Bölüm:1

Şah Mat!
Şimdi elime düştünüz Alpay Bey.
Dosyayı masanın üstüne bırakarak Üstüme Siyah Kürkümü attım.
Yüzümde kazanmışlık bir yüz ifadesi vardı.
Topuklu ayakkabılarımın Tık Tak sesi evin içinde Yankılanıyorken Hizmetçiler Evin kapısını açarak benim önümde eğildiler.
Bugatti Arabamın kapısını Görevliler açtığında Siyah çantamı Koltuğa atarak, Nazikçe Koltuğa oturdum.
Kael Başkanımın Yanına Sonuna kadar mutlulukla gidiyordum.

---

Üstümdeki Kabanı düzelterek Arabama atladım.
Bugün selinay hakkında o kadar önemli bir bilgi öğrenmiştim ki artık Nereye kaçarsa kaçsın kucağıma düşecekti.
Her anlamda kucağıma düştüğü gibi..
Kael bey Bu bilgiyi öğrendiğinde tekrardan, Yere düşecekti, Ve bu sefer artık kimse onu Kaldıramayacaktı.
Ofise geldiğimde Benim hakkımda ne kadar önemli bir bilgi öğrendiyse En son beni öldürecekken bu kadar Mutlu olduğu yüz ifadesi vardı.
Arabadan indiğimde, Selinay Yine Meşhurî topuklu ayakkabısıyla bana doğru yürüyordu
"Alpay!"
"Selinay!"
"Seni göreceğime keşke seni öldürseydim be adam!"
"Keşke.. Keşke o gün O tetiğe bassaydın be selinay, Çünkü artık beni öldürsende çok geç!"
Elimdeki dosyayı selinaya doğru sallayınca Selinay Her zaman bacağına koyduğu silahını çıkardı
"Alpay! Geber!"
"Selinay, Benim ol.. diyeceğim ama Canın cehheneme be Güzelim."
"Canın Cehheneme!"
Dudaklarımda ifade edilemez bir mutluluk vardı. Ama bu mutluluğum uzun sürmedi.
Selinay güvenlikten dosyayı aldığında Benimde en önemli bilgilerimi doldurmuştu.
"Selinay!! Nerden buldun sen onları!"
"Nerden buldum nerden buldum.."
Kısa bir süreliğine düşünür gibi yaptığında, Parmağıyla benim dosyamı işaret etti
"Sen Nerden bulduysan bende Ordan buldum. Diyebilir miyim??"
Sesinde son derece ciddiyetlik vardı
"Şu Tepeyi aşacak kadar nefretim Var Sana kızım."
"Hmm.. Çok üzüldüm!"
Selinay Hızlı adımlarla merdivenlerden çıkarken, Selinayın Kael beyin Odasına ilk önce Girmemesi gerekiyordu.
Koşarak Asansöre yetişmeye çalışırken, Selinay Asansörün kapısını bana Öpücük yollayarak kapattı
"Küçük şeytan!"
Hızla Merdivenlerden Çıkmaya başladım.
Selinaydan önce Kael beyin odasına girmek adına Son hızıma kadar kullandığıma emindim, Ama en son gözüm çarptığı kadarıyla asansör 50. Kata kadar gelmişti.
Selenay Asansörden indiğinde soğukluğu bile Kinimi daha çok ateşliyordu.
Kael beyin Koltuğu dönükken, Selinay ile yan yana geçtik.
"Kael Başkanım!"
Dedi Selenay masanın üstüne Dosyayı bırakarak Tekrardan yanıma geçti
"Kael başkanım!"
Masanın üstüne Dosyayı bıraktığımda ikimizde son derece ciddiyetli. Ve son derece mutlu olarak Yan yana duruyorduk.
Gözümün ucuyla Selinaya baktığımda Çok mutlu görünüyordu ama bir o kadarda ciddiydi, Ah be güzelim keşke seni cehhenim dibine sokmadan öncede Benim yanımda'da bu kadar Mutlu olsaydın.
Kael Bey ikimizinde dosyasını Aldığında, İkimize Ağır bakışlarını Değdirerek bizi süzdü.
"Çocuklar, Bunlar Boş kağıt!"
Selinay sinirle bana baktığında burnundan Soluyordu, Ben ise Çatık kaşlarımla Selinaya bakıyordum.
"Kael Başkanım, Olamaz Çünkü ben kendi ellerimle dosyayı aldım."
"Selinay, Emin misin?"
"Eminim."
Kael bey Dosyayı Selinaya doğru uzattığında Selinay bütün kağıtların boş olduğunu gördü.
"Ama.. Ama olamaz! Bu kağıtlar ben Gelene kadar benim dibimden bile ayrılmadı."
Kael Bey benim Dosyamıda bana uzattığında bütün kağıtların boş olduğunu gördüm.
"Kael başkanım. Bir yanlışlık var."
"Çocuklar, Dosyalarınız boş.
Siz gerçekten benimle kafa mı buluyorsunuz?"
"Estağfurullah.. Kael başkanım."
"Kael başkanım! İzninizle."
Selinay benim kolumdan Tutarak Dışarı çıktı ve Kapıyı kapatarak Dosyayı yere fırlattı
"Alpay! Senin bu işte bir parmağın çıksın!"
"Selinay! Farkındaysan Benimde dosyam bomboş, Bana artık suç atmaktan vazgeç!"
"O zaman neden bu Dosyalara boş!"
Selinay saçlarını Savurarak, Sinir dolu bakışları bu sefer Benim üstümde gezindi
"Alpay!"
"Selinay!"
"Alpay.. Sana bir soru soracağım.
Ama bu sefer O minnik beynini bır tık'ta olsa çalıştırmanı istiyorum."
"Minnik derken! Selinay o minnik dediğin şey senin o minnik zekan olmasın."
Ay Götüm bakışını attığında Gözleri başka bir tarafa kaydı ve Hızla tekrar bana döndü.
"Biz düşmanız.."
"Evet düşmanız!"
"Yani... Biz düşman olsakta Ailelerimiz çoktan Düşmanlığını bitirmiş olabılır."
"Ne diyorsun!"
"Bak! Birde bana minnik zekalı diyene bak!"
Derin bir nefes verdi.
"Aptalsın! Alpay! Şu beynini Biraz çalıştır artık!
Mesela düşünsene; Dosyalar boş çünkü, Ailelerimiz birbirimizi Tehlikeye atmadı, Çünkü Düşmanlığın bitmesi için bizi evlendirecekler.
100 yıllık düşmanlık bizim evlenmemiz için bitecek.."
Selinay Bu sefer Eskisi kadar mutlu değildi bunu düşündükte Dahada Kötüleşiyordu hatta..
"Ben seninle asla evlenmeyeceğım!" Diye yükseldi.
"O zaman evlenme! Git ailenin karşına, Ben Alpay ile evlenmeyeceğim isterse 600 sene sürsün bu düşmanlık yine evlenmeyeceğim de Çünkü Bende seninle hiçbir zaman evlenmeyeceğim Selinay!"
Üstümdeki Kabanı düzenleyerek Merdivenlerden indim.
Selinay ise arkamdan Çoğu Kelimeler Saydırırken Sadace kulağıma 'Seninle evlenip senin kanından Çoçuk doğurmayacağım' kelimesini duymuştum.
Elimdeki dosyayı çöpe atarak, Siyah bugattima Bindim.
Aklımı kemiren Sorular..
Selinayın Acısı..
Hayal kırıklığı..
100 Yıllık düşmanlık..
Hepsi bir Evlilikle son bulmayacaktı, Bulmamalıydı, Çünkü Bu oyunun kurallarını biz kurmuştuk ve Bu oyunda oyunbozanlar Vardı.