1. Bölüm: Sonunda. Artık özgürdüm

Arabanın camından disariya bakarken mutluluktan deliriyor- dum ama dışarıdan görünmesi zor bir mutluluktu. Ön koltukta oturanlar beni üzgün sansın diye dudak bile büküyordum.
Kulaklığım boynumdaydi ama hafif çalan şarkının sesi kulaklarıma ulaşıyordu.
Aynı zamanda annemin gereksiz nasihatleride...
"Bir şey olursa önce öğretmenine git sonra hemen bizi ara."
"Okula telefon götürmek yasak." Diyerek sözünü kestim.
"Biz ayarlarız onu." Diyerek kestirip attı ve gereksiz konuşmasına devam etti.
Onu dinlemedim. Zaten umurumda değildi.
Varis noktamiza vardığımızda annemle kalacağım yerin bahçesine girdik.
Öğrenci yurdunun.
Eşyalarımın bir çoğunu zaten getirmiştik bu yüzden elimde sadece Küçük bir çanta vardı.
Müdür ile kısa bir görüşme yaptıktan sonra elimdeki çantayı kalacağım odanın üstündeki yatağıma attıktan sonra annem ile birlikte bizi dışarıda bekleyen babamın yanına gittik.
İkisi ile de vedalaştıktan sonra arkama döndüm ve geri dönüp tekrar bakmadım. Artık zorundada değildim.
Odama dondugumde çantamın içindekileri bana ait dolaba yerleştirdim ve ranzanin üstündeki yatağıma çıkıp uzandım. Bir kaç dakika geçmeden kapı açıldı.
Başımı kaldırıp baktigimda hemen altındaki yatağın sahibini gördüm. Ellerinde sayabilecegimden çok sayıda poşet vardı.
Beni görünce gülümsedi.
"Merhaba. Yeni mi geldin?"
"Evet. İlk gelen de ben oldum." Dedim Arzu'ya
Oda arkadaşlarımı pek tanımıyordum. Sadece isimlerini biliyordum.
O elindeki poşetleri dolabına yerleştirirken bende gözlerimi kapattım ve ona seslendim.
"Diğerleri geldiğinde beni uyandırır mısın?biraz yorgunum da."
"Merak etme uyu sen." Dediğinde ona teşekkür ettim ve rahat bir pozisyon seçtim.
Gazamız mübarek olsun.
⌓
∘⁠˚⁠˳⁠°⁠◍∘⁠˚⁠˳⁠°→ karadelik gibi hayal edin
ヮ

Ben Arzu ile onun yatağında, Melike ve Sena ise Melike'nin yatağında oturmuştu ve sordunuz de birbirimize bakmak dışında hiç bir şey yapmıyorduk.
Beş dakikadır.
" Tamam." Dedim en son dayanamayarak.
" Kuralları koyacağız dedim ama konuşmuyoruz bile." Dediğimde üçünden de onaylayan mırıltılar geldi.
"Öncelikle hepimiz birbirimize saygı duymak zorundayız."
" Evet."
" Kesinlikle."
"Mecburen."
Kısa bir sessizliğin ardından devam ettim.
"Bir saat belirleyelim o zman ışığı kapatırız."
"Akşam dokuz?"
"Dokuz erken on iki yapalım."
"On iki de çok geç."
"On buçuk on bir gibi o zaman"
"Tamam yüksek sesle konuşmak bağırmak da yok."
"Nefret ederim."
"Kesinlikle"
Dördümüz de hepbir ağızdan konuşurken sohbet baya bir uzadı. En son bir whatsapp Grubu kurduğumuzda Arzu ile aynı okul ve sınıfta olduğumuzu öğrenince biraz delirmiştik.
Abisi de erkek yurdunda kaldığı için sabah o ve abisi ile gidecektik.
" Senin abin okuyor mu?"
"Yok okumuyor. Yaptığı evde yatıyor öküz." Dediğimde herkes güldü. Halbuki ciddi demiştim.
"Benimki baba parasına güveniyor. Halbuki zengin de değiliz" dedi Melike.
" Ya onu bunu bırakında biz niye kendimiz hakkında konuş- muyoruz?" Sena bu cümleyi kurduktan sonra hepimiz sustuk.
" Anksiyete biz mi var? Üçünüzün birden?" Diye sordu bu seferde.
"Niye konuşmuyorsunuz ya?"
"Herkesin dedikodusuna ok kendimiz hakkında konuşmaya bok." Dedi Melike.
"Ben dans etmeyi çok severim." Diyerek sohbet başlattı Arzu.
"Kursa gitmedim ama kendi çapımda ediyorum işte."
"Bende." Dedim Arzu'ya gülümseyerek. Heyecanlanarak bana döndü.
"Bir ara dans videosu çekip instagrama atalım!" Kucağında duran telefona gözüm kaydı.
"Benim sosyal medya hesabım yok." Kimseden ses gelmeyince başımı kaldırıp onlara baktım.
"Neden?" Diye sordu Sena. Derin bir nefes alıp kucağındaki telefonu onlara gösterdim.
" Çünkü bu benim ilk telefonum ve daha iki hafta önce aldık."
"Ne?"
"Ciddi mi?"
"Ciddi diyor!"
"Neden?" Arzu'nun sorusu ile ona döndüm.
"Ailem gerek olmadığını söylerdi. Boktan bir saatim vardı ve ben onu bir ay önce bozmasaydim muhtemelen şu an bunu tutuyor olmazdım." Bir süre hepsi sessizliği koruduktan sonra Sena ilk tepkiyi verdi.
"Oha."
"Zeki olduğunu tipin bile bağırıyor ama bunu beklemiyordum." Melike'ye abartma bakışı attım ve gülümsedim. Biraz daha konuştuktan sonra saatin geç olduğunu fark ettik. Son bir konu vardı konuşulması gereken.
"Alarmı bir kişi kurşun. Sonra herkes sırayla kurar." Dedi Arzu.
" Hafta hafta kuralım o zaman." Dedi Melike.
" Bu haftayı ben alabilir miyim?" Dedi Arzu şirin bir sesle. Hepimiz onu onayladık. Sonuç olarak sıralama su şekildeydi: Arzu, Sena,Melike ve ben.
" Saat yedi ye kurayım mı?"
" Yedi erken hepimizin okulları dibimizde."
"Yedi buçuk?"
"O da geç. Hazırlanmamız uzun sürer"
"Tamam yedi çeyrek." Herkes onayladığında ayaklarımıza kurulduk.
Yarın okulun ilk günüydü.
Yarın farklı bir gündü
Ve ben uyuyamayacağım için bütün gece tavanı izleyecektim.

⌓
∘⁠˚⁠˳⁠°⁠◍∘⁠˚⁠˳⁠°
ヮ

"Uyansana lan izmarit!"
Yatağımdan firladigim gibi etrafa bakındım.
Memati miydi o?
"Uyansana lan izmarit!" Arzu'nun alarmı bu muydu?
"Arzu." Diye seslendi gün sırada ses kesildi. Sanırım alarmı kapatmıştı.
"Günaydın bebekler!" Dediği sırada ben ve Sena yataklardan inmiştik. Melike ise dağınık saçlarını düzeltiyordu. Hepimiz Arzu'ya bakıyorduk.
" Alarm sesin Memati mı cidden?" Arzu sorduğum soru ile gülümseyerek küçük bir çocuk gibi başını salladı. Hepimiz gülüştükten sonra hazırlanmaya başladık.
Okulun ilk günü forma giymek gibi bir aptallık yapmayacaktır tabiiki de. Hava zaten sıcaktı ve ben de köyü şeyler giymek istemiyordum. En azından üstüme...
Beyaz bir tişört ve gri bol pantalonum ile bence güzel bir kombin yapmıştım. Makyaj yapmıyordum ama saçım beni fazla uğraştırıyordu. Kıyafet dolabindaki aynaya bakarken toplasak mı salık mı bıraksam diye düşünüyordum. Arzu'nun seslenmedi ile ona döndüm.
"O kombine topuz güzel gider. Perçemlerini de sal." Dediğinde biraz düşündüm. Olabilirdi.
Mal mal kıyafet dolabının önünde dikelmeyi bırakıp banyoya geçtim.
Saçımı dağınık topuz yaptım. Sonra hafif renkli bir nemlendirici sürüp Hindistan cevizli vücut spreyimi de soktuktan sonra her şey tamamdı.
Arzu ile yurttan çıktığımızda bahçenin dışında bizi bekleyen abisini gördüm. Onunla tanıştıktan sonra beş dakikalık yürüme mesafesindeki okulumuza geldik. Sağ ayağımla bahçeye giriş yaptığımda mutlu gibiydim.
Kayra abi arkadaşlarının yanına gideceğini söyledi ve bize sınıfımızın yerini terör ettikten sonra gitti.
Bizde sınırımıza doğru ilerledik. Sınıfa ulaştığımızda kapıda bir kaç dakika öylece durduktan sonra iç çekip Arzu'ya döndüm.
"Cam kenarı ikinci sıraya ne dersin?" Gülümsedi.
"Harika olur derim!"
Oraya kurulduk ve zilin çalmasını bekledik.
Artık buradaydim. Ailem yoktu. Yeni bir hayat, yeni bir okul, ilk lise...
Sonunda. Sonunda başarmıştım.
Artık özgürdüm.