BÖLÜM 1-EŞİK

Taş Kemer, şehrin unutulmuş bir yerinde duruyordu ne tabelası vardı ne de onu işaret eden bir yol.İnsanlar yanından geçiyor ama fark etmiyordu.Sanki göz, onu özellikle görmezden geliyordu "aren ise durdu" neden durduğunu bilmiyordu.sadece yürürken içine doldurulan o garip baskı yüzünden.Adımlarını yavaşlatmisti hava ağırdı.Ruzgar yoktu ama sessizlik rahatsız ediciydi kemerin altına baktı taşlar eskiydi çatallar, yosun izleri ve zamanı silemediği çizikler vardı ama hepsinin altında başka bir şey hissediliyordu taş, orda olmayı seçmiş gibiydi Aren elini uzattı taşa dokunduğu an, içinden geçen ürpertiyi kontrol edemedi soğuk, derin bir soğuklukta bu.Sadece yüzeyde değil, kemiklerine kadar inen bir his. Elini çekti bir aldığımı etrafındaki sesler değişti. Uzakta bir şeyler vardı ama net değildi. Dünya, ince bir camın ardindan izleniyormuş gibiydi. Aren başını salladı"saçmalıyorum" dedi sessizce bir adım daha attı kemerin altına girdiği anda, zaman aksasi bu bir durum değildi. Daha çok, yanlış yere basılmış bir adım gibiydi. Hava, sertleşti.Gozlerinin önünde her şeyi bulanıklaştı kalbi hızlandı ikinci adım attığında, içinden geçen hisse artık inkar edemedi. Bir şey " yerinde değildi"kemerin altından çıktı ve durdu. Arkasına baktı geldiği yer aynıydı önü de ama içindeki sessizlik eskisinden daha derindi yürümeye devam etti birkaç adım sonra fark etti gölgesi olması gerekenden geç hareket ediyordu
AREN DURDU
GÖLDE DURDU
Ama arada neredeyse fark edilmeyecek bir gecikme vardı nefesi kesildi tam o anda sokak lambası titredi ışık bir aldığına söndü geri geldi taş zemin hafifçe titreşti
Ve bir ses duydu
- "eşiği fark eden az oldu"
Aren hızla arkasına döndü sokağın köşesinde biri duruyordu ne tamamen karanlıktaydı ne de ışık altındaydı sanki gölge ona ait değildi
" Sen kimsin?"diye sordu aren
Figür yerinden kıpırdamadı
-"bu önemli değil"dedi
-" önemli olan, senin artık fark etmiş olman"
"Ne fark etmiş olmam?"
Figür kemere baktı
- "zamanın her yerde aynı almadığını"
Aren bir adım geri çekil.Kalbi göğsünü zorlayacak gibiydi
" Ben bişey yapmadım" dedi
" Ben sadece yürüdüm".
- " kimse isteyerek uyanmaz".dedi figür
- " ama bir kez fark edersen...geri dönmesin."
Hava yeniden ağırlaştı aren etrafında ince çatlaklar gördü.ISIK garip açılardan kırılıyordu. Dünya üst üste binen katmanlar gibiydi iç güdüsüyle elini uzattı
Dokundu
O an her şey yerinde oturdu. Çatlaklar kapandı titreşim kesildi sokak lambası sabitlendi figür başına yedi
-" ilk kopukluğu sapitledin"dedi
- " bölüm bir burda bitter.asil hikâye şimdi başlıyor "
Aran dizilerin üzerinde çöktü
Artık biliyordu:
Bu Kemer bir geçit değildi
Bir başlangıçtı