Tanitim

Aynı şehirde yaşıyorlardı. Aynı kampüste, aynı masada oturuyor, aynı sokaklarda yürüyüp aynı kahveleri içiyorlardı. Ama hiçbiri aynı hikâyenin içinde olduklarını bilmiyordu.
Aras, geçmişiyle geleceği arasında sıkışmıştı.
Ediz, herkesin bildiği bir yalanı ayakta tutmaya çalışıyordu.
Efsun, özgür olmak isterken kendi hayatına bile yetemiyordu.
Arel, uzaktan bakarak hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark ediyordu.
Kaan, yeni geldiği bu şehirde herkesin sakladığı şeyleri görmeye başlamıştı.
Mira, geçmişi yeniden yazmaya gelmişti.
Sena ise… sadece izlemiyor, düzeni sessizce değiştiriyordu.
Ve geri kalan herkes — Bora, Ada, Asi, Yamaç, Taha, Arsen, Barlas, Alaz — bu hikâyenin farkında olmadan bir parçasıydı.
Bir masada başlayan arkadaşlık, zamanla kimsenin kontrol edemediği bir karmaşaya dönüştü.
Söylenen her cümle bir şeyi değiştirdi.
Söylenmeyen her şey daha da fazlasını.
Çünkü bazı bağlar kopmazdı.
Sadece yön değiştirirdi.
Ve bu şehirde herkes, yanlış bir zamanda doğru kişiyi tanıyordu.