7. bölüm · AY IŞIĞININ ALTINDA

7. Bölüm

Elifsu Altun

eve girdiğimde annem dediği gibi evde yoktu.

odama çıkıp yatağıma girmek istedim.
ama önce tuvalete gitmeliydim

üstümü değistirmek için dolabdan kıyafet seçtim aldibim gibi hemen giydim.

Yatağa girip üstümü açık bıraktım.

Düşünmeye başladım;Yılardır sevdiğim adam, bakmaya doyamadiğım adam ağaç köşesinde başkalariyla öpüşüyordu.

Sanki boşluğa düşmüş gibiyim,yapicak hiç bir şey yokmuş gibi hissediyorum.

okul artık daha da dar gelmeye baslicak bana.

aşk acısını çeken bilir yinede kıyamaz acıyı cektireni acı sevdiginden gelince acıya bile alışır insan. kalbini söküp atmak gelir içinden ama kalbin artık senin değildir sokup atabileceğin bı kalbin olmaz sadece sana yük olur.

taş gibi hissedersin bı duygu yeşermez ama her seferinde yeniden yakılan bı ateş gibi kavrulur o taş.

acı ceksende belli edemezsin kimseye çünkü sadece sen sevdin o bir kere bile senin kalbini ona verdigin gibi vermemiştir ki kalbimi sana .
birine anlatmak istersin kimse anlamaz diye baz geçersin. herkesin aşk acısı farklıdır ama her acida yanan bı kalp her Zaman olur.

yanan ateşin Soner unuttum dersin sonra bir kere onu görünce tekrar harlanir o küller.

iki kişinin sevgiyle,aşkla,arzuyla büyüttüğü kalbi söndürmek kolaydır.

Tek kalbin aşkla, sevdayla,umutla büyüttüğü kalbi söndürmek imkansızdır.

sevdiğin senin sevgini bilmemesi,umursamaması acıtır.
başkasina senjn kurduğun hayalleri yaşatması bakmaya kiyamadiğin gözlerinde başkaskna karşı olan o aşki görmek acıtır.

karşılıklı sevenlerin mi aşkı daha büyüktür yoksa tek kişinin sevdiği aşk mı daha büyüktür..

ben sana çok aşıktım sen sevmesende beni be sevdim ikimizi tüm dünyaya yetecek kadar çok sevdim...