13. bölüm · Ateş ile Barut
Geçmiş
Dedim ve anlatmaya basladim " bizm ekip ajanlarla doluydu zaten ben de ajandim . Bizim ekibin adı Asiler di yani biraz gerip geliyor olabiliyor ama hepimiz asi olduğumuz icin bu isim çok yakışmıştı. Hatta benim lakabımı bile onlar koymuştu . Neyse oraları boşveri siz bi birgum yine göreve ciktik görevimiz İtalya'daydi
Sonra özel uçağa bindik . Ben ilk defa orada bindim özle uçağa sonra orada çok guzel analar yaşadım onlar benim arkadaşım degil ailem di o anlar ... çok guzel anlardı..." bunu söylediğim zaman baran baka bakti gözlerimdeki mutluluğu gördü cunku o anlar hatırlamak bile beni mutlu ediyordu
" sonra .. görev çok iyi ilerliyordu taki .. ajan olduğumuz ortaya çıkana kadar ... ondan sonrası..." dedim bu sefer gozlerim hüzüne boğuldu sora kuzey " sonra ?" Dedi merakla ben de devamını getirdim " bizi tuzağa düşürdüler... bizi bir eve götürdüler ve ailem dediğim arkadaşlarımı bir bir önümde öldürdüler...onlari o halde görmek..." dedim nefesim kesildi
" tum guzel anlarımda birlikte olduğum kişileri önümde can çekişirken görmek.. canımı çok yaktı onlar gönlümün önünde öldüler...kollarımın arasında... Ben kendimi toparlamaya çalıştım sonra albay bana ' geri gelmesin Barut!' Dedi o da haklıydı onların elinden zor kurtulmuştum sonra havalimanina geldim onlarla birlikte geldiğim özle uçakla yanlız başıma geri donmek zorunda kaldım " dedim
Herkse donmuş bir şekilde bana bakiyodu ben se " ıste benim ilk özle uçağa binme serüvenim " dedim onlari ketrar hatırlamak canımı çok yakmıştı ama bir asker asla ağlamazdım ve ben de şu an ağlamamak icin aci ile gülümsüyorum dum sonra " aman neyse sizide üzdüm bu hikayeyi anlatarak " dedim sonra önüme dondum
Ve " hadi dinlenin artık " dedim ve önümdeki tableti kurcalamaya bşladim içinden bir filim seçtim ve izlemeye basldim sonra uyukuya daldım
🌟🌟bölümün sonu. Nasıl olmuşsssss??🌟🌟