Molozovlar

Merhabalarr bu benim ilk yazımm umarım beğeniesiniz.yazım yanlışları varsa kusura bakmayın.

Soğuk rüzgar tenimi yalayıp geçti içim titredi. Kışın ortalarındaydık, hava buz gibiydi. Sıcak yatağmdan o çok istediğim. Ne zorluklarla kazandığım, üniversiteme gidiyordum. Başınızda size sahip çıkan, koruyup, kollayan bir babanız yoksa hayat zordu. Babamı tanımıyorum ben 3 yaşındayken, annem Afraya hamileyken bizi bırakıp gitmiş. Annem çok ağlamıştı.

O zamanlar anlamıyodum. Bize sahip çıkıcak kimsemiz yoktu. Dedem ve annanem konya'da yaşıyodu. Annem gençlik yaşlarında babama kaçmıştı. Babamı öyle çok seviyodu ki aile'sini geride bırakıp babama kaçmış. Bilememiş tabiki o çok güvenip, kaçtığı adamın 3 yaşındaki ve karnındaki çoçuklar'la ortada bırakıp gideceğini.

Nesrin hanım en sonunda çoçukları için ayağa kalktı. Dişini tırnağana taktı. Bizi okutup, büyüte bilmek için çalıştı durdu. Elinden ne geldiyse yaptı. Ama hep baba sevgizizliği kalbimin bir köşesinde kaldı. Hele hele dışarda baba kız görünce. Annem üzülmesin diye hiç belli etmedim. Ama geceleri hep ağlardım. Dua ederdim, babam geri gelsin diye. Hiç bi zaman gelmedi bende bir zaman sonra beklemeyi bıraktım.

İneceğim durak gelince hemen indim. Kulağamda çalan şarkıya dinlemeye devam ederek üniversiteye girdim. Banklarda oturan canım arkadaşım Minal'in yanına gittim. Beni gördüğü gibi ayağa kalktı. Sanki uzun zamandır görüşmüyomüş gibi uzun uzun kucaklaştık."Nerdesin kızım ya seni bekliyorum kaç dakkadır amk" bir birimizden ayrıldık. "Geldim işte ya. Annem salmadı "şunuda ye. Bak bunu yemessen orda beynin çalışmaz" dedi durdu" dedim.

Bu arada üniversiteye girmiş bulunduk. "Nesroşum haklıdır benim" merdivenlerden çıkarken sohbetimize devam ediyoduk. "Konu nesroşun olunca r yap hemen pis kız" diyerek çemkirdim. "Neyse neyse onu bunu bırakta bu gun kimler geliyomuş duydunmu" alık alık yüzüne baktım. "Kim geliyomuş?" Ayıplarcasına baktı. "Alaz Akay Molozov geliyo cnmm benimm". Af buyur abla dercesine bakmaya devam ettim. "Kızım tanımıyorum deme" abisi niye melozmudur mitozmudur artık her neyse öyle birini neden tanımak zorumdaymışım.

Ben cevap vermeyince anlatmaya başladı. "Ünlü iş adamlarından biri hem yakışıklı hem ünlü nası tanımassın" o bunları anlatırken sınıfa girmiştik. Yerlerimize yerleşip oturuken konuştum. "Aman neyse ne be gelsin ne yapalım. Hem ne saçma ismi var onun ya melozmudur mitozmudur nedir. Diyerek içimden geçenleri söyledim. Komik bulmuş olmalıki kahkalarla gülmeye başladi. Bir kaç kişi bize döndü. O gülünce bende gülmeye başladım. Biz iki salak yan yana gelince böyle oluyodu.

Minal karnını tutarak gülmesini durdurmaya çalışırken konuştu." Kız Allah canını almasın çok güldüm" en sonunda sakinleşmiştik. O anda hoca girdi konuşmamız yarım kaldı. Defterlerimizi çıkartıp not tutmaya başladık. Nazar değmesin çok çalışkan öğrencileriz.

Alaz Ardıç Molozov'dan

Arabamın açılan kapısından indim. Anahtarı görevliye verdikten sonra. Hızlı emin adımlarla şirkete girdim. Beni gören asistanım buse hemen yanıma geldi. Bugünkü programı anlatıyodu. Yüzümde hiç bir mimik oynamadan onu dinliyodum. Beni görenler korkup başını eğyiyordu. Sert ve seri adımlarla asansöre ulaştım. Benim hızlı adımlarıma yetişemeyen buse arkamdan koşuşturuyodu. Topuklu ayakabılarından çıkan ses sinir sistemimi bozuyodu. Yanıma ulaşınca ona döndüm. Gözlerinin içine hiç bir duygu barımdırmadan baktım.

Onun gözlerinde gördüğüm korku ise beni besleyen tek şeydi. "Kovuldun"dedim. Tek kelime kısa ve net bir şekilde. Gözleri kocaman oldu." Neden? Alaz bey ne yaptım ki? Lütfen kovma-" elimi havaya kalldırdım. Hemen sustu. Başıma şimdiden ağrılar girmişti. "Bu ayki maaşın hesabına yatmış olur" daha fazla orda durmadan asansöre bindim.

Şakaklarımı ovdum. Çok ve boş konuşulmasına tahamülüm yoktu. Ben Alaz Ardıç Molozov. Namı değer Ateş tanrısı. Bana ihanet edenleri ateşe atıp cayır cayır yanmasını izleyen ve bundan zevk aldığım için bu namla ünlenmiştim. Bana bulaşan biri kesinlikle mal olmalıydı.

Asansörün açılan kapısından çıktım. Sert adımlarla odama geçtim. Tam o anda kapım çaldı. Sert bir sesle "Gel"dedim. Kapıyı açıldı. İçeri adrian girdi. Sol kolum aynı zamanda çoçukluğumdan beri arkadaşım olan adam. Onunla birçok şey atlatmıştık aynı anneden olmasada kardeş sayılırdık.

Karşımdaki koştuğa oturdu. "Abi gene asistan kovmuşsun bu kaçıncı ya" genişce arkama yaslandım aramızda 1 yaş olmasına rağmen abi derdi bana. "Oğlum demedimi topuklu ayakabı giyenleri almayın diye. Gözümü döndürüyo onun sesi." Bir yandanda dosya inceliyodum. "Demiştin abi bizde ona göre seçmiştik aslında." Kafamı dosyadan kaldırıp duygusuca ona baktım. "Bulamamışsınız demekki" kafamı gene dosyaya eğreken konuştu. "Neyse abi bugün bağış yaptığımız ünüversite'ye gitmemiz gerekiyo."

Dosyayla ilgilenmeye devam ederken. "Ne zaman?" Dedim. "1 saat sonra. Şimdi çıksak anca yetişiriz." Kolumdaki saate baktım saat 11 idi. Koltuğumdan kalktım çeketimi üstüme geçirdim. Odadan çıktım. Arkamdan adiranda geliyodu.

Aysima Akaydan

Çantama son defterimide koyup sırtıma taktım. Minalle konferansa gitmeye başladık." Ay kızım çok heycanlıyım kalbim çıkcak" göz devirdim bu haline. Hanımefendi abartıyodu gene. "Abartma oda bizim gibi her hangi bir insan" elini kalbine koydu. Yüzünde hülyalı bir ifade vardı bu halini gülğmseyerk izliyodum. "Olurmu öyle şey o Alaz Ardıç Molozov laciverte kaçan gözlerini görsem emin ol sende erirdin kızım"

Konferans salonuna girmiş bulunduk hemen orta sıralarsa kendimize yer bulduk. Başlamasına 5 dk kala tuvalet evim gibi olduğu için tuvalete kalktım. Kapıdan çıkarken duvara çarpmamla yere düşüyodum. Şansa gel duvar değil bir insancıka çarpmışım. Çevik bir hareketle belime sardı kollarını kafamı kaldırdım. Şahsen bu insancık çok yakışıklı bir insancıktı lacivarte kaçan gözleri. Tam bir esmer bombaydı karşımdaki insancık.

Adam üstüme eğilmişti duygusuz bakan gözlerinde bir merak geçti. Çarpılmış gibi adamdan uzaklaştım hemen. Lacivert gözleri beni hipnoz ediyo gibiydi kafamı eğdim. Yanaklarımdan ateş cıkıyodu sankı." Kusura bakmayın görmedim " yamından geçerken "Мы ещё встретимся, девочка"(Tekrar karşılasacağız minik kız) diye fısıldadı orada daha fazla durmadan koşar adımlarla tuvalete gittim. Elimi yüzümü yıkadım işimi hallettim çıktım.

Minalın yanına gittim oturdum. Benim grldiğimi fark edince bana döndü. " nerde kaldın be kızım" dedi. Geri önüne dönerken. "Geldim geldim kapının önünde biriyle çarpıştım" beni dinliyo gibi değildi sahneye odaklanmiş o adamı bekliyodu eli kalbinde. Acaba çarpıştığım afam bahsetti kişi ola bilirmiydi onunda lacivert gözleri vardi cidden yakışıklıydı.

Kürsüye ilk önce müdür çıktı bişeyler söyledi ama kesinlikle dinleyemiyodum. Sonra kürsüye o adam çıktı. İster istemez heycanlandım kalbim benden bağamsız atıyodu. Bu adam bu kadar uzunmuydu acaba. Ensemden kaldırsa ayaklarım yere deymez. Gerçi niye nesemden kaldırsın. Neydi lan bu adamın alaz ardıç mitozmuydu. Yok sanki mitoz değldi başka bişeydi. Minale döndüm gözünü kırpmadan izliyodu. "Pştt bu mitoz nereli soy ismi farklı bide türkü çok andırmıyo.

Gözünü ayırmadan cevap verdi. "Babası rus annesi türk" anladım dercesine mırıltılar çıkardım. 10dk geçmişti bu adam susmadan konuşuyodu sanki benle göz teması kuruyodu belkide bana öyle gelmiştir. Sıkıntıdan patlamak üzereydim çaktırmadan gitsem bişey derlermiydiki. Etrafıma baktım her yerde hocalar vardı. Hele hele kadın hocalar hayran bir şekilde izliyodu bu adamı. Göz devirdim bu hallerine. Sanki dünyanın en yakışıklı adamı duruyo tiplere bak hele.

Yarım saat süren azaptan sonra çok şükür bitti. Herkes teker teker çıktı. Başka görücek dersimde olmadığı için evin yolunu tuttum. 1 saate aşkın bir süreden sonra eve ulaştım çantamdan anahtarı çıkardım kapıyı açıp içeri girdim. "Anne" mutfağa baktım orda yoktu salona geldim ordada yok. Belki markete gitmiştir diye düşündüm. Yaşı gereği emekliydi. Ona yardımcı ola bilmek için bende çalişiyodum boş vakitlerde. Fakat bir restorantta garsonken patronum öğrenci olduğum için kovdu. Her dajja müsayit bir çalişan arıyomuş.

Lanet adam. Zaten hiç sevmemiştim,sırf paraya ihtiyacım var diye katlanıyordum. Odama girdim çantamı sandelyeye koydum. Hemen soyunmaya başladım üstümdekiler rahatsız ediyodu. Altıma şort üstüme tişört geçirdim. Evet evet farkındayım hava buz gibi ama ev sıcak yanı biley olmazdı. Herhalde. Saatte baktım 1 2 saate afra gelirdi o sıcak yemek soframıza oturup gün değerlendirmesini yapardık hep beraber.

Kafamı önüme attım bileğmdeki tokayla daganık bir topuz yaptım. Odamdan çıkıp mutfağa gittim atıştırmalık bişeyler alıp salona geçtim yarım kalan dizimi izlemeye başladım. Yarım saat sonra kap deliğine anahtar sokma sesi geldi. Diziyi dondurdum kapıya doğru yürüdüm gelen canım anamdı.

Elleri kolları poşet doluydu. Hemen ellerindeki poşeti aldım bir yandan "Hoşgeldin anneyy" dedim. Montunu askılağa asarken nefes nefese "Hoşbuldum canım kızım" dedi. Bu durumuna kaşarım çatıldı"Anne keşke beni bekleseydin beraber gitseydik nefes nefese kalmışsın dedim" odasına giderken "Eski topraklardan kim kaldı bana bişey olmaz" he anne he olmaz bu hayatta birtek kötülere bişey olmaz. Mantık mükemmek ama dimi?. Evet kesinlikle mukemmel aysima. "Ben galiba şizofren oldum" bunu sesli dile getirmiştim

Acaba benden kaç tane var. Ayol herkesin bir tane iç sesi olur benim 10 tane. Baktım ayakta mal gibi duruyorum anneme yardım amaçlı aldıklarını yerleştirmeye başladım. Oda gelsin akşam yemeği yapardık kesin.

Canım annem saçlarını toplayıp gelmişti. Ona günümü özet geçiyodum. Yemektede lazanya varmiş en sevdiğim yemek. "Bugün okulumuza bağış yapan bir adam geldi adıda ne biliyomusun anney" dolaba doğru yürürken bana baktı merakla " Alaz Ardıç mitoz" ben kahkalarla gülüyodum soy ismini asla tam öğrenemiycektim. İyi yerinden bakın bence bu soy ismi daha çok yakışmşıştı.

Annem tabiki anlamamış bana sadece bakıyodu delirdiğimden şüpe duyuyoda ola bilir. "Mitoz ne kız dalgamı geçiyon benle" kahkalarımın arasında konuştum. "Adam yarı rusmuş soy ismi farklı unuttum mitoz diye kalmış aklımda. Ama anne bir gör bütün herkes adama hayran kimi baksam eli kalbinde adama bakıyo. Alttarafı biraz yakışıklı o kadar" yemek yaparken bol bol boş yaptım annem arada dinledi arada soru sordu. Yemeğimizi fırına koyduk pişmesin beklerken salonda esra erol izliyoduk.

Kapı çaldı kesin canım kardeşim afra gelmştı koşar adımlarla kapıya gittim. Kapıyı açtım tahmin ettiğim gibi gelen afraydı. Yorgun olduğu belliydi."hoşgeldin kumralım" ona hep böyle seslenirdim hoşuna giderdi. Oda bana aynı sıcaklıkla hoşbuldum ay yüzlü ablam" diyip ıslak ıslak öpücükler bıraktı yanaklarıma.

Ordanda mutfağa geçtim yemeğe baktım pişmişti. Fırını kapatıp,kağapanı açtım biraz soğusun diye. O arada afra üstünü değişmiş mutfağa gelmişti. Dolaptan bir bardak alıp su içmişti. Bu haline gülümsedim. Annemi çağırdım hep beraber masada birleşmiş'tik her zaman yaptığımız gibi.

Umarımm beğenmışsinizdirr seviliyosunuzz beybilerr.