İLK ATEŞ

Hava daha yeni aydınlanmaya başlamıştı, Güneş yavaş yavaş ortaya çıkıyordu. Odasında uyuyan genç kızın alarmı çalmaya başlamıştı bir... İki... Üç... Derken genç kız en sonunda dayanamayarak alarmı kapattı aşağıdan annesinin sesi yükseldi "ballı böreğim hadi kalk artık saat kaç oldu!" Diyerek en yakın arkadaşına kızıyordu İrem, Talya oflayarak yatağından kalktı işlerini halletti ve aşağıya inmeden önce üzerine lila mükemmel bir elbise giydi ve aşağı inen merdiven basamaklarından hızlıca ilerleyerek aşağı inmeye başladı arkadaşının hazırladığı yemeklerin kokusu mutfağı kaplamıştıtalya kokuyu içine çekerek yemekleri saymaya başladı "sucuklu yumurta.." biraz bekledi ve tekrar nefes aldı "pişi..." Ve tekrar "çayy" arkadaşı İrem Taylanın bu hareketine gülerek karşılık verdi "hadi otur ballı turtam abini görmeye geç mi kalmak istiyorsun?" Talya hızlıca sofraya oturdu ve yemeğe gömüldü

20 dakika sonra
Talya arkadaşına "balım ben çıkıyorum" diyerek evden çıktığını belirtti ve ardından evden çıktı hızlıca ayakkabılarını giyerek merdivenlerden inmeye başladı kapıya çıktığında bir taksi çağırması uzun sürmedi taksiye bindi ve yola çıktı

yarım saat sonra
"teşekkür ederim buyrun ücretiniz" diyerek Talya parayı taxsici abiye parayı uzattı ve taxsici gitti Talya derin bir nefes aldı ve askeriye alanını inceldi biraz onaylandıktan sonra içeriye girmeye karar verdi ama bir sorun vardı dışarıda bir kişi bile yoktu yürümeye başladı arkasında bir ayak sesi daha duymaya başladığını farketti ve önemsemeyerek yürümeye devam etti. Olacak gibi değildi en sonunda dayanamayarak arkasına döndü arkasında bir adam vardı yüzünü göremiyordu çünkü başı eğikti ama kızı takip ettiği bariz ortaydı en sonuna adam kafasını kaldırdı ve kız adamın yüzünü net gördü durup kalmıştı bu onları terk eden kızına şiddet uygulayan babasından başkası değildi.

19 sene önce

Yeni uyanmıştım annem beni kahvaltı için mutfağa çağırıyordu. "Annecim hadi balım kahvaltı hazır aşağı in" diye neşeli bir sesle bana seslendi ve hemen üzerime bir hırka geçirip merdivenlerden seke sele indim. "Günaydın!" Diyeneşeli beş sesle annemi selamladım" "günaydın balım" diye karşılık verdi. Farkettiğim ilk şey annemin gözündeki morluk oldu
Gözüm orada biraz oyalandıktan sonra kolunu buldu kolunda bir yanık izi vardı anlayamadığım şekilde uzun süredir orada olan bir yanık değildi olsaydı farkederdim zaten ama bu zamana kadar hiç görmediğim bir yaraydı yeni olduğu belliydi çünkü daha kabul bile bağlamamıştı
Bakışlarım anneme döndüğünde annem çoktan bana bakıyordu yarayı gördüğümü fark etmiş olmalıydı ki yüzündeki tebessüm bir anda soldu"kızım.." dedi bir anda ama açıklayamicağını belli eder bir sesle söylemişti bunu. "Babam mı." Diye sordum annem bana baktı ama gözlerini kaçırdı ve o anda

Tık
Tık
Tık

Kapı çalıyordu ama normal bir çalma değildi annemle birbirimize telaşlı bir şekilde baktık koktuğumu anlamış olmalı ki korkumu yatıştırmaya çalışacak bir sesle "kızım.. sende bişey isteyebilir miyim?" Dedi kapı sesi daha fazla yükselmeye başlayınca cevap vermemi beklemeden beni arkamdan ittirerek odasındaki dolabın içine oturttu ve telaşla konuşmaya başladı "annem beni burda bekle ve lütfen sesini çıkarma lütfen!" Dedi ve dolabı kapattı ağlamaya başladım ama annemin dedikleri aklıma gelince ağzını kapattım ama gözlerimdeki yaşlar akmaya devam etti annemin kapıyı açma sesi geldi uzun sürmedi ve bir adam sesi

"Kapıyı niye açmıyorsunuz lan!" Diye anneme bağırdı ve bu kişi babamdı annem ona cevap vermeye çalışıyordu ama nafile babama söz geçirmek çok zordu tetik çekme sesi
"Tetik çekme sesi!" Bunu sadece benim duyabileceğim şekilde söylemiştim
Ve tam dolabın kapağını açacaktm ki

Bom!

Ateş edilmişti evet Ateş edilmişti hıçkıra hıçkıra ağlayarak dolabın içinden çıktım ve koşarak sesin geldiği yöne koştum daha bazı şeyleri anlayamiyacak kadar küçük olduğum için annemin öldüğünü de anlayamamıştım annem yerde yatıyordu babam olucak adam
Annemi vurup kaçmış olmalıydı ben o zaman beş yaşımda olduğum için annemin orada öldüğünü anlayamamıştım anlayamadığım tek şey ölmesi değildi nedne uyanmamasıydı
Uyuduğunu zannetmek hayatımdaki en büyük yanlışım olmuştu annemin yanına çöktüm
"Annecim neden hemen uyudun?"

Ses yok.

"Sen benim öğlenleri uyumama kızarsın ama"

Ses yok.

"Annecim hava soğuk neden üstünü örtmedin?"

Ses yok.

"Peki bne sana yumuşş yumuşş battaniyemi getireyim"

Ses yok.

Hemen pıtı pıtı odama çıktım ve ve battaniyemi alıp aşağı inmeye çalışıyordum ama benden uzun olan battaniyeme takıldım ve düştüm merdivenlerden yuvarlanmamıştım ama dizim acımıştı. Ağlamaya başladım mavi gözlerimden yaşlar süzülüyordu "anne!" Diye bağırdım ama ne annem ne de cevap geldi. Duraksadım ama annemin battaniyeye ihtiyacı olduğunu bildiğim için tekrardan kalkıp pıtı pıtı yürüyerek tekrardan annemi buldum battaniyeyi üstüne örttükten sonra

"anne.. çok acıyor"

Cevap yok.

"Annecim lütfen uyan çok acıyor"

Cevap yok.

Cevap gelmeyince annemin yanına yattım ağlayarak uyumuşum

Talya hemen önüne döndüğü gibi koşmaya başladı nereye gidiyordu bilmiyordu ama tüm hızıyla koştu babası da onun arkasından koşuyordu kız en sonunda askeriye alanının ön bahçesine varmıştı bahçenin etrafı uzun duvarları ve duvarların üst tarafındaki demirler ile kaplıydı ortalık toz topraktı kız düştü düşecekti azıcık daha koltuktan sonra en sonunda nefesi tükendi ve arkasına dönerek hızlı nefesler almaya başladı yorulmuştu hem de çok ama babası aralarında bayağı bir mesafe vardı kızı adama adam kıza bakıyordu ama o da ne adamın elin de silah vardı Talya çok korkardı silah ve onun gibi yüksek ses çıkaran şeylerden Talya "yeter yeter Allah'ın belası yeter!" diyerek güçlü bir nefes verdi "bırak artık peşimizi ne istiyorsun benden ne istiyorsun!" diye haykırdı "bırak artık lütfen bırak artık peşimizi" diyerek buruk bir gülümseme oluştu yüzünde "ya ben çocuktum çocuk o zaman ne istedin annemden o zaman neden annemi vurmak istedin neden o zaman bana silah tutmadın neden!" Talya artık yorulmuştu bu sefer konuşmaya başlayan babası oldu "canını istiyorum, ölmeni istiyorum" devam etti "yeterli mi?" Talyanın gözlerinden yaş akmaya başlamıştı gülümsedi ve "vur lütfen vurda bırak peşimi lütfen öldür beni" sonunu bağırarak söylemişti. Adam silahı daha sıkı tutunca Talya son dakikaları olduğunu anlamaya başlamıştı "hadi vur beni kurtulayım senden.. annem gibi.." dedi çaresizce babası denilecek şerefsiz sırıtmaya başlamıştı ve silahını hazırladı ardından tetiği çekti ve bam!
Talya önüne atlayan kişi yüzünden yere kapaklanmıştı gördüğü tek şey arkasına bakmadan koşan babasıydı...
Talya hızlıca önündeki kişinin kim olduğunu anlamak için yerden kalktı ve tam önünde yatan adamın karşısına geçti "beyfendi!" Dedi korkarak "neden yaptınız bunu? Neden önüme arladınız ölücektim ben" adam bu halde bile gülüyordu "neden gülüyorsun be!" Dedi Talya istemsizce Talya donup kaldı "Ya konuşsana" dedi ardından adam konuştu "ne abarttın sen öyle" diyerek tekrar güldü ruh hastası "ay kusura bakmayın ya her gün önüme biri atlamıyor vurulmamam için o yüzdendir" dedi adamın sakinliğine siniri bozuldu ve "az önce vuruldun farkında mısın sen?" Dedi Talya adamda ona "ben az önce senin için vuruldum farkında mısın sen?" Dedi.

1 saat sonra
Kapı tıktık landı ve içeriye Talya girdi adam iyiydi onda bişey yoktu ama Talya istedi diye odada bir saattir tıkalı kalmıştı "şey ben teşekkür ederim" adam alaycı şekilde güldü "ben komutanım fadkında mısın koymaz bana" deyince taşıyanın kaşları çattı ve "ben komutanlarında canı var sanıyordum" dedi ve somurttu "ya tamam bişey demedim rica ederim adın neyse" Talya tebessüm ederek "Talya ben sen" dedi "bir dakika Talya sen misin?" Diye şaşkın bir ifade büründü yüzünde. "Evet benim ne oldu ki" dedi adam bu sefer ona "sen Yaman'ın kardeşisin deyince taşlar yerine oturdu "ben de Arel yani Arel Ateş" yüzünde sıcak bir tebessüm oldu "ben de Talya yani Talya su tanıştığıma memnun oldum." Diye kısaca tanıştılar.