3. bölüm · Arkada kalan
Bir an
Ne olduğunu anlamadan kapı çalındı bu saatte odasından tek bir kişi çıka bilirdi Asaf benim ezeli düşmanım ve favori zorbamdır elimde olsa bir kaşık suda boğardım onu. O anda "müsait isen birşeyler konuşmak isterim" Tam ağazımı alacakken "değil" Dedi lider "ne sen kimsin" diyerek kilitli kapıyı zorlamaya balladı "efor sarf etmeden Asaf çok efor yapıyorsun mazallah çarpmasın" dedi sessiz ama şaşkın bir biçimde onları izliyordum liderin ne yapmaya çalıştığını biliyor dum.Bir süre sessizlik oldu Asaf gitmişti lider tatağım da oturuyordu " Uyumam gerek" " Uyu" " Kalk" " Benimde uyumam gerek " " Git nerde zıbaracaksan zıbar beni ilgilendirmez" Bana ters ters baktı " Off uzatma alt tarafı uyku hadi ya" " Tamam geç sallanan kolruğa" " Beni orayamı layık gördün cittenmi? " Göz devirerek ona battaniye ve yastık verdim söylenmeye başlayınca hemen yattım
♛┈⛧┈┈•༶༶•┈┈⛧┈♛
Sabah uyandığımda yoktu üzerimi giyinip kahvaltıya indim herkes ordaydı tabi liderin masası ayrıydı kaplan, lider, birde kaplanın odasındaki o çocuk lar bizim kızların yanına geçtim " Gübaydın" " Günaydın" " Yarın kurtuluyoruz burdan " Kafalarını olumsuz yönde sallayarak " Tatile çıkıcaz sadace temelli değil" Dediler kahvaltı ederken aslana arada sırada bakıyor sonra kafamı çeviriyordum kahvaltı bitti odamda eşyalarımı toplarken kapım çalındı "müsadenizle varmıdır" Bir anda üzerine doğru bağırdım "YOK" " Tamam vahşi kelebek sen bi sakin bi relaks" " Ne istiyon" içeri girdi ve kapıyı kapattı ben yatağın kenar tarafındaydım üzerime yürüdü dibime girdi o an yatağa oturdum kulağıma eğilerek ellerimden tuttu " Seni" Dedi fısıldar bir biçimde.
