2. Bölüm isimsiz mektup

KitapYağmurun sesi bi anda kesildi
Asteria gözlerini açtığında kendini bir karanlığın içinde buldu. Ayaklarının altında su vardı ama gökyüzünde ne yıldız ne de ay görünüyordu heryer sessizdi.
Derken uzaktan tanıdık bir melodi duyuldu.
Çocukken annesinin söylediği ninni...
Sesin peşinden yürüdü. Her adımında suyun yüzeyinde gümüş bi halkalar oluşuyor, ardından kayboluyordu.
Tam karşısında beyaz taşlardan yapılmış eski bir malikane belirdi. Kapısında siyah takım giymiş bir çocuk vardı. Yüzü net gözükmüyodu.

Çocuk yavaşça konuştu;

"Yeminini gerçekten unutun mu
asteria?"

Asterianın kalbi hızlandı

" Ben... seni tanımıyorum "

Çocuk titreyen bir sesle

" Hani ne olursa olsun beni unutmiycaktın, yeminimize sadık kalıcaktın asteria?"

Asterianın gözünden bir damla yaş akarken

"Ben... Hatırlamıyorum bilmiyorum gerçekten."

Çocuk hüzünlü bi sesle

" Ağlama... Ağlama asteria ben biliyorum neden hatırlamadığını ama onada anlatman lazım onun da bilmesi lazım"

Asteria derin bi nefes alarak

"O dediğin kişi kim..."

Çocuk asterianın sözünü böldü arkasına dönerek yürümeye başlarken sadece

"Bekle asteria o seni bulucak"

Dedi ve malikaneden içeri girdi asteria arkasından koşarak giti ama kapı kapanmıştı asteria o malikanin önünde diz çökerek ağlamaya başladı

" GERİ GEL NE OLUR GİTME..."

Gözlerimi bi hışımla açtım hemen yatağımda dik bir şekilde oturdum ve içimden 3 'e kadar sayıp gözlerimi açtım

"Sakin ol asteria yine rüya gördün."

Bi anda kalktığım için fark etmemişim ama avucumda bir pusula gülü olan bi kolye vardı çok eski bir şeye benziyodu kararmıştı ama şuan sorun bu değildi sorun bunun elimde ne işi olduğu ve bunu elime koyanın kim olduğuydu bunu babama sormayı düşünüyorum şimdi komidine bırakıcaktım ama o da ne komidinimde'de bi mektup vardı hemen mektubuda diğer elimle alıp açtım.
MEKTUP
" o gece benden kaçmayı becerdin güzelim tıpkı yılar önce yaptığın gibi yılar önce yeminini unutup gitin ama merak etme en yakın zamanda seni ait olduğun yere getirip sana herşeyi bir bir hatırlatıcam ben gelene kadar sadece ikimize ait olan o pusula gülüne iyi bak."

~ kaderin varisi ~

Bu da neydi şimdi o lanet olası adamla tanıstığımdan beridir rüyalar görmeye başladım şimdide mektup artık şu bahsi geçen saçma yemini ve geçmişimi öğrenmek istiyordum bunu sadece babam biliyordur diye düşünüp onun yanına aşağı indim kahvaltı yapıyordu

"Günaydın "

Diyip yerime oturdum her zaman ki gibi sadece başını saladı ve kahvaltısına devam eti tam konuyu açıcakken yerinden kalktı

"Baba seninle konuşmak istediğim bir konu var."

Babam hiç ben konuşmuyomuşum gibi davranıp kapıya doğru yürüdü

" Bir ara konuşuruz asteria şimdi şirkete gitmem gerek."

Diyip kapıyı çarpıp gitti ve babam eğerki bir ara konuşuruz dediyse heralda iki yıl sonra falan olur. Ya akşam babam gelene kadar uyumiycaktım ya da rüyamdaki o çocuğun dediği gibi bekliycektim.düşüncelerimden çalan telefonumla kurtuldum numara kayıtlı değildi hemen açtım.
Bi kadın sesi geldi

"İyi günler efendim asteria erguvanlamı görüşüyorum acaba ?"

" Evet, buyrun "

" Efendim holdingimize yaptığınız iç mimarlık başvurunuz kabul edilmiştir yarın gelip başlaya bilirsiniz "

"Tamam, teşekürederim"

Telefonu kapatım bunu beklemiyordum çünkü koskoca aras demirayın holdingonde iç mimarım artık bu başvuruyu ben değil arkadaşım asya yapmıştı kabul olacağını asla düşünmezdim hemen asyayı aradım telefonununu açınca konuşmasına izin vermeden hemen konuşmaya başladım

"Asya buna inanamıycaksın ama yaptığımız iş başvurusu kabul edildi yarın çalışmaya başlıycam."

Bunu söyleyince asya benden daha çok sevindi hata bağırdığı için telefonu kulağımdan uzaklaştırdım

" KUŞUM BENİM TEBRİK EDERİM "

"sağol asyammm"

" Eeee asteria hanım beraber birşeyler yiyiyip bunu kutlayalımı. "

"Bu gün olmaz yarın akşam is çıkışı kutlayalım. "

Asya biraz tedirgin bi sesle

"Tamamdır, o zaman yarın görüşürüz."

Diyip telefonu yüzüme kapatı. Hayır anlamıyorum ki neoluyor bunlara herkez ayrı bi kafada ayrı bi alemde ney se şuan saat sekiz buçuk üzerimi değiştirip evden çıktım spora gittim spordan sonra alışverişe gittim ve daha sonra kuaföre gidip eve geldim bi duş alıp yarın ićin giyiceklerimi seçtim daha sonra aşağı indim babam gelmişti mektup konusunu açmamaya karar verdim sadece iş konusunu söyliycektim.

"Baba."

" Ne var."

" Ben aras demirayın holdinginde iç mimarlık için iş başvurusu yaptım kabul edilmiş yarın çalışmaya başliycam."

" Ne diyosun sen be ben sana izin verdimi ki sen iş başvurusu yapıyosun ha."

" Ama baba..."

" Aması falan yok izin vermiyorum çalışmana gel bizim şirkete çalış istediğin işte."

" Baba ben bir iç mimarım bizim şirkete o alan dolu zaten lütfen izin ver."

" Başka bir alanda çalış sende."

" Baba neolur ha hem ben boşuna mı o alanı okudum lütfen."

" Tamam ama bana bak asteria tek bir yanlış yaparsan seni öldürürüm tamamı."

"Tamam söz."

Diyip hemen odama çıktım pijamalarımı giyip var olan heyecanımla beraber kendimi uykunun kolarına teslim ettim.