1. Bölüm 'sadece ben'

Yumuşak yatağımdan kalkıp hemen tuvalete gittim ve yüzüme baktım. Rimelim akmış çeneme kadar gelmişti gözlerim ağlamaktan şişmiş görünüyordu dün gece okuduğum kitap beni yıkmıştı bu yüzden bütün gece ağlamış olabilirdim. aynalı dolabımdan hemen bir pamuk çıkarıp yüzümü sildim ve yıkadım. Hızlı adımlarla aşağı inip mutfağa doğru yöneldim mutfaktaki anne ve babama günaydın öpücüğü verdikten sonra annem yüzüme baktı ve ''kızım sen yine bir kitap için ağladınmı mı kaç kere konuştuk bunları'' dedi o sırada babama sarılıyordum kafamı babamın göğsünden çekip ''Ama anne çok kötüydü sırf sevdiği kadın öldüğü için adam uçurduğu uçağı düşürdü ve intihar etti'' dedim babam ise ''e kızım benim yanıma gelseydin ya baban senin üzüntünü geçirirdi'' dedi bu kelimeler gülümsememe sebep olmuştu çünkü küçükken geceleri korktuğumda babamın yanına gider onunla beraber uyurdum yukarı bakarak babama'' ah babam ben artık 18 yaşındayım sizin yanınıza sığmam bile'' dedim anneme döndüğümde ise bana sırıtarak bakıyordu hemen lafa girdi ''biz sana bir yer bulurduk kızım sen yeter ki yanımıza gel'' anneme dönerek yanağından bir makas alıp ona gülümseyip kahvaltı masasına doğru yöneldim annem yine döktürmüştü masa çok güzel görünüyordu bu yüzden direkt masadaki patateslerden bir iki tane ağzıma attıktan sonra babam yanıma gelip ''minik fare annen baban gelmeden farelik etmeyin isterseniz'' dedi ben ise göz devirip bir tane daha patates aldım beraber güzel bir kahvaltı yaptık.
Ardından annem ve babam hastaneye gitti ben ise liseme. Bu son yılımdı. Umuyordumki sonrasında hemşire olacaktım. Otobüse binip olmazsa olmazım kulaklığımı takıp yalın açtım yaz yaklaştığı için kendimi yalın şarkılarıyla hazırlıyordum cama bakarken tanıdık lisemi gördüm hemen otobüsten inip hızlıca ilerledim neyseki bugün ilk ders boştu. Sınıfa vardığımda cam kenarındaki yerime geçtim ve arkama dönüp defneye kitabımın sonunu anlattım ve tabii ne kadar ağladığımı. Fakat onun arkasından mina '' ya kızım sen niye bi kitaba ağlıyorsun kitap işte'' dedi sabah bununla ilgili yeterince konuştuğum için sadece göz devirdim. Ardından tenefüste kantine indik. Defne buz patencisi olmak için sıkı bir diyet yapıyordu.-patencilerin bu kadar sıkı diyet yaptığından emin değilim.- bu yüzden kantinden sadece bir su aldı ben ise neredeyse her sabah yediğim albenimi aldım. Mina BENİM albenimin yarısına çöktüğü için ona yeni bir tane aldırdırıp onu yedikten sonra yukarı çıktık. Derse girdikten sonra hiç konuşamadan hoca geldi. Sınıf hocamız olan türkçeci gelir gelmez ''yer değişikliği yapacağız'' dedi.
Siktir!
Büyük ihtimalle benimde yerimi değiştiricekti çünkü hocalardan mina ve defneyle konuşmamdan bir sürü şikâyet almıştı. Hoca kafasını bana çevirdi ve otoriter bir ses ile '' rüya kızım sen kalk emir'in yerine geç emir sende rüya'nın yerine.'' Hayır hayır hayıır atlasın yanına oturucaktım atlas ile çok konuşmaya vaktim olmamıştım ve onun hakkında pekte güzel şeyler duyduğum söylenemezdi. Uinede çantamı toplayıp orta sıraya geçtim defne ve minaya döndüğümde ise mina yerinde değildi. Defne yardım ister gibi bakıyordu. Gözüm minayı aradı ve bir anda en ön sırada kaan'ın yanında gördüm az kalsın çığlık atacacaktım. Çünkü mina kaandan tam 3 senedir hoşlanıyordu. Mina arkasına dönüp bana ve defneye göz kırptı. Kolumda küçük bir dürtü hissedince sağıma döndüm atlas bana bakıyordu ve hafif nir gülümseme ile ''selam'' dedi.