7. bölüm · ARAFATYA
sevgilimmi var
zil çalınca diğerlerinin yanına gitmek üzere ayaklandım kolumu tutan elle arkama döndüm ve yanımda oturan çocuğa bakış attım
"tanışmaya ne dersin "
"adım öykü dedim ya daha ne istiyorsun"
"bende Batuhan çıkışta peki çıkışta kahve içmeye ne dersin"
"daha önemli işlerim var" köşeye baktığımda diğerleri beni gelsene hadi bakışıyla bekliyorlardı
kolumu çekmeye çalıştığımda bırakmaması onu gebertmem için yeterliydi sanırım
"hadi ama bana bir şans verebilirsin" ne demek istediğini o an anladım beni salak gibi sevgilisi olmam için ikna etmeye çalışıyordu birden Kate gelip Batuhan dan beni kurtardı
"öykünün sevgilisi var"
"sevgilim mi var" dedim şaşkınlıkla sonra jeton düşünce
"ha evet sevgilim var" diye düzelttim
"kim"
"kim..." diye homurdanıp aklıma gelen ilk ismi söyledim
"Ale-yani ATLAS evet atlas"
kolumu çektiğim fırsatı bulup kate ile birlikte diğerlerinin yanına geçtim
hepsi alexe alex bana bakıyordu fısıldadım
"ne diye bakıyorsun yardım etsen geberirmisin"
"daha ne kadar yardım edeyim"
"tamam bende gidip o salağa sevgilim yok bana yavşamaya devam edebilirsin diyeyim" diyip sinirle yönelirken kolumu tuttu
"tamam dur" duvara yaslandım ve aliceye baktım
"müze bugün kapalı olmalı yarın gece gireceğiz ruby kameralarda gözükmeyeceği için o taşı alacak başka bi bilgiye gerek yok güçlerimiz yeter zaten"
"tamamdır" diye onayladı herkes
"tamam şimdi normal öğrenci gibi takılın"
"normal öğrenci ?"
"konuşun falan işte tuvalete gidin bahçeye inin kantinde bişeyler yiyin mesela ben şuan kantine iniyorum gelen?"
"ben kalıyorum"
"bende" dedi alex diğerleri gelirim dedi ve indiler ben bi köşede alex diğer köşedeydi Batuhan Alexin yanına gitti bakmadım ama onları duyuyordum
"o kızı üzme" dedi Batuhan devam etti
"seni pek seviyor gibi değil"
"sanamı kaldı onun sevgisi" dedi alex oflayarak
"sende sevmiyorsun ayrılın "
"sevmediğimi kim söyledi"
"çokmu"
"çok"
"onu hak etmiyorsun o benim gibilere layık"
"kapa çeneni"
ben daha fazla dinleyemeden karşımda oturan kızların dedikleri dikkatimi çekti
"şu yeni gelen erkekler" dedi bi kız
"hangileri" dedi diğer kız
"Atlas Efe ve çağrı işte "
"eee"
"Atlasa eridim resmen"
"cidden"
"sevgilisi varmıdır sence"
"yoktur ya..."
"hayır var" dedim arkadan ikiside bana döndü
"sen nerden biliyorsun"
"biliyorum işte"
"hem sen niye bizi dinliyorsun "
"sevgilimin dedikodusunu yaptığınız için"
"sevgilinmi?"
"evet" önlerine dönüp aşırı sessizce konuşmaya devam ettiler ama ben tabiiki duyuyordum
"aşıkmısın şimdi sen bu Atlasa" dedi biri
"evet galiba sen..."
"çağrı dikkatimi çekmedi değil" sanki babalarının malı gibi sevgilimi seçiyordu bunlar
"ama sevgilim dedi"
"belki sevgilisi efedir"
"ama ya atlas yada çağrıysa"
"sence onlar buna bakarmı hele atlas"
"ama ona bakarsan Efede yakışıklı"
"soralım"
arkalarına döndüler
"sevgilin kim ?"
"dedim ya dedikodusunu yaptığınız"
"çağrımı"
"hayır" biri rahatlamış gibi nefes aldı
"Efe değilmi" dedi diğeri tedirginlikle ben tam ağzımı aralamışken Alex yanımıza geldi
"diğerlerinin yanına gidelimmi..." kızlara baktı ve elini uzatıp devam etti
"sevgilim..."
