1. Bölüm

-Vera Yıldız
Bir hafta sonra Vatan Timi'yle göreve çıkacağımız için altı günlük bir tatilimiz vardı.Bu günlerimi tek başıma geçirmek istiyorumdum.

Zaten istemesem de başka seçeneğim yok.

Zaten çok yorgun olduğum için canım hiçbir şey yapmak istemiyor.Tamam galiba vazgeçtim canım deli gibi tatlı çekiyor. Yatağımdan kalktım ve hemen üstümü değiştirip çıktım. Herhangi bir kafeye gidip San Sebastian cheesecake ve kahve istedim. Tam o sırada karşı masamda oturan adam dikkatimi çekti. Tanıdık bir siması olan bu adam kumral saçlı ve yeşile çalan ela gözlü bir adamdı. Nerede tanıdık geliyordu acaba?

Ben bunları düşünürken siparişlerimin hazır olduğunu haber veren o ses geldi. "Vera Hanım siparişlerinizi almaya gelebilirsiniz." Hemen kalkıp siparişlerimi aldım ve masama geri oturdum. Karşımdaki masada oturan adam ben yokken gitmişti.

Keşke biraz daha dursaydı. Belki o zaman kim olduğunu anlayabilirdim. Ben bunları düşünürken birden telefonum çaldı. Arayan kişi Hilal'di.
"Bir sorun mu var Hilal sen beni pek aramazsın."
"Hayır komutanım, sadece sizi akşam yemeğe davet etmek istiyorum. Tüm Tim'i çağıracağım ama Nur, Nehir ile gelebilirmiş."
Hilal Fatma Nur'a her zaman Nur derdi.
"İşim çıkmazsa gelmeyi çok isterim Hilal bana da bir tabak ayırın."

🇹🇷

Çoktan akşam olmuştu ve ben Hilal'in evinin yolunu tutmuştum.Arabayı sürerken bir yandan Hilal ile konuşuyordum.
"Bir şeye ihtiyacın var mı Hilal'im?"
"Hayır komutanım sizin gelmeniz yeterli," dediği anda kapı sesi geldi.
"Komutanım kapı çaldı dikkatli gelin."
"Tamam Hilal'im görüşürüz."
Yeniden yola döndüm.
Birkaç dakika sonra Hilal'in evine gelmiştim. Kapıyı çaldığım anda açmıştı. Sanki kapıda bekliyordu.
"Ne bu hız Hilal'im sakin."
"Vallahi komutanım yolunuzu gözledim."
İçeri geçtikten sonra tanıdık simaların arasında tanımadığım birini gördüm. Koyu kumral saçlı,buğday tenli,kahverengi gözlü bir kız Fatma Nur'un yanında oturuyordu. Her ne kadar tanışmamış olsak da onu tanıyordum çünkü Fatma Nur ondan çok bahsediyordu. Evet bu kız Nehir Ay'dı.

🇹🇷
-İlahi Bakış Açısı
Herle kendi halindeyken birden kapı çaldı. Tabi kapıda bekleyen Hilal hemen kapıya atladı ve kapıyı açtı.Üsteğmen'le konuştuktan sonra içeri geçtiler.Bu gelenin Üsteğmen Vera Yıldız olduğunu Nehir dahil herkes biliyordu. Bu kızıl güzeli herkes tanıyor,saygı duyuyordu. Hal hatır sorduktan sonra yemek masasına geçtiler. Hilal'in yaptığı yemekleri yerken bir yandan da Vatan Timi ile ilgili konuşuyorlardı.
"Vallahi abim çok yakışıklı Vera abla," diye atıldı Nehir . İma ettiği şeyi anlayan Vera göz devirmemek için kendini zor tutmuştu. Çabuk âşık olan biri değildi.
Hilal'in yemekleri çok güzel olmuştu. Zaten Tim'de elinin lezzetini bilmeyen yoktu. Nehir hâlâ Vera'yı rahatsız etmeye devam ediyordu.
"Vera yeng- ay abla abimin hiç sevgilisi olmamış."
"Ne güzel Nehirciğim."
"Bu arada çok güzelsin. Bir fotoğraf alabilir miyim?"
"Neden?"
"Abim- anı kalmasın mı abla?"
"İyi çek bakalım."
Nehir fotoğrafı çektikten sonra abisine yazar.

Nehir:Abi,yengemi buldum.
Mete Han: Ne yengesi,Nehir? Ne saçmalıyorsun?
Nehir: Ya yengem diyorum. Ay ailesine gelin buldum diyorum.
Mete Han: Asker adamım ben,olmaz.
Nehir: Of abi,of
Nehir,kafasını kaldırdığında Fatma Nur'un mesajları okuduğunu gördü. Başını itti ve "Ne bakıyorsun ya," diye carladı. "Sakin ol Nehiriko'm ya. Neyse onu bunu bırak. Yengemiz kim?"
"Sonra söylerim."
"Tamam."