Yanlış Adres,Doğru Teslimat

Hava kararmaya yüz tutmuş, gri bulutlar şehrin üzerine çökmüştü. Efsun 24 saatlik Ağu bir nöbetten çıkmış , gözlerinin altı çökmüş bir halde hastanenin döner kapısından dışarı adımını attı. Gece hastanede geçirdiği nöbette uykusuzdu. Tek düşüncesi evine gidip uyumaktı.
Cebinden telefonunu çıkarıp bir taksi çağırmak üzereydi ki ...
Yanına aniden siyah , camları filmli bir minibüs durdu. Kapı hızla açıldı .
Başında siyah bir şapka gözlerinde delice bir kararlılıkla , elinde makas üzerinde ise önlüğüyle ,kıvırcık koyu siyah saçlı bir kadın çıktı.
Efsun daha
"Birine mi baktınız?"
diyemeden kadın onu sertçe aracın içine doğru savurdu .
Efsun dehşetle
"Kimsin sen ? Ne istiyorsun benden ? Bırak beni !"
Diye bağırdı.
Ama daha fazla bir şey diyemeden Melis onun ağzını kapattı.
" En yakın arkadaşımın hayatını mahvettin doktor ! O şimdi bir yaşayan ölü sayende. Ama korkma , seni öldürmeyeceğim . Seni o yaşayan ölüye mahkum edeceğim. "
Melis Efsun'un burnuna bayıltıcı spreyi dayadı. Efsun'un bilinci karanlığa gömülürken ,Melis'in sadece
" bedelini onunla evlenerek ödeyeceksin"
Dediğini duyabildi.
Melis intikam planı için kiraladığı adamların gönderdiği adrese doğru sürüyordu . Dağ yoluna çıkarken yağmur yavaşça yağmaya başlamış , arabanın camlarına sertçe çarpıyordu.
Bir dağ evinin önünde durdu. Melis arabadan indi. Bu bir dağ evi idi ama dağ evine hiç benzemiyordu. Balkonu ve dışarıda demir kapısı vardı. Kulübede bir tane adam oturuyordu . Elinde sıcak bir kupayla bilgisayardaki kamera kayıtlarını inceliyordu.
Melis kulübeye doğru yürüdü. Cama vurdu. Adam camı açtı.
" Buyrun ne istemiştiniz ?"
" Efendiniz bir misafir bekliyordu. İşte orada, onu alın. Kendisi baygın "
Güvenlik önce şaşırdı. Sonra Berrin'in bir misafir beklediğini hatırladı.
Sorgulamadan arabaya doğru gitti. Melis arabanın kapısını açtı.
" kafasına dikkat et . Ona bir şey olsun istemiyoruz. "
Melis arabaya binmeden önce adam ona döndü.
" hanımefendi kapıyı açmama yardım eder misiniz?"
" Tabii ki "
Melis işini hemen bitirip gitmek istiyordu. Demir kapıya doğru gitti. Onu açtı ve arabasına doğru yöneldi. Lastikleri yakarak oradan uzaklaştı.
Adam iç kapıya doğru geldi.
" Yasin , Yasin aç kapıyı "
Yasin kapıyı açtı. Gördüğü manzara karşısında şaşkın kaldı.
" Bu ne oğlum sen ne yaptın !"
" bir tane kadın geldi . Efendimiz bir misafir bekliyordu dedi. Bu kadını verdi ve gitti .
"Burada ne oluyor. "
"Hah Murat yardım et de bunu yukarı taşıyalım ."
Murat yutkunur.
" Bu kim ?"
"Bir tane kadın geldi. Hasan'a bunu verdi. Efendiniz bir misafir bekliyordu diye. "
Murat ve Yasin ,Efsun'u yukarı taşıdılar. Merdivenlerden inerken kendi aralarında konuşuyorlardı.
" Aras bey kimseyle görüşmek istemediğini söylemişti. Zaten birisi ile görüşmek isteseydi burada olmazdı. "
"Belki fikrini değiştirdi. "
"Onu ilk defa bu halde görüyorum "
"AA,doğru. Bugün akşam Berrin hanım buraya uğrayacaktı. Zaten bir haftadır buraya uğramıyor. Bu yukarıdaki kadın onun misafiri olabilir. Ama neden baygın ki"
" bizi ilgilendirmeyen işlere karışmayalım Yasin "
Efsun ne Aras'ın ne de Berrin'in misafiriydi. Melis gönderilen adrese doğru sürüyordu ama navigasyon onu yanlış konuma doğru yönlendirmişti.
Ama Melis bunun farkına varamamıştı.
Korumalar ise daha Efsun'un kim olduğunu bilmiyorlardı. Melis onu bölgenin en soylu ama en yaralı ailesi olan SOYKAR ların dağ evine götürmüştü.
Efsun uyandığında şöminenin karşısında yumuşacık bir tane koltukta yatıyordu.
Şömine yanıyor,etrafa ısı yayıyordu. Perdeler aralıklı açıktı. Odada şömine,bir tane masa , üç koltuk ve ufak tefek şeyler vardı.
Oda güzel kokuyordu. Yeşil bitkiler odaya renk kalıyordu.
Efsun koltuktan kalkıp kapıya doğru yöneldi. Aşağıdan sesler geliyordu.
Efsun kaçırıldığını hatırlıyordu. Kapıdan çıkarsam beni yakalarlar diye düşündü . Kapısı açık olan bır tane odaya girdi.
Odanın ortasında bir yatak, yatağın yanında da şömine vardı. Hoş bir odaya benziyordu. Diğer odaya göre daha güzel kokuyordu. Perdeler kapalıydı , odayı sadece şöminenin ateşi aydınlatıyordu. Efsun çıkış yolu aramaya başlamıştı . Yağmur şiddetini iyice arttırmıştı. Odadaki balkonun kapısı açıktı ama perde kapalı olduğu için Kapı görünmüyordu. Perde yere değiyordu. Bu odada diğer odanın tersine hiç bir bitki bulunmuyordu. Rüzgar esince perde birazda olsa uçtu. Efsun odada bir çıkış yolu olduğunu anladı. Kapıya doğru yürüdü. Perdeyi eliyle itip kapıdan dışarı çıktı. Burası bir balkondu. Balkonda da havuz vardı. Havuzun başında ise sırtı dönük bir şekilde şehri izleyen bir adam vardı. Efsun ses çıkarmadan çıktığı için adam onu fark etmemişti. Efsun onu kaçıran kadının sözlerini hatırladı. O adamı zorla evlendirileceği adam zannederek içindeki korku ve hayatta kalma içgüdüsü birleşip saf bir öfkeye dönüştü. Sert adımlarla havuzun başındaki adama doğru yürüdü ve onu havuza itti.
GÜÜÜM!