YALNIZLIK

Son zamanlarda yalnızlığımı
İliklerime kadar hissediyorum,
Gitmişti, o benden gitmişti
Çok özlemiştim onu

Onu üç ay önce kaybetmiştim
O benim çocukluğum, o benim
Gülüşümdü, neşemdi,üzüntümdü
Karan, onu trafik kazasında kaybettik

Benim gözümün önünde
Kendimi suçladım, üç ay
Oldu çok istedim geri dönsün
Diye.Ama gelmedi gelmeyeceğini bile bile istemiştim onu.

Flashback 2/4/2014

"Deren seni seviyorum" "Bende
Seni sevgilim sonsuza kadar
Seninle olacağım" "Bende, sevgilim
Bende. İyiki varsın çiçeğim"

Okulun kapısından çıkıp
Eve doğru yürümeye başladık,
Elimden tutmuştu bana huzur
Veriyordu okulun bahçesinden çıktı

Ve artık serbet geziyorduk
Çok yorulduğunuzu için hemen
Eve gitme kararı aldık ilk beni
Eve bırakacaktı, sonra kendisi gidecekti

İşlek bir cadde'ye gelmiştik
Evime yakındık, hemen ayağımızın
Dibimizde yaya geçiti vardı
Oradan geçecektik. Yani biz öyle düşündük

Tam karşıya geçerken bir
An her şey durdu. Bir an ben çöktüm
Ellerimiz birbirine tutunmayı bıraktı
Ve biz o an orada yok olduk. Artık yoktuk

Sol tarafımda elimi tutan
Karan benim üstüme çöktü
Ve ezilmişti, o arabanın altında kalmıştı
Bana bir şey olmamıştı, o beni bu halde bile kormuştu

Beynim yerine geldiğinde
Her şeyi anlamıştım ezilmişti
Arabanın altında kalmıştı
Ona baktığım zaman her yeri kandı

"Yardım edin, yardım edin ölücek"
Kafamı yukarı çevirip baktığımda
Herkes başımdaydı, ne yapcaktım ben
Korkuyordum gitmişti

Ambulans beş dakika sonra
Gelmişti ama o artık gitmişti
Bunu biliyorum, beni bu zalim
Dünyada yalnız bırakmıştı

Oysaki daha yarım saat önce
Sonsuza kadar seninle olacağım diye söz vermiştim, sözümü yerime getirememiştim. Ambulans geldiğinde

Direk Karan'ı ambulans'a bindirmişler'di
Bende onunla gitmiştim
Hastaneye vardığımızda
Direkt ameliyat haneye

Aldılar onu bende Karan'ın annesine
Haber versin kadın bir yıl
Önce kocası Haldun amcayı
Kaybetmişti şimdi kesin yıkalacaktı

"Alo Nesrin teyze nasılsın?" Diyerekten
Başladım konuşmaya "iyiyim
Kızım sen?" "Bende iyiyim,
Nesrin teyze biz hastanedeyim"

Her şeyi anlatmıştım Nesrin
Teyze dört dakka da hastaneye
Gelmişti ağlıyordu ama ben
Ağlamıyordum. Ağlayamıyordum

Güçlü olmam lazımda onun
İçin, çünkü benim ağladığımı
Görse çok üzülürdü o üzülmesin
Diye bende ağlayamadım

Bir saat sonra doktor amilyatan
Çıktı "Hasta yakını siz misiniz?"
Nesrin teyze'den önce hemen
"Evet biziz" Diye cevap verdim

"Maalesef hastayı kaybettik
Çok geçmiş olsun" Dedi ve
Yanımızdan uzaklaştı
Bunu duyan Nesrin teyze bayıldı

Hayat bitmişti. Gitmişti
Kaşla göz arasında yok
Olmuştu, o artık benimle
Değildi bir daha geri gelmeyecekti

Bir daha bana "çiçeğim" Diyemiycekti
Artık elimi tutmayacaktı
Yok olmuştuk onunla beraber
Hikayemiz bitmişti. Sona ermişti.