7. Bölüm

Sabah yine çok erken kalktım. Şimdi ben normalde kafa dağıtmak için yürüyüş yaparım sabah erken kalkınca başka bir işim yoksa yaparım yani ama burada dışarı çıksam korumalar geliyor ya ben anlamıyorum, anlayamıyorum bu adamla isteyerek evlenmedik e ben burada zorla kalıyorum ve "can güvenliğim" için korumalar peşimde çok saçma ama katlanabildiğim kadar katlanacağım.

Hava soğuk ön tarafa gitmem istenmiyor ama banane. Hemen bir duş alıp üstüme Sweatshirt ve eşofman altı geçirdim. Dışarı çıktığımda saçım ıslaktı ama bir şey olmaz herhalde tek istediğim sorunsuz bir şekilde ön tarafa gidip sahile doğru yürümek o kadar zor değil yapabilirim inanıyorum.

Tam ön tarafa geçmiştim ki arasla karşılaştım, yüz ifadesinden bu tarafta olmamdan hoşlanmadığı belliydi, çok da umrumdaydı istemiyorsa boşasın. Onu görmemiş gibi yapıp tam korumaların olduğu tarafa gidecektimki kapıdan ard arda arabalar girdi.

Başta ne olduğunu anlamadım ben anlayana kadar Aras beni kolumdan tutup kendine çekti ben hala neden hiç bir şey anlamıyorum? Arabalardan her gün lanet ettiğim o adam indi. Salih Yıldırım ne güzel ama değil mi .

-Oo kızım evlenmişsin ama biricik amcana haber vermemişsin ayıp ayıp.

O kadar sinirlendim ki anlatamam sabrım kalmamıştı tam üstüne atlayacağım anda Aras elini belime koyarak izin vermedi.

- Salih basma damarıma sabah sabah içine sıçtığımın karga sesine bile zor katlanıyorum. Defol git bi kaza çıkacak.

Arasın bu gerizekalı Salih ile derdi neydi merak ettim. Ama salih çok rahat bir tavırla.

-Damat sen kızıma iyi bakmıyormusun aa bu soğuk havada kızın saçı ıslak çıkartmışsın dışarı.

- Defol git sanane saçımın ıslaklığından, defol git yemin ederim öldürürüm seni.

- Aa kızım anneni babanı düşünmüyormusun hiç. Düşün bence.

Kahretsin bana bunu söylemek zorunda mıydı. Lanet sesler kafamın içinde benimle konuşmaya başlıyorlardı.

- Defol lan evimden seninle sonra görüşürüz.

Arasın araya girmesi ile pişkince sırıttı, sonra bana baktı kafamın içindeki seslerin başladığını biliyordu, bilerek yaptı ve bunun zevkini yaşıyordu manyak. Arabasına bindi ve geldikleri gibi gittiler. Aras hemen beni bıraktı ama hem hızlı hemde boşluğuma gelmiş olmalı ki.

Resmen yere uçtum. Kafamdaki sesler arttı. Yere düştüm ama acımıyordu tek istediğim bir silah almak ve kafama sıkmak çünkü bu sesler susmayacak.

Senin gibi evlat olmaz olsun. Yüz karasısın. Depoya!. Gebermen için daha ne yapabilirim?. Annen ve baban seni istemiyorlar. Bir hiçsin. Gibi daha nice sesler zihnini ele geçirmişti. Dışarıdan nasıl görünüyorum bilmiyorum ama hiç iyi değilim. Arasın küfür ederek yanıma gelip beni kaldırmaya çalıştı ama atak geçirdiğim için onu amcam sandım ve hemen alimle yüzümü kapattım.

Bana şaşkınca baktığını gördüm zihnim çok bulanıktı bir arası görüyorum birde amcamı. Aras yanıma daha da yanaştı kendisini tanıtıyordu ama benim bu sesler içinde arası duymam neredeyse imkansızdı.

En sonda amcam elinde kızgın Demir ile yanıma geldi. Kahretsin gerçek değil biliyorum ama aşamıyorum. Ve ben bana tamamen yaklaştığında avazım çıktığı kadar bağırdım...

Neden buradayım? Hızla doğruldum ama başım döndü. Yaşadıklarım yeni yeni zihnime dökülüyordu ve şuan tek bir şey istiyorum yer yarılsın ve içine gireyim.

Beni bu düşüncelerden sıyıran şey kapının gürültüyle açılması ve arasın yaratıcı küfürlerini sıralamasında. Bana dönüp " Sanada amcanada başlayacağım şimdi" diye bağırdı. Ben çok çabuk sinirlenen ve zor sakinleşen biriyim. Ona buz kütlesi diyordum ama etrafımdakiler de bana buz kütlesi diyor. Ama bunu görseler bana şükrederler.

Ve evet o beni sinirlendirmeyi başarmıştı. Kendime hakim olamayıp" boşa o zaman ve asıl ben sana başlayacağım bağırıp durma başımda" yani o beni boşasa amacamla sadece ben uğraşırdım ama ona boşanma kağıtlarını bizzat kendim götürmeme rağmen o kağıtları yırtıp atmıştı.

Hayır melek... Bu gün ameliyatı vardı ama ben burada bununla uğraşıyorum şaka gibi. Bana dönüp " Bir daha ben çağırana kadar ön tarafa gelmeyeceksin haa boşanma konusuna gelecek olursak bunu en çok ben istiyorum emin ol bu tipe katlanmak gerçekten zor beni anlamalısın. O salak amcanla ortak noktamız olacağını düşünmüyordum ama varmış. "

Kalbim kırıldı bunu demek zorundamıydı. Ne sanmıştım ki tamam iyi davranmasını beklemiyordum ama bu kadar da beklemiyordum. Benim ağlamaya zırlamaya vaktim yoktu zaten o kadar da üzülmedim şaşırdım sadece alışığım zaten. Yine içime gömerim ne de olsa toprağım bol...

" Başka isteğin varmı ön tarafa gelmeyecekmişim işe bak ben nasıl kliniğe gideyim?, dışarıyada mı çıkmayayım ha? Ayrıca emin ol o salak amcanla tek noktanız o değil. Şimdi çekil başımdan bir yere gitmem gerek ve korumalardan biri bile peşimden gelirse yemin ederim hepsine sıkarım."dedim.

Bana baktı hisiterik bir gülüş ile " o kalbin ne kadar dayanacak merak ediyorum" dedi ve eliyle kapıyı gösterip "git kimse senin peşinden gelmeyecek seni korumaya çalışan da kabahat git ne duruyorsun." Bir an bile durmadım kapıyı açıp ilk gördüğüm merdivenden aşağı inip koşarcasına hatta koşarak arabama binip korumalara" size şimdi söyler kimse gelmeyecek peşimden" dedim ve hemen çıktım.

Hastaneye sürüyordum çünkü bugün ameliyat vardı. Saçım hâlâ nemliydi ama bir şey olmaz umarım yetişebilirim. Hastaneye gittiğim gibi hemen resepsiyona " melek, Melek Kardoğan" dedim. Kafamı sağa çevirdiğimde annesinş gördüm hemen yanına gittim.

" Ne oldu alındı mı? Yetişemedim mi?" eğer yetişemedin dese oturup ağlayacak haldeydim. Bana baktı ve elini tutup asansöre götürdü tuşlara bastı ve bana döndü" Yetiştim seni bekliyor " dedi sıcak gülümsemesi ile derin bir nefes alıp gülümsemeye çalıştım. Bu halimi sadece melek ve ailesi biliyor başkada bilen yok, çok isterdim onun gibi bir ailem olamsını.

Her neyse odaya geldiğimde tamda ameliyata alacaklardı. Beni görünce gözündeki parlama gözümden kaçmadı bana elini uzattı hemen bende uzzattım. " Bak geldim ablacım buradayım" onu sakinleştirmeye çalışıyorum ama ne kadar işe yarıyor meçhul, melek bana baktı ve bir anlık salaklığımla verdiğim sözü hatırlattı."

Ben eğer çıkarsam yeni kalbimle yaşarsam sende nakil olup ve yaşayacaksın değil mi söz vermiştin unutmadın değil mi?" Nasıl da masum masum soruyor. Hayır demek istedim ama evet de diyemedim sadece başımı sallayıp hadi dedim. Hissediyorum güzel olacak ve biliyorum amcam meleği öğrenirse onu benden alır beni onunla sınar. Bu yüzden ameliyat dan bir hafta sonra onu ailesi ile yurt dışına göndericem ara ara gider ziyaret ederim.

Telefonum çaldı ekranda Allah'ın cezası domuz yazıyordu hımm acaba kim bu Salih Yıldırım hay ben bunun sessize alıp, dışarı çıktım hastanede bağıramam. Çıkıp telefonu açtım, " ne var Allahsız ne diye arıyorsun." " Aaa krizi atlattın mı ah ah psikoloğa gitmeye devam et şekerim" dedi ona bağırıp "bu sefer ,lan bu sefer ölüceksin has olamadı kaçtın mı yine bulacağım seni öyle yada böyle seni öldüreceğim söz şekerim" diyip onu taklit ettim.

Gür bir kahkaha patlattı ardından da " uçağım kalkacak sonra devam edersin ayrıca şekerimbenim lafım çalma şekerim" diyip telefonu yüzüme kapattı. Manyak ruh hastası ya ben kimin ahını aldım diyeceğim de . Almışımdır bayağı bir tık sert cevap veriyorum ve biraz sivri dillyim galiba. Bu yüzden hiç acaba kim diye düşünmeyeceğim çünkü bu işin içinden çıkmazdım. Ah yeterince hava aldım iki kahve alıp yukarı çıkayım da dua etmeye devam edeyim belli uzun bir ameliyat olacak...

Yorumlarınızı bekliyorum kısa mı oldu bilmiyorum ama her neyse ... :))