Tekrar Karşılaşma

Uzun bi süre sonra yazmaya karar verdim. Bunun sebebide sınavlarım bitti ve rahatım. Yanii ben sahalara döndüm.
Dediğim gibi karakter bölümü olmicak karakterleri bültende yayınlicam. Kitap fazla uzun olmaya bilir sebebide aklımda daha efsane bir kitap fikri olması ona bölümler yazıcam ama yayınlamicam bi süre. Neyse sizi hikayeyle baş başa bırakıyorum.
Herkese iyi okumalarrrr.

____________________________

Alevin gözünden:

Sabah uyandığımda hala üzerimde akşamki olayın etkisi vardı. Eve gelip direk uyusamda kafama takılmıştı bi kere. Olyı düşünmeyi sonraya erteleyip banyoya girdim. Elimi yüzümü yıkayıp dolabımın önüne geçip bakmaya başladım.

Üzerime gri bi crop altıma mavi kot pantolon giydim. Derin bi nefes alıp mutfağa doğru adımladım evde hiç ses yoktu. Mutfağa girdiğimde kahvaltı yenmiş ma atoplnamamış bi şekilde masada duruyodu. Artık şaşırmıyodum hep böyle olurdu yer içer toplamazlardı.
Hemen masayı toplayıp bulaşıkları makineye dizdim.

İşim bittiğinde bişey yi yemeyeceğim bildiğimden odama çıkıp yüzüme güneş kremi sürdüm. Kırpiklerimi kıvırıp rimelimi sürdüm dudağıma tinti sürdüm hafif pembe bir alıkta sürdükten sonra evden çıkmak için kapıya gittim. Beyaz nike ayakabılarımı giydikten sonra kendimi dışarı atım.

Yürümeye başladım durağa vardığımda otobüste gelmişti. Nerdeyse boştu ve oturacak yer bulmuştum. Çantamdan kulaklığı çıkarıp telefona bağladım. Bağlandığı gibi şarkı çalmaya başlanıştı zaten.

"Zor geliyo' bazen yaşamak
Derdi anam "Her şeyin elbet bi' sonu var"
Zor geliyo' bazen yaşamak
Derdi anam "Her şeyin elbet bi' sonu var"
Hey, içimdeki çocuk bak bana, küçük çocuk bak bana
Ben büyüdüm muhtaç değilim sana
Onu dinle, sakince
Bitiremedim seni içimde
Yaşadığım her şeyin tek sorumlusu belki de sensin de
Onu dinle, sakince
Bitiremedim seni içimde
Yaşadığım her şeyin tek sorumlusu belki de sensin be
Zor geliyo' bazen yaşamak
Derdi anam "Her şeyin elbet bi' sonu var"

Aklıma kovmaya çalıştığım düşünceler doluyodu. Dünkü çocuk kimdi? Neden öyle bi tepki verdi? Ve neden bu kadar tanıdık hissettirdi? Anlayamıyodum noluyo du tekrar karşılarışırmıydım? Fark ettiğim ama kendime yediremediğim bişey daha vardı. O da neden bana bu kadar çok benzemesiydi.

Aklımdaki bütün nedenler otobüs durunca uçuşmuştu.
Ve otobüse binen kişilere deydi gözlerim ve şaşkınlıkla açıldı. Dünkü çocuk ve yanında yine daha önce görmediğim bi çocuk vardı. Onla tam gözgöze geldiğimizde şarkı değişti.

"Ah, o güzel gözlerin döndürüyor başımı
Lütfen seni izlerken hor gör bu telaşımı
Tut elimden gidelim, bu şehirde huzur yok
Sıcak şarap içelim, ne de olsa vakit çok "

Simsiyah saçları vardı ama saçlarının aksine yeni bembeyazdı en çok dikkatimi çekende masmavi gözleriydi. Dün akşam gördüğüm çocuk direk yanıma geldi ve ko uş aya başladı. Bende zor da olsa gözlerimi değer çocuktan çekip benim kopyam gibi duran çocuğa çevirdim.

"Sen... eee şey kusura bakma dün biraz saçmaladım. Yani biran görünce şey oldu. "

Diye gevelemeye başlamıştı. Derin bi nefes aldım ve dikkatle baktım ona gerçekten çok benziyorduk. İkizim olsa bu kadar benzerdi herhalde.

"Sorun değil." Dediğimde rahatlamış gibi nefes aldı ve omuzları düştü. Yüzünde güzel bi gülümseme oluştu. Sonra aklına bişey gelmiş gibi yüzünü yana çevirdi ve arkadaki mavi gözlü çocuğa bi hareket yaptı çocukta hemen yanımıza geldi. Camdan dışarıya kaydığında gözüm parka yaklaştığımızı fark ettim ve hemen ayağa kalktım karşımdaki çocuk benim ayağa kalktığımı görünce hemen hareketlendi ve kenara çıktı. Otobüs durakta durunca indim ve peşimden o ikilide inmişti ilgilenmeden parka doğru ilerledim ve bi çardağa oturdum.

"Bizde oturabilir miyiz?" Duyduğum sesle korkuyla yerimden sıçradım. O da korkmamı bekleniyor olacak ki şaşkı bi şekilde bakıyodu.

"Kusura bakma korkutmam istememiştim."

"Yok, sorun değil. Otura bilirsiniz." Cevabımı duyar duymaz karşıma oturmuştu ikiside.

İlk konuşan mavi gözlü bi çocuktu.

"Tanışmadık. Duman ben." Dedi

"Memnun oldum. Alev bende." Sarışın olanda bişey hatırlamış gibi bi ses çıkardı.

"Ateş bende dün demedim ama."dedi anında daha dumanın konuşmasına izin vermeden.

"Alev memnun oldum." Dedim tekrardan. Kafasını salayıp cevap verdi.

"Memnun oldum bendee." e'leri uzatarak demişti bunu. Dumanda ordan atladı hemen.

"Konuşmama izin vermedi ama bende memnun oldum." Dedi. Güldüm bu dediğine ben gülünce onlar gülmüştü. Ateş her an bişey dicekmiş gibi bakıyodu ama demiyodu ya da bana öyle geliyodu.

"Sizi daha önce buralarda hiç görmemiştim."dediğimde ilk önce bi kaldılar ama ikiside aynı anda cevap verdiler.

"Evet başka bi yerden okul için geldik." Bunu diyen dumandı.

"Görmemen normal Güneş'ten geldik." Bu cevabı da ateş vermişti. İşte bu cevaba karşılık şaşkınca bakmıştım. Ama duman kahkaha atmaya başlamıştı. Onun güldüğünü duyunca ona baktım ve şaka yaptığını anladım. Bende gülmeye başladım.

"Oğlum kızın kalbine iniyodu neden bi anda dedin öyle." Kala kalmıştım öyle. Ne yani gerçekmi söylemişti.

"Ne yani gerçekten mi Güneş'ten geldiniz. Ama nasıl?" İkiside bana bakıyodu şimdi yüzlerinde ki ifade herşeyi batırmış bi çocuk gibiydi. Duman lafı üstlendi ve konuşmaya başladı.

____________________________

Bu bölümde burda bitti çok bişey yazmadım çünkü sınavlarım bitti ve başım çatlıyo bu yüzden bu bile benim için fazla bölümü yayınladıktan sonra karakterleri de bültende paylaşıcam.

Bi daha ki bölüm nasıl olmalı?