4. Bölüm(Ateş ve Gölge)

Batu Aras Alkan

"Kızlar babalarının en büyük zaafıdır. Zaafları olmayanların düşmanı..."

Hızlı olmam gerekiyordu çünkü az önce kafasına sıkmak zorunda olduğum zengin psikopat adamın korumaları beni yakalamaya çalışıyordu. Babamda beni denemek için arabaya almamış, kaçmamı emretmişti.

Babam beni bir yem olarak bırakmıştı.

Eğer doğru saydıysam şuan yaklaşık 6 iri yapılı adam beni kovalıyordu. İleride bir hastane gördüm.
İçeriye girip kalabalık bir yere gitmem lazımdı.

Hastanenin içine koşarak girdim. Gözler üzerimdeydi. Rastgele koşuyordum. Arkamda ise iri yapılı adamlar beni kovalıyordu.

Koşarken bir kadın bana çarptı. Düşmesin diye onu tuttum. Sonra çok kısa bir süreliğine bakıştık. Gözleri yeşilin en güzel tonlarındandı. Gözlerini öpsem ağzım filizlenirdi. Dudakları bütün kadınların isteyebilecegi bir dolgudaydı. Çok doğal ve minnak şirin ama aynı zamanda da çok sexy bir yüzü vardı. Ama rengi çok solmustu.
Hasta gibi görünüyordu. Ve saçları kömür rengindeydi. Umarım çok garip bakmıyorumdur.

Ona susması için parmağımla işaret yaptım. O da hiç yadırgamadı. Aklıma bir fikir geldi. İtiraf etmeliyim ki çok saçmaydı.

Lafı gevelemeden söyledim "Sadece bir kaç saniyeliğine sevgilimmiş gibi davransan?"

Bana garip bir şekilde bakıyordu.

"Bak sol tarafımda 6 tane iri yarı adam var. Ben onlardan kaçıyorum.
Lütfen yardım et. Sadece elimi tut ve kalabalığa karışalım."

Bana garip bir şekilde bakmaya devam etti.

"Bak ben sapık değilim. Sadece başımda bir bela var ve ondan kurtulmaya çalışıyorum."

Kafasını tamam anlamında salladıktan sonra onu nereye gidersem oraya çekiştiriyordum.

Kalabalık bir koridorun başında durduk. Onu duvara yasladım. Çok güzeldi. Egildim ve kulağına
"Şimdi seni öpüyormuş gibi yapacağım ama öpmeyecegim. İnsanlar genelde kalabalık bir ortamda öpüşen insanlara bakmazlar." Dedim

Hala şaşkınlıkla bana bakıyordu.
Ve bir anda dudağının sağ alt köşesine yaklaştım ama öpmedim. Öpüyormuş gibi bir görüntü verdim. Böylece arkamdan gelen 6 adam ikimize bakmadan bizi es geçti ve gittiler. Gittiklerinden emin olduktan sonra ondan uzaklaştım. Yaptığım aşırı saçma bir şeydi kabul ediyorum. Kim hastanede hastaların önünde öpüşürdü ki zaten.

"Çok sağ ol. Gerçekten sana minnettarım."

Yine kafasını salladı. Dakikalardır bana bir kelime laf etmemişti.

"Yine mi kafa sallama? Cevap yok mu? Mesela sen sapik misin? Bir belaya mi bulaştın? Ne için kaçıyorsun ? Demek yok mu?"

"Hayır. Benden yardım istedin bende sana yardım ettim."

Değişik. Bu mu yani?

Dayanamayıp ismimi söylemeye karar verdim. Tabii ki gerçekismimi ona söylemeyecektim.
"Bu arada ben Orkun."

Durdu ve düşündü. Sanırım beni tartıyordu.
"Bende Nisan." Nisan mı? Bu isim için fazla acımasız görünüyordu.

"Bana yardım ettiğin için teşekkürler Nisan. Birisi bir şey sorarsa bilmiyorsun, duymadın."

Kafasını tamam der gibi salladı. Ben de uzaklaşıp gittim. Bu Orman gözlü kız da kimdi? Koşup uzaklaşmak. Buradan uzaklaşmam lazımdı.

🕸🕸🕸

Bir kaç saat sonra malikaneye ulaştım. Babamın ofisine ilerledim. Kapıyı tıklayıp içeri girdim. Babamın arkası dönüktü ve siyah bir pateon koltuğunda oturuyordu. Çıkması için yardımcısına el işareti yaptı.

"Beklediğimden daha yavaş geldin. Yoksa yolda ben ihbar mi ettin?" Yavaş yavaş arkasını döndü.

Keşke etseydim sik kafa.

"Tabikide böyle bir şey yapmadım baba."

"Zaten böyle bir şey yapamazsın. Böyle bir hakkın yok." Sen öyle san moruk.

Kafamı salladım. Bunu hep yapıyordu. Amacını biliyordum. Bana acı çektirmeye çalışıyordu. Ama bu benim umurumda değildi. Zaten küçüklüğümden beri hep bunu yapıyordu.

"Düğün salonunu hazırlattım. Alkanlara yakışır bir düğün olacak. Yarın için hazır ol. Aslı zaten her şeyi halletti. Sen yüzük seç."

"Tamam, baba." Baba dört harf, iki hece. Ne demekti bu kelime? Bir baba çocuğunun canını acıtır mı? Babalar çocuklarına nasıl hissettirirdi?

Çok oyalanmadan odadan çıktım. Koridorda odama dogru yürürken Aslı hanımı gördüm.
Yine saçma yavsakliklarini cekemeyecektim.
Göz göze geldik.

"Batu Bey, nasılsınız? Yorulmussunuzdur diye size kahve yaptım." Bana göre sıradan bir kadındı Aslı.
Ama başka erkeklerin etkilenebilecegi birisi olabilirdi.

"Teşekkürler Aslı hanım ama yorgunum başka bir zaman içelim."

"Ama Batu Bey bize özel A kalp B bardağı yaptırdım." Dedi ve bardağı elime tutuşturdu.

A kalp B mi? Bu ne simdi?

"Ne güzel ama dediğim gibi yorgunum"

Ve yarın evleniyordum. Ayrıca aklım hâlâ şu yeşil gözlü kızdaydı. Keşke onunla biraz daha vakit gecirebilseydim, onu tanısaydım.

Aslı Hanım'a teşekkür edip hemen oradan ayrıldım. Lan ben evlenecektim. En azından evleneceğim kişiye biraz saygısı olsaydı.

Gecenin yorgunluğumun nedir hemen yatağa yattım. Yarın evlenecektim.

Devamını istiyorsanız lütfen devam yazının