1. Bölüm: Maskeli Balo

Maskeli Balo. Maskeli bir Balo'ya davetliydim. Ben Cumhuriyet Savcısı İnci Akyaz ve bu gece düzenlenecek olan maskeli bir baloya davetliyim. Siyah limuzinin arka koltuğunda bordo, göğüs dekolteli, bacak yırtmaçlı, uzun elbisemle otururken araç görkemli bir sarayın önünde durdu. Şoför koltuğunda oturan korumam Murat, inip kapımı açtığında araçtan inip saraya doğru ilerledim. Kapıda durduruldum, kimlik kontrolü, davetiye ve üst-baş araması yapıldı. Beyaz bir kelebeği andıran maskeyi elime tutuşturup kapıyı açtılar ve geçmeme izin verdiler. İçerisi kalabalıktı. O kalabalıkta bile arka masalardan birinde oturan en yakın arkadaşlarım Ceylan, Ela ve Ada'yı seçebiliyordum. Korumam Murat güvenlik açısından dışarıda kalırken ben dev sarayda yankı yapan siyah topuklularımla arkadaşlarıma doğru yürüyordum. Kızların yanına ulaştığımda gülümseyerek selam verdim. 'Ben geldim!' İlk önce tabii ki Ceylan yakınmaya başladı. 'Nerede kaldın kızım? Balo başlayalı 10 dakika oldu, seni bekliyoruz burada.' Ela atladı, 'Abartma Ceylan, hazırlanması uzun sürmüştür, darlama kızı.' Ada telefonundan başını kaldırıp bana baktığında gülümsedi. 'Hoşgeldin İnci.' 'Hoşbuldum Ada, sen kimle yazışıyorsun yine?' dedim. Cevap gecikmedi. 'Ya kızım sorma, bizim fakültede Efe diye bi' çocuk vardı hatırladın mı? Bana yazdı bugün, baloya davetli miyim diye. O da gelecekmiş. Yanımıza gelecek. Sorun olmaz, değil mii?' Tam konuşacakken Ceylan araya girdi. 'Yok canım, ne sorun olacak? İçip içip başına kaksında, göreyim seni!' Ela sakinleştirici iğne gibi Ada'nın yardımına yetişti. 'Saçmalama Ceylan, ben hatırlıyorum, bizim fakültenin en sessiz-sakiniydi o çocuk, bi' zararı olmaz. Gelsin.' Sonunda sustuklarında konuşabildim. 'Benim için sorun yok Ada, söylediğiniz kişiyi hatırlamıyorum ama Ela 'olur' diyorsa iyi biridir. Gelebilir.' Ceylan tedirgin bir şekilde surat asarken Ada heyecanla konuştu. 'Ayy, saolun kızlarr. Yani bence çok iyi birisi, bir yanlışı olmaz gibi.'
Birkaç saat sonra
Yaklaşık 2-3 saat içinde Efe gelmişti, iyi birisiydi, hiç içki almamıştı, güvenilir, kafa dengiydi. Danslar edilmiş, balo coşmuştu. Ben daha hiç içki almamıştım. İçmeyi düşünüyordum ama cesaret edemiyordum. En son mezuniyetimde bir kadeh şarap içtiğimde bile sarhoşluğun dibine vurmuştum, sonra da bi' daha içki falan içmemiştim. Dayanıksızdım. Öylece oturup dans eden çiftleri izlerken esmer, uzun boylu, takım elbiseli, siyah maskeli bir adamın bana doğru geldiğini gördüm, elinde ise iki kadeh kırmızı şarap vardı. Masaya ulaştığında kadehin birini önüme doğru koydu. 'Merhaba, hanımefendi' dedi ve yanımda duran boş sandalyeyi işaret etti. 'Oturabilir miyim?' biraz tedirgin olsam da kabul ettim. 'Tabii, buyurun.' dedim. 'Saolun hanımefendi, isminizi rica edebilir miyim? Hergün böyle güzel hanımlarla karşılaşmıyorumda.' Kelimeleri biraz tedirgin olmama sebep olurken konuştum. 'İnci, siz?'
'Çok memnun oldum, Birkan ben.' Birkan... Güzel isim. Acaba neden geldi? Ne istiyor? Basit bir dans mı yoksa dahası mı? Bu düşüncelerden sıyrılmama neden olan şey ise saray kapısının kırılarak açılması ve 4-5 tane maskeli adamın içeriyi taramaya başlamasıydı. Kızlar dışarıya, sigara içmeye çıkmışlardı ve dışarıdan herhangi bir çığlık veya silah sesi gelmiyordu. Güvendelerdi. Bu sırada adının Birkan olduğunu öğrendiğim adam çevik bir hareketle bacaklarımın altından kavrayıp beni kucağına aldı, belinden bir silah çıkardı ve salondaki diğer insanlara ateş etmeye başladı. Ağzımdan küçük bir çığlık kaçtığında kısa bir an bana bakıp gülümsedi ve dışarıya açılan saray kapısına doğru koşmaya başladı. 'Ne oluyor lan? Napıyorsun? Siktir! Kızlar nerede? Sen kimsin? Ne yapmaya çalışıyorsun? Ruh hastası!' art arda sıraladığım kısa cümlelerin sonunda dışarıya çıkmıştık. Siyah, uzun bir limuzinin kapısı açıldı ve Birkan benimle birlikte limuzinin içine binip emir verdi. 'Bas!' Verdiği emirle beraber araç hareket ederken karşımda Murat, Efe, Ceylan, Ada ve Ela'nın oturduğunu gördüm. Birkan'ın kucağından çıkmaya çalıştığımda beni daha sıkı tuttu ve o an omzumda bir sızı hissettim. Kahretsin! Vurulmuştum... 'Ahh!' diye bir çığlık döküldü dudaklarımdan. Birkan konuştu. 'İyi misin? Vurulmuşsun.' hafifçe gülümsedi. Onun sakinliğine karşılık olarak ben hiç de sakin kalamıyordum. 'Lan ruh hastası! Senin yüzünden vuruldum, aptal herif! Bi' de gelmiş bana burda pis pis sırıtıyor! Manyak!' sözlerime karşılık biraz güldü ve durdu. 'Ölecek gibi konuşuyorsun, basit bir sıyrık sadece, hallederiz.' bu ne sakinlikti böyle? Onu boğmamak için çok zor duruyordum. 'Lan ne fark eder? O kurşun bana değdi mi, değdi. Sen ise karşıma geçmiş gülüyorsun!' diye bağırdım suratına karşı. Oradan Ada atladı, 'çok tatlı görünüyorsunuz' sinirle adaya döndüğümde sustuğunu belirten bir işaret yaptı. Ceylan konuştu. 'Ne oluyor cidden?' Birkan açıklamaya başladı. 'Ben mafya dünyasının en karanlık mafyalarından birinin lideriyim, ancak saygı duyulmuyorum. Saygı, mafya dünyasında evlilik ile olur. Ve ben, evli değilim. Ama artık bu saygısızlıklardan bıktım. Bu yüzden, Savcı İnci Akyaz, ben Birkan Aksa ile evlenecek. Sadece bir anlaşmadan ibaret. Karım gibi davranacak, servetimden yararlanacak, dokunulmazlık kazanacak ve herkes önünde saygıyla eğilecek. Ancak, benimle evlenmeyi kabul etmezse maalesef ki ölüm ile cezalandırılacak. Ben güzel kadınları öldürmeyi hiç sevmem, bu yüzden evlen benimle İnci Akyaz.'