5. Biz defteri

---

*BANA KENDİMİ HATIRLAT*
*Geçmişin Küllerinden, Geleceğin Işığına*

*BÖLÜM 5: BİZ DEFTERİ*

91. Gün sabahı yağmurluydu.

Özge uyandığında Nermin Teyze elinde yeni bir defterle bekliyordu. Kırmızı. Yumuşak deri.
"Al kızım." dedi. "Dün gece aldım. Adı ne olsun?"
"BİZ." dedi Özge. Gülümsedi.

Defterin ilk sayfası boştu. Kalem bekliyordu.

08:55. Sahil.

Bank mavi-beyazdı artık. Üstünde Ö + A yazıyordu. Silinmez boya.

Alp oturuyordu. Elinde gitar.

Özge durdu. "Gitar çalıyor musun?"
"Sen gelince öğrendim." dedi Alp. "90 gündür."

"Çal o zaman."

Alp çaldı. Basit akorlar. Sonra söyledi. Sesi kısık, titrek ama gerçekti:

Yarım kaldım bankta bir gün,
Ellerim boş, gözlerim pus,
Sen geldin papatya koydun,
Adımı unuttum, sen oldun pusula.

Nakarat:
Bana kendimi hatırlat,
Geçmişim yansa da,
Sen varsan eğer,
Ben kaybolmam asla.
Bana kendimi hatırlat,
Söz ver gitme,
Ben seninle tamam,
Sen benimle başla.

Özge dinledi. Ağlamadı. Sadece elini göğsüne koydu. Kalbi oradaydı.

"Sen yazdın mı bunu?"
"Dün gece. Uyuyamadım." dedi Alp. Gitarı bıraktı. "Beğendin mi?"
"Benim oldum." dedi Özge.

Deftere yazdı:
1. Gün BİZ: Alp şarkı söyledi. Adım şarkı oldu.

---

*95. Gün. İlk Öpücük.*

Rüzgar yoktu. Deniz sakindi.

Bankta oturuyorlardı. Susuyorlardı.

Alp döndü. "Korkuyor musun?"
"Neden?"
"Öpeceğim."

Özge kaçmadı. "Korkuyorum."
"Ben de."

Alp yaklaştı. Yavaş. Sordu gözleriyle. Özge başını salladı. Evet.

Dudakları değdi. Hafif. 2 saniye. Çekildi.

"İyi misin?"
"Tekrar." dedi Özge.

İkincisi uzundu. Elleri titredi. Alp Özge’nin saçına dokundu. Özge Alp’in gömleğini tuttu.

Ayrıldılar. Alınları birbirine değdi.

"Bu BİZ mi?" diye sordu Özge.
"Bu başlangıç."

Deftere yazamadı Özge o gece. Çünkü kelimeler küçük kaldı. Sadece çizdi. İki dudak. Bir kalp.

---

*100. Gün. Kasabanın Düğünü.*

Kasabada düğün vardı. Balıkçı Mustafa’nın kızı evleniyordu.

Nermin Teyze zorladı. "Gelin ikiniz de."

Gittiler. Özge beyaz bir elbise giydi. Basit. Alp lacivert gömlek.

Müzik çaldı. Halay çektiler. Özge dans etmedi 90 gündür.

Alp elini uzattı. "Gel."
"Bilmiyorum."
"Ben öğretirim."

Öğretti. Ellerini beline koydu. Özge’nin elleri omzundaydı. Döndüler.

Bir an herkes durdu. Onlara baktı. Sonra alkışladı.

Kahveci bağırdı. "Yakıştılar be!"

Özge güldü. Koştu. Denize kadar. Ayakkabılarını çıkardı. Islandı.

Alp peşinden geldi. Onu kucağına aldı. Döndürdü.

"Mutlu musun?" diye sordu Alp.
"90 gün sonra ilk defa evet."

Deftere yazdı:
10. Gün BİZ: Dans ettim. Düştüm. Alp tuttu.

---

*105. Gün. Kötü Haber.*

Mektup geldi. İstanbul’dan.

Alp’in eski ajansından. "Geri dön. Proje senin. 6 haneli para."

Alp mektubu yırttı.

Özge gördü. "Neden yırttın?"
"Çünkü sen buradasın."
"Ya paramız biterse?"
"Bank var. Sen varsın. Yeter."

Özge korktu. "Beni tutma Alp."
"Tutmuyorum." dedi Alp. "Sen kalıyorsun."

O gece kavga etmediler. Ama konuşmadılar da.

Deftere yazdı Alp:
15. Gün BİZ: Para geldi. Yırt. Çünkü BİZ daha pahalı.

---

*110. Gün. Özge’nin Rüyası.*

Özge uyandı. Ter içinde.

"Alp!"

Alp kalktı. "Ne oldu?"
"Rüyamda... bir ev gördüm. Sen vardın. Bir çocuk vardı. Saçları benim gibi dalgalı. Bana anne dedi."

Alp sustu.

"Bu ne demek?"
"Gelecek demek." dedi Alp. "Korkma."

Özge ağladı. "Ben anne olamam. Kim olduğumu bile bilmiyorum."
"Biliyorsun." dedi Alp. Alnına öptü. "Sen Özge’sin. Benim Özge’m."

Sabah deftere yazdı:
20. Gün BİZ: Rüya gördüm. Korktum. Ama güzel korku.

---

*115. Gün. Nişan Yok. Söz Var.*

Alp yüzük almadı. Pahalı değildi.

Banka götürdü Özge’yi. Cebinden iki ip çıkardı. Lacivert.

"Yüzük yok." dedi. "Param yok. Ama sözüm var."

Özge’nin bileğine bağladı. Sonra kendi bileğine. Düğüm attı.

"Bu ne?"
"Söz ipi. Bozmazsan kopmaz."

Özge baktı. Ağladı. "Evet."

Kimseye söylemediler. Sadece Nermin Teyze bildi. Gülümsedi. "Hayırla."

Deftere yazdı:
25. Gün BİZ: Nişanlandık. İpsiz. Sözlü.

---

*120. Gün. Fırtına Tekrar.*

4 ay oldu.

Yine fırtına. Ama bu sefer Özge korkmadı.

Kapı çaldı. Alp. Islandı.
"Geldim."
"Biliyordum."

Sarıldılar. Islak.

"Gidelim mi?" dedi Alp.
"Nereye?"
"Evlenelim."

Özge durdu. "Çok mu erken?"
"4 ay oldu. 90 gün bank. 30 gün BİZ. Bana göre geç bile kaldık."

Özge güldü. Ağladı. "Tamam."

Deftere yazdı:
30. Gün BİZ: Evleniyoruz. Korkuyorum. Ama seninle.

---

*BÖLÜM 5 SONU*
Not: BİZ başladı. DÜGÜN geliyor