2. Bolum intikam listesine biri eklendi

Ama bedenim yuruyemiycek kadar yorgun ve ztn zar zor nefes alıyorum.
" yürüyemiyorum değil mi?" Dedi neydi onun adı? ben kimle konuşuyorum . " senin adın ne?" Dedim kesin bu inatci yine söylemez ki " ben , emir " dedi " vay o kdr da inatci değilmişsin " dedim Ama şuan bu cümleden sonra gelen gülüş acı bir gülüş .

Elim istemsizce kalbime gitti. Neden bu kadar ağlıyorsun diye geçirdim " sen, yürümeyi düşünüyor musun ?" Dedi ama yürüyecek halim olmadığını bilmiyordu ," yürüyemem sanırım halim yok sen git " dedim ztn bahçe nöbetçisi olan öğretmene söylerim babam gelir alır beni " bide bana inatci diyorsun" dedi ah emir ah benimle alay ediyorsun ama bu kız senin annenden ictigin sütü burnundan getircek." Seni kucağıma alicam ve uslu duracaksın tamam mi" dedi " hyr babam gelir alır beni " dedim " telefonun dolabında değil mi " evet yanimdaydi " evet yanımda " dedim ve çıkardım gösterdim. " yasağı sende çiğnedin ya benimle gelirsin yada müdüre söylerim ve ilk gün okuldan atilirsin " ama hadi ama ya bune şimdi burası kolej mi kreş mi ? Onunla gitmek zorundayim. Yoksa beni okuldan attırırdi " Peki " dedim yüzüme alaylı bakarken beni kucağına aldı kulagina dudagimi yaklastirdim " senden nefret ediyorum, bundan sonra başına ne gelirse benden bil" dedim işte başlıyorduk.
Evet bundan sonra gerçekten onu bunalticaktim. Hatta benden nefret edicekti merdivenlerden çıkarken zil çaldı. Evet, herkes şuanda bize bakıyordu. Sonra saçımı beline kadar gelen kadın öğretmen yanımıza geldi . Bizi sürdükten sonra " ne du " dedi yok bisey ya biz böyle hobi olarak bir birimizi taşıyoruz." Hocam arkadaş yürüyemiyor yardımcı oluyorum " dedi " ciddi bir şey var mı emir eğer varsa verişini arayalım " dedi ve sonra Bana döndü " Kızım anneni arayalım istemisin ?" Dedi burda ki kimse bilmiyordu ki annemi arayamıyacak kdr uzak olduğunu...sesim titrerken tek düze " hyr " dedim çok sinirliydim." Emir beni indirir misin lütfen " dedim gözlerine baktım "İyi misin dünya " dedi evet anlamında başımı salladım çünkü biraz daha konuşursam ağlayacaktım. Kimse bilmiyordu benim şuan ne kdr acı çektiğimi ztn kim bilebilirdi ki annesinin öldüğünü görüpte ölmediğini sandığını? İşte ben kendimi bu yuzden affetmiyorum affedemiyorum. O katiller ne kdr cezalarını çekseler masum birini oldurmelerinde mantıklı bir açıklamada bulamıyorum.