Hikayeyi tani

"O lanet eve gitmek istemiyorum anne"
Evet,dönmek istemiyorum çünkü o adamı sevmiyorum.sana nasıl davrandığını görmüyormusun?Neden sessiz kalıyorsun anne!

♧♧♧

Ve yine başlıyoruz...
Selam,ben Maria.iki farkli ülkeden tanışıp evlenen bir çiftin çocuklarıyım.basit gibi görünebilir ama hersey göründüğü gibi sıradan değil maalesef...
20 yaşında bir hukuk öğrencisiyim,yani suanlik...Babam bir Aşiretin lideri annem ise rusyada doğup büyümüş çıtır bir kiz.nasil tanışıp evlenmisler orayı bende bilmiyorum ama bildiğim birsey varsa oda bu evlilikte mutlu olmadıkları...annem 1 yıl önce beni de alip memleketine rusyaya geri döndü.babam ise gururuna yediremedi ve annemi bir takıntı haline getirdi.anneme "ya Maria'yi verirsin yada bir daha istesende goremezsin" diyerek tehditler savuruyor.bu hayatımın kısa bir özeti...
Asıl olaylar bundan sonra başlıyor.annem ikimizde zarar görmeyelim diye mecbur kabul etti,bende okulumu burda dondurdum ve gitmek icin bavulumu hazırladım.
Oraya gidersem en azından annemi rahat bırakacak bunu biliyorum.
________________
*Baba*

^^:nerdesin Maria
-evdeyim baba şimdi cikicam
^^:İyi
^^:sakın kaçmayı aklından bile geçirme,biliyosurn bulurum
-yok baba ne kaçması gelicem işte
'Görüldü'
___________________
Evet,gidiyordum. Rusyadan Türkiye'me...

Biletim ve bavulum elimde gurbet yolculuğu başlamıştı.aslinda babamı seviyordum.ama aşireti bana hiç hos bakmiyordu. Zamanında annemi Rus diye çok zorbalamislardi.ve şimdi ise kendi öz torunlarını bile istemiyorlardi.
Madem istemiyorlardi Babam beni ne diye çağırdı acaba...
-UYARI!SON UCAGIMIZ KALKMAK UZERE YOLCULAR LUTFEN YERLERINE GECSIN"
Evet,bu benim uçağım.hadi bakalim ben ve aklimda deli sorularla uçağa doğru yol aldım.beni orda neler bekliyordu çok merak ediyorum...

♧♧♧

2018,06 Temmuz
18:13
Uçağım indi şükür...bir an havada hayatıma devam edicem sandim.ne uzun bi uçuştu..telefonumu açtım anneme geldiğimi söyledim ve rehberden babamı aradım.Babam aramamız beklemiş gibi hemen açtı ve "bizim adamlar seni alacak istasyonun sağ tarafındaki büfeye git" diye söylendi.hic haz etmiyorum amk şu adamdan nefret ediyordum.
Başıma bela almadan dediği yere gittim ve 2 koruma siyah bir passat arabayla beni bekliyordu.bana buyrun hanımım diyince ne desem bilemedim hanımmi ne alakaydi ki...
Fazla sorgulama mariaa sus ve arabaya bin
Bana buralarda Meryem derler büyük ihtimal Rus olduğumu zor kabul ettiler bide Maria mi diyecekler.yok daha neler!
Öyle böyle derken 2 koruma eşliğinde konağa geçtim.herkes kapıda beni bekliyor gibi bir halleri vardı umarım kafalarına taş düşmüştür...
Araba'dan indim ve babaannem hemen "Ooo geldi bizim matruska"diyince modum bir düştü...fazla bozuntuya vermeden kafamla hafifçe onayladım.ellerine koz veremezdim nede olsa...

Babam eve girdiğimde annemle konuşmamı yasaklamış ve tüm irtibatimi kesmişti.zaman geçmek bilmiyordu derken kapı çaldı.
Kapıda Babam yaslarinda bir adam ve yanında elleri belindeki silahta gezinen benim yaslarinda 4 kişi vardı.kapida bir kac muhabbet ederken Babam benim dinlediğimi gördü ve odama geçmemi söyledi.direnmeden odama yöneldim.ama yanlarındaki bir çocuk nedense bana bakıp duruyordu.
Yarim saat sonra odama hizmetli ablaların biri geldi ve babamın aşağıdan bana seslendigini söyledi.ustume biseyler giyip aşağı indim.kapidaki adamlar içeri girmiş,sadece yaşlı adamla yanindaki gençlerden biri vardi.laf arasında adının Davut olduğunu öğrendim.
O kadar dövmeli ve çekici biriydiki gözlerimi alamadım.kumral bir bedende o bicepslerde kol dövmesi o kadar karizmatik duruyordu ki...
-Mariaa!kalk misafirlere kahve yap...diye bi ses işittim.buyucu halam kendi kızına kıyamayıp beni kullanıyordu.ama olsun onlarla aynı ortamda olmak bile bi hayli perisanlikti.5 dakikada olsa kafam rahat olacaktı.
Mutfağa doğru yöneldim,mutfağa girdim ve kapiyi da kapattım.
Cezveyi aldım aygazi ayarladim ve kahve için bardak sayısı kadar su koydum.aygazi yaktım,tam yaktığım sırada mutfağın kapısı açıldı.

-nilüfer,bana dolaptan çikolataları uzatirmisin?
Hiçbir cevap gelmedi ama dolabın açıldığını duyunca da bise demedim.ben aygaza bakarken arkamdan dovmeli bir el omuzlarımın üstünden bana çikolatayı uzattı.
-nilüfer degilim ama yardımımiz dokunsun...
Bir dakika...yoksa