Başlangıçlar ve Sonları

"Annen mi, Baban mı?"
"Annem" bu soruyu 2 ay önce mahkemede cevaplamıştım ki ne yalan söyliyim hiç te pişman değilim çünkü o adam yüzünden mutlu olamamıştık ama şimdi..
Mutluyum çünkü hem ondan kurtulmuştuk hemde yeni bir yere -geçici de olsa- taşınmıştık
Ve burada aşkı da bulmuştum,eveet canım sevgilimle aydönümü'müzü kutluyorduk
Böyle birşey varmı bilmiyorum ama ben gerçekten çok aşıkğım ona
Ve şimdide pastamızı kesiyorduk her ne kadar saçma olsa da o varken herşey güzel benim için
"Aydönümü'müz kutlu olsun sevgilim!!"
Gülerek karşılık verdi ama bir garip hissettim,bu his iki gündür içimdeydi
Umursamadan,sevgilime sarıldım ve umdumki hissettiğim şey gerçek olmasın
-2 saat sonra
Kapıdaki anahtarı çevirerek içeri girdim annemse koltukta oturarak birşey düşünüyordu
"Hayırdır,kötü bir şey mi-"
"Ceylin,taşınıyoruz"
"Neden"
"Zaten burada geçiciydik, ne bekliyorsun?"
Kafamı salladım, sinirliydi
"Eşyalarını topladım,çıkıyoruz"
Bakaldım,sanırım iş ciddileşmişti
"Peki"
-yarın,
Dün apar topar eşyalarımızı toplayıp İstanbul 'u terk etmiştik ve şimdi ise İzmir'deydik
'Neden İzmir'diye sorduğumda
'Annemin evi'diye cevap almıştım anneannemin İzmir'de yazlığı olduğunu bilmiyordum ama olsun
Dün,osman'a
"Ayrılıyoruz" diye mesaj atıp telefonu direk kapatmıştım
Ve şimdiyse taksi çağırmıştık ve anneannemin yazlığına gidiyorduk
Anneme baktığımda sessizce dışarıyı izliyordu,neden böyle yaptığını bilmiyordum ama öğrenicektim
Taksici abi,arabayı durdurduğunda annem parasını verdi,bavulu alıp,indik abi gittiğindeyse içeri girmek için yürüyorduk ama yan villadan bir abla çıktı- abla dediğime bakmayın,annemle yaşıttı-
"Merhabalar,siz yenisiniz galiba ben Yonca"yan villayı gösterdi "Orada oturuyorum"
Annem elini uzattı "Ben Sema,kızım Ceylin"
Yonca abla "memnun oldum,bir ihtiyacınız olursa lütfen gelin"
Annem gülerek başını salladı ve bizde içeri girdik