.
''Noldu Şerif Keşikçi birkaç gün önce yardım lazım birini daha alalım time diye yalvarıyodun.''dedim hafif alaycı,hafif ciddi bir sesle.
''Ne saçmalıyosun sen Dora Alaz ne zaman dedim ben öyle bişey,birde yalancılık ha bunuda yüzbaşına bildiricem.''diye çıkıştı sonra anlamsız bir cesaretle.
''Ne saçmalıyon lan sen.''diye çıkışıp yattığım yerde doğruldum.Söylediği cümleleri tekrar düşünürken bir şey daha takıldı aklına.O rütbe olarak Şerif'ten çok daha yüksekti.Şerif ona nasıl ismi ile hitap edebilirdi.
Şerif yerinden ayaklanıp Dora'ya doğru yürürken ''Noldu Dora Alaz yüzbaşından mı korktun?''
Bunları söylerken hala Dora'ya doğru geliyordu.Dora'da bunu farkedip ayağa kalkmıştı.''Asıl sana noldu Şerif Keşikçi ne bu cesaret bence çeneni kapatıp yatağına geçmelisin.Unutma ki senden rütbe olarak çok yükseğim.Benle böyle konuşmaya hakkın yok!''derken Dora'da ona doğru yürüyordu.Siniri artık son noktadaydı,taşmak üzereydi.Artık Şerif'e öyle bir öfkeyle bakıyorduki bütün tim ona korkuyla bakıyordu.Çünkü hepsi sinirlendiğinde neler yaptığını biliyordu.Bunu en iyi Mert bilirdi ama ses çıkarmıyordu çünkü Dora çok haklıydı.Şerif o kadar terbiyesiz davranışlarda bulunurken asıl Dora'nın oturması veya karşılık vermemesi hata olurdu.Bütün tim artık dipdibe olan Şerif ve Dora'ya bakıyordu.İkiside birbirlerine öyle öfkeyle bakıyorduki odadaki derin sesizlik çok korkunç geliyordu.Bu sessizlik Şerif'in beklenmedik hareketiylr bozulmuştu.Şerif Dora'nın burnuna bir yumruk atmak için elini kaldırmış ama Dora elini havada yakalayıp bükmüştü.Acıyla inleyen Şerif bu sefer Dora'nın karnına bir tekme atma çabasında bulundu ama Dora bu seferde ayağını tutup çekerek Şerif'i yere yatırmıştı.Yerde ona öfkeyle bakan Şerif'e karşılık olarak oda öfkeyle bakıyordu.Çok büyük bir öfkeyle.
''Bir hamlede daha bulunursan bu sefer o kolunu kırarım.''dedi Dora.Sesinden bile öfke akıyordu.Şerif yavaş ve dikkatli hareketlerde ayağa kalktı tam arkasını dönüp gidecekken Dora'nın koluna bir tekme savurdu.Dora buna karşılık verememişti.Ses çıkarmadı ama mert gözlerne baktığında kolunun acıdığını anladı.Şerif sırıtarak arkasını döndü,tam gidecekken Dora çevik bir hareketle Şerif'in kolunu kavradı ve o saniye kolunu büktü.Bu sefer kolu sadece acımamıştı.Odanın içinde sadece Şerif'in kolunun kırıldığını belirten bir ses vardı,birde Şerif'in acılı inleyişi.Dora'nın öfkesi hala soğumamıştı.Mert yine gözlerinden anlamıştı.Tam tahmin ettiği gibi Dora yerde öfkeyle ona bakan Şerif'in bir yüzüne bir de karnına iki tekme.Şerif'in acı dolu inleyişi yine odada yankılanırken Dora'nın gözlerindeki öfke azda olsa azalmıştı.
''Bora kaldır şunu yerden''diyip kendini yine yatağa attı.Bora -niye ben- diye Dora'ya bakıp kalkarken Dora:
''Çünkü seni seçtim Bora.Hadi bir kere de bişey yaparken sızlanma be hadi.''dedi.Bütün tim sessiz bir şekilde gülmemeye çalışırken Mert hala Dora'ya bakıyordu.Şaşırmıştı bunu yapabildiğine.Bu sessiz ve kesilmesse sonsuz düşünceleri bir telefon sesiyle bölündü.Dora'nın telefonuydu çalan.Arayan Kadir Tuna'ydı.Dora telefona bakıp odadan çıktı.Kapıyı kapatıp telefonu açtı.
''Dora Alaz odama gelir misin?''Dora ilk defa Kadir yüzbaşının bu kadar sakin olduğunu görmüştü.Onaylayıp telefonu kapattı.Şerif'le olan kavgalarının üzerinden yarım saat geçmişti ve Şerif ortalıkta yoktu.Dora herşeyin Kadir Tunay'ya anlatıldığının farkına onun yokluğunu farkedince anlamış ve yüzbaşından gelen telefonu beklemişti.Gerilmişti çünkü mesleği ile ilgili cezalar ya rütbe düşmesi ya da timden atılma olurdu.İki seçenek de berbattı bu yüzden düşünmeyi bırakıp sadece ilerledi.Kapıyı açtığında içerde yüzbaşının karşısında oturanlardan biri zaten Şerif'ti ama diğerinin neden burda olduğunu anlayamamıştım...
...
