1. bölüm · Aramızdan biri

1. Bölüm

Neslihan Cicek

Yağmurun sesi eşliğinde ders işliyorduk ders o kadar sıkıcı geciyodu ki sanki zaman durmuştu ve akmıyordu

Teneffüs zili çalınca hazır yağmurda durmuştu ve güneş açmıştı bizde bahçeye çıkıcaktık koridordan sohbet ederek bahçeye doğru ilerliyorduk bahçeye indikten sonra bankın boş olduğunu gördük ve banka doğru koşarken Ahu yere düştü ahu yerde duruken biz kendimizi tutamadik ve gülmeye başladık ahu bizim güldüğümüzü görünce o da gülmeye başladı. Ahu'yu yerden kaldırıp banka oturtuk
"Yere düştüğün için hiç evlenemiyeceksin ahh benim şansız arkadaşım"
Ayperi'nin böyle demesiyle açelya ve ben gülmekten nefes alamadık ahu biraz sinirlenmişti
"Ya ne alakası var nerden uyduruyorsun"
Diyince benle açelya bir daha güldük ayperi göz devirerek
"Hadi tamam üzülme sana hemen bir koreli buluruz"
Biz böyle gülüp eğlenirken hoparlör'den biri konuşmaya başladı çocuklar sakince sınıflara girin
Bu neydi şimdi kızlarla birbirimize bakıp durduk aynı anda kalktık ve sınıfa doğru hızlı adımlarla ilerledik sınıfa girince herkes çok telaşlı ydi sınıftan birilerine noldu diye sorduk kız
"Lavaboda bir tane kızın bilekleri ve vücudu kesilmiş halde bulundu ve galiba katıl bu okulda"
Dedi ve bir anda kızlarla birbirimize gözümüz açık bir şekilde baktık hepimizin teni korkudan sapsarı olmuştu kızın dedikleri kafamın içinde yankılanıyordu
Katil bu okulda nasıl olur ya diye kendime soruyordum kafamın içinde
Sonra sınıfa biri girip
"Arkadaşlar kızın kanında mikrop varmış ve bazılarına bulaştı ve bu gidişle virüse dönüşecek bu sebeplede bizide okulla birlikte karantina'ya alıcaklar" ikinci bir şok yaşadık ve şimdiden öğrenciler kendine yer bulmaya çalışıyordu
"Kızlar gelin okulda benim bildiğim bir yer vardı oraya bakalım"
Açelya'nın böyle demesiyle hızlı bir şekilde dediği yere doğru gittik kapıyı açmaya çalıştık ama kapı sıkışmıştı kapıya sertçe vurmaya başladık çünkü başka çaremiz yoktu. Tüm gücümü kullanarak kapıya sertçe tekme attım ve kapı açıldı içeride ışık yoktu ama duvarın yukarısında pencere vardı içerisi aydınlanıyordu
Duvarın kenarlarında sıralar vardı ve büyük uzun tahtalar vardı sıraları yatak haline getirdik ve montları yastık gibi yapıp oturduk ve hepmizin yüzü asıktı ayperi hariç tabikide bize bakıp gülüyordu
"Of sizde yani o kadar macera olmuş tadını çıkarmıyorsunuz"
Ayperi kahkaha atarken ahu eliyle susturmaya çalıştı
"Sus artık birileri burda olduğumuzu duyarsa yanımıza gelmek ister yada en kötüsü katıl bizi burda yakalayabilir"
Ahu'nun dedikleri mantıklı olduğu için ayperi sustu ve o da hak verdi
"Hadi kızlar uyuyalım geç olmuştur uykumuzda geldi"
Dedim ve ayperi göz devirerek
"Eliz daha tavuklar uyumadı bu ne hız"
Dedi ve uyuma moduna geçti gülümseyerek uzandım tavana bakarak umarım rüyadır dedim.