BAŞLANGIÇ

Ayes derse girdiğinde yüzündeki gülümseme azaldı. Bugün olanları düşündü ve en arkadaki sırasına oturdu. Nisa ve Hibe yanına geldi. Ayes'in suratına baktılar. Ayes, Nisa ve Hibe'ye bakarak güldü.

Nisa: İyi misin?

Ayes: İyiyim.

Hibe: Yalan söyleme.

Ayes: Söylemiyorum.

Nisa: Ama dalmış gibisin.

Ayes iç çekip olanları anlattı. Nisa ve Hibe şaşkınlıkla ona baktı.

Nisa: İyi misin peki? Bir yerine bir şey oldu mu?

Ayes: Olmadı.

Hibe: Polise gittin mi?

Ayes: Hayır.

Nisa: Niye gitmedin?

Ayes: Bir şey olmadı.

Hibe: Ama olabilirdi.

Ayes: Öf, aynı konuşmayı bir daha yapamayacağım. Bir şey olmadı sonuçta.

Nisa: Peki, niye sinirleniyorsun?

Ayes: Sinirlenmedim. Sadece bu konuyu konuşmak istemiyorum.

Hibe: Tamam.

Konuşurken zil çaldı ve Hibe'yle Nisa yerlerine geçti. Ayes kafasını sıraya koydu ve olanları düşünmeye başladı. Sırada düşünürken uykuya daldı. Zilin çalmasıyla uyandı ve kızların yanına gitti.

Ayes: Kantine gidelim, acıktım.

Gülbahar: Ben de.

İkisi kantine girdi. Ayes ve Gülbahar patates ekmek aldı. Parasını ödeyip çıkacakları sırada Ayes biriyle çarpıştı. Çarpıştığı kişinin elindeki sıcak çay Ayes'in üzerine döküldü.

Ayes: Dikkat etsene!

Mert: Özür dilerim, bilerek yapmadım.

Ayes, Mert'in sesini duyunca kafasını çevirip ona baktı.

Ayes: Sen mi döktün üzerime çayı?

Mert: Evet.

Ayes sinirli bir şekilde döndü.

Ayes: Dikkat etsene!

Mert: Özür dilerim. Dikkat ederim bir dahaki sefere.

Ayes kendini sakinleştirip konuştu.

Ayes: Tamam. Özür dilerim, ben de haksızım. Önüme bakmıyordum.

Mert: Önemli değil. Bu arada, işin yoksa okul çıkışı konuşalım mı?

Ayes: Ne konuşacağız?

Mert: Çıkışta konuşuruz.

Ayes: Peki.

Mert: Bu arada tişörtün benim yüzümden kirlendi. Yanımda yedek tişört var. İstersen vereyim.

Ayes: Gerek yok. Benim yanımda da var.

Mert: Tamam. Çıkışta görüşürüz.

Ayes: Görüşürüz.

Ayes çıkarken içeri doğru gelen çocuğun suratına kısa bir bakış attı ama umursamadı. Yanından geçip gitti. Kantinden çıktığında Gülbahar Ayes'in kolundan çekti.

Gülbahar: Ne konuşacak acaba?

Ayes: Senin ilgilenmeyeceğin konular.

Gülbahar: Aman, sen de hiç şakaya gelmiyorsun.

Ayes gözlerini devirdi ve Gülbahar'la beraber Şevval ve Leyla'nın yanına gitti. Ayes, garip bir hisle arkasına döndü.

Gülbahar: Ooo, bakıyorum da biri gözlerini birinden alamıyor.

Ayes: Saçmalama, Gülbahar.

Gülbahar: Saçmalamıyorum, sadece olanları söylüyorum.

Ayes: Yanlış anlama her şeyi.

Gülbahar: Peki, öyle olsun.

Ama hepsi bıyık altından gülüyordu.

Ayes sınıfa çıktı, çantasından yedek tişörtünü çıkardı ve tuvalete gitti. Tuvalette tişörtünü değiştirdi. Kapıdan çıktığında yanından geçen çocuk garip bir his uyandırdı. Oğlan Ayes'e kısa bir bakış attı ve kafasını çevirdi. Ayes ne olduğunu bile anlamadı, sadece gözlerini devirdi.

Dersler bitip okul çıkışı geldiğinde Ayes, okul girişinde durup Mert'in gelmesini bekledi. Mert sonunda kapıdan çıktı ve Ayes'e doğru gelmeye başladı. Yanına geldiğinde Ayes konuştu.

Ayes: Ne konuşacağız?

Mert: Bir yere gitmemiz gerekiyor.

Ayes: Nereye?

Mert: Gidince görürsün.

Ayes: Bugün tanıştığım birinin peşinden gelecek değilim.

Mert: Nereye gideceğimizi söylesem gelir misin?

Ayes: Yere bağlı.

Mert: Seninle ringe çıkmak istiyorum.

Ayes: Ne alaka?

Mert: Şey... Sadece dövüş tarzın çok iyi. Yarışmak istedim.

Ayes: Gereksiz. Gelmeyeceğim.

Mert: Neden?

Ayes: Gelmek istemiyorum.

Mert: Gelmek istememe sebebin ne?

Ayes: Öf, seninle uğraşmak istemiyorum, oldu mu?

Mert: Peki.

Ayes eve döndüğünde evin içinde iki adam Ayes'in ailesine doğru bağırıyordu. Adamlar daha sonra çekip gittiler. Ayes içeri girdiğinde ne olduğunu sordu.

Ayes'in annesi: Kızım, borcumuzu istiyorlar. Eğer vermezsek her şeyimizi elimizden alacaklar.

Ayes: Bu paraya ne için ihtiyaç duydunuz peki?

Ayes'in babası: Borçlarımız için.

Ayes: Peki, ne yapacaksınız şimdi?

Ayes'in babası: Bilmiyorum.

Ayes: Ben dışarı çıkıyorum. Hava almam gerek.

Ayes'in annesi: Peki kızım, git. Bir hava al gel.

Ayes dışarı çıkıp bir banka oturdu. Ne yapacağını düşünüyordu. Bir adam gelip Ayes'in karşısına oturdu.

Adam: Sorun ne?

Ayes: Sorunum yok.

Adam: Var, ama.

Ayes başını kaldırdı.

Ayes: Sen kimsin ve nereden biliyorsun?

Adam: İstediğin parayı sana veririm ama bir şartla.

Ayes: Neymiş şartın?

Adam Ayes'in gözlerine baktı.

Adam: Sadece söylediklerimi yapacaksın.

Ayes: Tam olarak ne?

Adam: Sana emir vereceğim. Dediğim insanları döveceksin.

Ayes: Neden ben peki?

Adam: Ara sokaktaki kavga edişini gördüm. Ayrıca 18 yaşından küçüksün, yani hapse giremezsin. Kabul ediyor musun?

Ayes ellerini başının arasına aldı ve düşündü.

Ayes: Peki.

Adam yüzünde gururlu bir gülümsemeyle ayrıldı.

Ayes: Sana nasıl ulaşacağım?

Adam: Yerdeki telefonu kullanacaksın.

Ayes yere baktı. Küçük bir telefon vardı.

Ayes uzanıp telefonu aldı. Aldığı anda bir bildirim geldi. İlk mesajda bir adres ve yapacakları yazıyordu. Ayes telefona öylece bakakaldı.