Bölüm 1

Hepimiz salonda oturuyorduk.
“Abi!?” Diye seslendim.
Uyumak istiyordum ama ben 8 yaşımdan beri tek uyumaktan çok korkuyordum o yüzden 8 yaşından beri abimle uyuyordum. Abimin olmadığı günler ne kadar birbirimize bulaşsakta Arda’yla uyuyordum. Onla uyumaktan çekinmiyordum.
Çünkü 11 yaşımdan beri hayatımda sadece
Diğerleri sonradan hayatıma girmişti.
“Ne zaman biticek bu maç ? Uykum var.” Dedim

Erkekler oturmuş maç izliyorlardı.
“Bıktım.” Diyerek abimi sarstım.

“Dur be kızım! En heyecanlı yanı.”

“Off” ayağa kalktım.
Mutfağa gidip su aldım ve salona geri döndüm.

Arda “ben uyumaya gidiyorum.”

Abim bana baktı “bu gece Arda’yla uyu o zaman.”

Arda’ya baktım.
“Yürü baş belası.” Dedi ve birlikte odasına gittik.
Yatağa atladım.

Ben ve abim , arda ile Burak , mira ile Pınar aynı odada , kerem ise tek başına kalıyordu.

Arda banyoya gitti ve üstünü değiştirip geri çıktı yatağa uzandı.
Evet Arda’yla yatmaktan hiç çekinmedim ama yatarken sarılmaktan çekindim.

Birlikte yatağa girdik.

*Yarın sabah*
Sabah uyandığımda arda yanımda yoktu. Etrafa baktım ve onu dolabın yanında görünce rahatladım.

Bir yandan duvardaki tekli yatakta Burak yatıyordu.
Bugün Burak’ın kız arkadaşıyla tanışıcaktık.

Bunu hiç birimiz istemiyorduk.
Yani sadece mira , Pınar ve ben istemiyorduk.
Hepsi bizim sevgili yapmamıza çok karşıydılar ama kendileri rahatça sevgili yapıyordu.
Birde onları paylaşmak istemiyordum başka bir kızla.
Onları paylaşmak istemiyorduk başka bir kızla.

Ayağa kalktım ve dolabın oraya gittim.
Aklıma bir şey gelmesiyle kapıdan hızlıca çıktım.
Arda nereye gittiğimi bildiği için laf atmadı.

Hızla abimin odasına koştum ve kapıyı açtım.
Odada yoktu.
Her zamanki gibi.

Ne zaman bir bahane bulup gitse nereye gittiğini bize söylemiyordu.
Onu çok darlamıyordum çünkü bende neden tek uyamadığımı sorup darlamıyordu.
Ama sormayı ihmal etmiyordum.

Hepsinde geçiştiriyordu.

Somurtarak abimin odasından çıktım.
Sırıl dükkan olmuştu.
Yağmur yağdığı için ormandaydı.
Kollarımı kavuşturdum.
“Nereye gittin?” Diye sordum.

“Onu darlama!” Dedi arkamdan arda.

Ona dönüp “bilmeye hakkım var!” Dedim.

“Bizim de özellikle abinin de bazı şeyleri bilmeye hakkı var ama biz sormuyoruz!!” Diye sert bir cevap verdi.

Ben onlara niye söylemiyordum ?
*Bana acımamaları için.*
Abime niye söylemiyordum ki ?
*Ondan nefret etmesin diye.*

Hızla Arda’nın yanından geçip gittim.
Odama girdim ve kapıyı sertçe kapattım.
Tek duyduğum “bu çok ağar oldu.” Diyen abimin yorgun sesiydi.

Bir süre döndüm durdum.
En sonunda dolaptan güzel kıyaferler çıkarıp giydim.
Aşağı indim ve abimin Arda’nın kıyafetlerinden giydiğini gördüm.
A birde Burak’ın bir tanecik kız arkadaşı.
Kızlar ona dik dik bakarken bende onların yanlarına geçtim.
Şaşırtacak şekilde gülümsedim.
Burak , abim , kerem , arda şaşırırken , kızlar kaşlarını çatmıştı.

Gülümsedi “Adım Elif.” Dedi.
“Senin?”

“Melisa.” Dedim ve ekledim. “Burak’ın sevgilisiyim sen ?” Diye sordum.
Kız ayağa kalktı hızla “Ne?” Şok geçirmişti.

“Evet öyle canım niye şaşırdın?”

Burak ayağa kalktı.
“Şaka yapıyor Ya o benim kız kardeşim gibi hatta kız kardeşim.”

“Ne ? Ne kız kardeşimi Burak sen sen beni aldatıyor musun ? “ Burak’ın yüzüne geçirdim.

Elif “hepiniz aynısınız.” Diye tokatı vurup gitti.
Kızlar gülerken , erkekler kahkaha atıyordu.

Tabiki Burak’ın kahkaha attığı sayılmaz.
Dişinin arasından “Melisa” Dedi.
“Bittin kızım sen!!”
Hızla abimin arkasına sakladım ama abim önümü açtı.
“Yaptıklarının bedeli!” Dedi ve göz kırptı.

“Hain!” Diye bağırıp Arda’nın arkasına sakladım ama Mert’te aynı şeyi yapınca Kerem’in arkasına saklanamadan beni omzuna attı.

“Atayım mı?” Diye sordu.

Çığlık attım.
“Sakın ! Sakın Burak sen ayı gibisin bırakırsan kafam kırılır burdan beni burda bırak ha ne dersin?”

“Çok beklersin seni çakma oyuncu.”
“Ayrıca o tokatı da unutmadım.”

“Valla rol gereğiydi.”

“Senin rolüne başlarım kız benden ayrıldı lan!!”

“Yaşanır böyle şeyler burakcığım.”
“Abiciğim.”
“Cancığım.”

“Hayatında söylemediği iltifatları buna söylüyor lan.” Diye lafa atladı abim.

Kıyamayıp beni yere atmak yerine koltuğa attı Burak.

“Gözüme gözükme Melisa!” Dedi ve gitti.

Diğerlerine ‘ben naptım ‘ dercesine bir bakış attım.
Kızlar onaylarken diğerleri ‘ya sabır’ dercesine bir iç çekti.

Kollarımı kavuşturdum ve somurttum.
“Nankörler!” Diyip göz devirdim.
Kapı çaldığında kalkıp sinirle kapıyı açmaya gittim ve kapıyı açtım…