BOLUM 2

*Efe ile Barış odadan çıkar ve sınıflarına giderler,sınıfın sesi koridirdan bile duyuluyordur*
Milan:Oooh beee nerede kaldınız beyler,Barış gel yanıma sende
Barış:gelmez olur muyum
Efe:siz kesin biz yokken öpüşüyorsunuz aq
Miraç:yeminle doğru,lan gel istersen yanıma otu-
Arda:hayır,Efe otur amk yanıma
Efe:geldimm
Batu:Eeh okul çıkışı ne yapsak
Ozi:bilmem aşkım
Barış:sizin de ilişkinize başlicam
Milan:bence tatlılar bizde öyle olak
Arda:Efe...Efe..eldivenimi bağla..
Efe:Temammdırr
*Arda nın elini elerinin arasına alır ve eldivenin iplerini sıkıca bağlar*
Efe:oldu mu?
Arda:evet...güzel..teşekürler..*ama Arda nın aklı Efe nin sıcak,yumuşak süt beyazı elinin kendi esmer,dövmelerle kaplı kemikli elindeki hissine tıkılıp kalmıştı*
Efe:rica ederim
*içeri öğretmen girer öğretmen ise matematik öğretmeni Hasandır,içeride umutsuz bir ifadede duruyordur çünkü bu sınıfa ders veremeyeceğini kendiside biliyordur*
Hasan:ders işleyelim mi bakın çocuklar bu sene son seneniz çok önemli
*Özlem Arda nın gözüne girmek için alaycı tiz bir tonla güler*
Özlem:Yoo kimse senin dersini dinlemek istemiyor!
Efe:*mırıldanarak* aslında ben dinlemek istiyordum...
Arda:Dinliycez hocam(!)
Özlem:ne?
Efe:Aaa teşekürler
Hasan:gerçekten mi! Tamamdır!
*öğretmen anlatırken Efe dinliyor,Arda da Efe'yi izliyordur*
ZİL SESİ:KIZ SEN NE GUZELSIN HEM SEVGIM HEM SUPHEMSIN DULULULUL!