~1. Bölüm

Ben Dora Beste Erdem.
Ama annem nedenini bilmediğim bir sebepten dolayı bana sadece Dora denilmesini istiyor. Bugün yeni okulumda ilk günümdü. Sabah ışığı perdelerin arasından ince ince sızıyordu.
Telefonumun alarmı uzun uzun çaldı, bir süre kapatmadım. Sadece tavana bakıp o sesi dinledim. Sonunda kolumu uzatıp alarmı susturdum. Odanın içi tekrar sessizliğe büründü.
Kapının dışından ayak sesleri geldi.
"Doraaa, kalktın mı?"
Annemin sesi kapının ardından duyuldu.
"Uyanığım." dedim, gözlerimi tavandan ayırmadan. Kapı yavaşça aralandı. Annem içeri baktı. Üzerinde her zamanki sabah hali vardı; sakin görünmeye çalışan ama gözlerindeki yorgunluğu saklamayan ifade.
"Bugün erken çıkman gerekecek. İlk gün, biliyorsun."
Kafamı hafifçe salladım. "Biliyorum."
Birkaç saniye bana baktı. Sanki bir şey söylemek isteyip de söyleyemedi.
"Heyecanlı mısın?" diye sordu en sonunda.
"Pek değil." Kısa bir sessizlik oldu.
"Her şey yolunda olacak." dedi ama sesi kendine bile tam güven vermiyordu. Çantamı omzuma aldım ve annemle vedalaşarak okul servisinin yolunu tuttum. Hava yağmurluydu ve kulaklığımda her zamanki şarkı çalıyordu. Yağmur damlaları camı yavaşça çiziyordu. Şehir sabahın o gri haliyle uyanıyordu.
Servis bir süre sonra durdu. Kapı açıldığında soğuk hava yüzüme vurdu. Okulun kapısı uzakta görünüyordu. Büyük, kalabalık ve yabancı. Çantamı daha sıkı tuttum ve yürümeye başladım. İçeri girdiğimde sesler değişti. Her yer konuşmalarla doluydu, ayak sesleri koridorlarda yankılanıyordu. Haritaya bakmadan yürümeye çalıştım ama pek işe yaramadı.
Tam o sırada biriyle çarpıştım.