Üniversite 🖤💛🖤

İyi okumalar dilerim 🌼 ❄️ 🌼

" Hadi Gülizar " Gülizar " bir dakika Rojan bakıyorum" sinirle ona bakıp" cimri olmasan da versen sanki bilgisayarını yiyeceğim zaten kullanmayıda bilmiyorsun bilsen sesimi çıkarmam"

Bilgisayardan başını kaldırarak" öğreniyoruz işte" yandan bir bakış atarak
" hımmm evet evet kesin öğreniyorsun dur ben avukat olunca bak gör bir çok bilgisayar alıcam " dedim gülerek " sen bir olda başka bir şey istemiyorum ve cimrilik kısmına gelirsek sana güvenemiyorum maalesef"

Kaşlarımı çatarak" sebep" " kızma ama heycanlanınca elindeki şeye zarar veriyorsun " yüzümü asarak " napim bu huyumdan vazgeçemiyorum ki " dedim oda tekrar bilgisayara döndü...

Ben size kendimden bahsetmemiştim değil mi

Ben Rojan Avaz on dokuz yaşındayım bu sene üniversite sınavlarına girdim ve en yakın arkadaşımla onların bahçesinde oturmuş sonuçları bekliyorduk sınavım çok iyi geçmişti ama biraz endişeliydim babamın ve benim hayalim olan hukuk bölümünü çok okumak istiyordum babam beş sene önce vefat etmiş ama nasıl öldüğünü bilmiyorduk en önemlisi mezarı burda değil di en acısı buydu bir gece bir adam bizi arayıp babamın vefat ettiğini söylemişti ama tabutu gelmemişti bize burda def ettiklerini söylemişlerdi ben bir kardeşim ve annemle bir başımıza kalmıştık annem bizi okutmak için baya bir uğraşmıştı ...

Gülizar siteye girdiğinde yerimde duramadım ayağa kalkıp etrafında döndüm stresten tırnaklarımı kemirmeye başladım " Gülizar sonuç ne kalbim dayanamicak gibi " Gülizar yüzünü asarak bana baktı korkuyla
" noldu kazanamadım mı ama o kadar da çalışmıştım neyse bu sene daha çok.." dediğimde Gülizar bilgisayarı kenara bırakıp ayağa kalkarak " maalesef seni çok özlicem" " na.. nasıl" sevinçle " geleceğin avukatı Rojan Avaz karşımızda duruyor"

Demesiyle sevinçle bağırdım Gülizar bana sarılarak " tebrik ederim canım başarıların devamını bekliyorum ve daha bitmedi" ondan ayrılıp kolarına tutundum

İkinci kez bağırarak " çünkü ilçeler arasında birinci olmuşsun ve hayalin olan İstanbl'un en iyi üniversitesini kazanmışsın " ikinci kez bağırarak ona sıkı sıkı sarıldım

Arkadan Ayşe teyzenin "çîma tu weki dîn dîqîrî ?" (Ne bağrıyorsun deliller gibi)

Gülizarı bırakıp ona koşarak sarıldım ona Kürtçe " ez diçim zanîngehê" ( üniversite ye gidiyorum) inanamayarak " ez bi xwade sond dixwim" ( vallah de)

Yanağına bir öpücük bırakarak bahçe kapısına doğru koşup arkamdan kürtçe "başe ,ez biçim û ji diya xwe re ji bêjim" ( tamam, bende gidip anneme söyleyeyim)

Bu gün çok mutluyum çünkü hayallerimi gerçekleştiriyordum Gülizarlara yakın oturduğumuz için koşarak bahçe kapısından girip örgü ören anneme koşarak bağırmaya başladım " dayê dayê " ( anne anne)

annem sandalyeden sıçrayarak bana baktı aynı çocuklar gibiydim

Annemin yanına gelerek nefes nefese " dayê ez diçim zanîngehê"( üniversite ye gidiyorum)

Annem sevinçle ayağa kalkıp bana sarıldı göz yaşları içinde bende ona sarıldım

Hayallerimiz gerçek oluyor du artık ondan ayrılıp etrafımda dönerek " avukat olucam anne babamın hayalini gerçekleştircem " dedim annem biz okulla başlayınca Türkçeyi anlamaya başlamıştı her gün annemle Türkçe konuşurdum bazen alışkanlıktan kürtçe konuşuyordum

Annemi öpüp bahçeden çıktım arkamdan annem bağrıyordu onu duymazdan gelip koşmaya başladım en çok babamın bilmesi gerekiyordu ama sarılcağım bir mezarı bile yoktu her zaman geldiğim yere gelip babamla dertleştiğim tepeye çıktım köy ayağımın altındaydı yere oturup güneşe baktım ve gün yeni batıyordu çok güzel bir manzara yaratıyordu güneşin kızıl ve sarı ışıkları batıyordu

Göz yaşlarım kendiliğinden akarak " neden beni bırakıp gittin hani hep yanımda olucaktın baba bu gün benim için çok önemli bir gün ama sen yoksun sarılıp, koklayıp ve öpeceğim bir mezarın bile yok sana gitme dedim ama sen beni dinlemedin şimdi yabancı bir şehre gidicem kim arkamda durucak kim kim?" diyerek daha çok ağladım

Normalde asla ağlamzdım ne kadar canım yansa bile hep dalgaya vurup gülerdim bu yüzden her kes ben kırılmadığımı zanetiği için kırardı ama onlara gülüp lafımı sokardım bu yüzden bazen bana duygusuz sun derlerdi ama içimdeki fırtınadan habersizlerdi sabırlıydım ama sabrım taştığında ikinci yüzümü onlara gösterirdim ama konu babam olunca kendimi tutamıyordum çünkü o benim asla kapanmayan yaram olucaktı...

Bir süre sonra manzarayı biraz izledikten sonra ayağa kalkıp tekrar köye gittim eve geldiğimde Baran sevinçle boynuma atlayıp " aslon ablam binde şenin gibi avukut oluçam" gülerek " avukut değil avukat o aferin benim yavru aslanıma ablan gibi asla haksızlığı kabul etme her zaman adaletli ol ve her kese mantıklı sözler kur tamam mı"

Başını boynumdan kaldırıp " abla şençe de biraz uçmadin mı?" Gülerek " neden yavru aslan" bilmiş bir şekilde " daha bes yeşindayim" gülerek
" tamam yavru aslan ama hangi yaşta olursan ol haksızlığı asla kabul etme"

" Timam " dedi o gece hayallerimiz den bahs etmiş benim üniversiteye gitmemi kutlamıştık o gece uyuyamamıştım...

BÜYÜK GÜN...🌀🦢🌀

Günlerin nasıl geçtiğini bile anlamamıştım evet bu gün İstanbul'a gidiyordum bilmediğim bir şehre ve yeni hayatıma doğru ilk adımımdı...

Hava alanında Gülizarla vedalaşıyordum ağlayarak bana sarıldı annemlerle köyde vedalaşmıştım çünkü gelemiyordu Gülizar a " lütfen anneme dikkat et"

Sırtımı sıvazlayarak " merak etme kardeşim gidince haber ver olur mu?"

" Tamam" diyerek ondan ayrılıp orta büyüklükteki bavulumu güvenlikten geçirdiğim için rahatça uçağa doğru yürümeye başladım...

Uçak beş dakika sonra kalkışa geçecekti kontrolden geçtikten sonra on yedi numaralı koltuğu bulmaya çalıştım yanıma bir hostes gelerek bana yardımcı olmuştu koltuğuma oturduğumda yanıma benim yaşlarımda genç küt saçlı bir kız oturdu beş dakika sonra da uçak kalkışa geçmeden önce bir tane genç bir hostes bizi uyardı telefonlar için telefonu uçak moduna aldım

Bir süre sonra havadaydık derin bir nefes bırakarak telefonumu çıkartıp kulaklığımı taktım ve rojda'nın "ezim ezim" çalmaya başladı bunu annem için yüklemiştim kürtçe şarkılara bayılıyordum bakışlarımı pencereye çevirdim bulutların üstündeydik ve insanlar çok küçük görünüyordu hep bulutlara dokunmak istemiştim ama onların bir gaz olduğunu bilmeden önceydi...

Hava alanına indiğimde rahat bir nefes aldım genelde benim korkmam gerekirdi ama korkmamıştım uçaktan gülen bir yüzle merdivenlerden indim bavulumu aldığımda güvenlikten geçtim etrafa yabancı olduğum için navigasyondan gidiceğim yeri araştırıp kaldırım kenarında duran taksilerden birine binip gidiceğim yeri söyledim

Yol boyunca etrafı seyre daldım gerçekten çok büyük bir yerdi kız kulesini gördüğümde telefonumu çıkarıp fotoğrafını çekip Gülizar' a atım görünce havalara uçucaktı üniversitenin önünde durduğumuzda orta yaşlarındaki amcaya ödemeyi yapıp bavulumu aldım ohaa üniversite baya büyüktü yurta kalıcaktım içimden

" Allah'ım lütfen başımı beleya sokmiyim ve aksilikler beni ilk dakikalarda bulmasın bela benden uzaklara gitsin yarabii ve aksilikler sen sonumu hayırlı eyle yüzümü kara çıkarma amin" dediğimden beş dakika sonra başıma bela alıcağımı bilseydim tam tersini ederdim çünkü dualarım hep tam tersi beni buluyordu küçükken kuran kursundan kaçmiyacaktım ve teyzenin bastonunu kırmicaktım duasını alıcaktım bedusını değil ama artık çok geçti hem daha çocuktum yani

Diyerek fakülteye doğru yürümeye başladım her kes bana garip bakışlar atıyordu üstüme baktığımda kot siyah pantolonum siyah beyaz oduncu gömleğim ve kalın askılı bir buluz vardı ayakkabı olarakta beyaz Spor ayakkabı tercih etmiştim saçlarımı desem kestane rengi saçlarımı at kuyruğu yapmıştım makyajım aktı dicem maskara ve göz kalemi kulanmıştım

Sonradan hatırladığım şeyse yeni gelmiş olmamdı güvenlik kulübesinden yaşlı tonton bir amca yanıma gelip " kızım bir sorun mu var" ah tabiya bir hafta sonra gelmiştim gülen bir yüzle " yok amcacım müdür beyin odasını tarif eder misiniz?"

Yaşlı adam bana garip garip bakıp yolu tarif etti " gülerek " teşekkürler bavulum iki dakika sizde kalabilir mi ? "

Adam başını onaylayıp bavulumu almaya kalkıştı hemen onu durdurarak " amca sen sadece bana yolu göster benim bavulum şimdi ağırdır ben taşırım" dedim

Adam doğrulup şaşkın gözlerle bana baktı anlaşıldı " amca ben kendimden yaşlı bir adama bavulu mu taşıtırmam hem sonra Allah katında Allah demez mi utanmıyor musun kendinden yaşlı bir adama bavul taşıtırmaya hem elimemi yapışır havam falan bozulmaz " diyerek alayla konuştum en iyi yaptığım şeylerden biriydi adama baktıım bakışları daha sıcak bakıyordu

Etrafa baktığımda bazı kişiler bana bakıp gülüyorlardı sanki komik bir şey yapıyordum bavulu mu alarak yaşlı amcanın bana gösterdiği yere bıraktım doğrularak yaşlı adama bakıp en güzel gülümsememi sunarak " teşekkür ederim bana yardımcı olduğunuz için" yaşlı adamın konuşmasına izin vermedim çünkü bu gün son günümdü siyah sade saatime baktıım siktir geç kalıyordum yaşlı adama dönerek " kusura bakmayın lütfen acelem var" diye açıklama yaptım beni yanlış anlamasını istemiyordum

Kulübeden çıktığım da yüzlerinde yüz kutu boya olan kızlar bana kınayıcı bakış attı öz güveni yüksek olan birisi olduğum için onları takmadan fakülteye doğru hızlı adımlarla yürümeye başladım

Fakülteye girdikten sonra yaşlı adamın bana tarif ettiği şekilde ilerlemeye başladım bu arada ezberim harikaydı bu nedenden de avukat olmak istemiştim insanların arasında geçmeye başladım müdürün kapısını çalarak içeriden " gell" sesini duyunca kapıyı açıp içeri girdim müdür bilgisayar San Kafasını kaldırıp ellerini birleştirerek " evet küçük hanım" dedi insan bir otur der dimi o demeden siyah koltuk takımlarından birisinde oturarak isimlik ten isminin Remzi olduğunu öğrendiğim adama bakarak " ben yeni öğrenciniz öncelikle küçük bir aksilik yüzünden buraya biraz geç geldim listeye baktığınızda ismimin olması lazım" dedim

Adam bilgisayara dönüp bir kaç tuşa basıp bana bakmadan " isim" aman çok kibardı bende aynı sesle " Rojan Avaz" dedim siteye girdiğinde " evet Rojan senin odan başka birisine verilmiş"

Kaşlarımı çatarak " nasıl odam başkasına verilmiş bir yanlışınız var dün bile ismim vardı" adam yalandan bir mahçubiyetle" bir hafta gelmediğiniz için başkasına verilmiş ama üzülmeyin öğrenci evleri var " dedi

" Ben şimdi naparım hem asistanınızla konuşmuştum bu gün geliceğimle ilgili " dedim adam benden bıkmış şekilde " kendinize öğrenci evlerini bulun"

Yalancı...

Sinirle ayağa kalkıp" Allah belanızı versin o zaman neden insanları mağdur bırakıyorsunuz madem yardımcı mı ne haltsa işini düzgün yapmıyorsa kovun ve daha deneyimli kişileri alın tövbe tövbe ve hiçte kibar değilsiniz çok kaba ve sinir bozucusunuz benim gibi bir insanı bile sinir etiniz ya tebrik ederim ve şu kel kafanıza da saç diktirin çok göze çarpıyor bir daha da mağduru oynamayın parayı görünce benim oda mı satınız Allah belanızı versin" dedim

Sonunda asla tahammül edemediğim şeylerden biri de yalan söyleyip haksızlığa uğramaktı adam sabahtan beri gözlerime baka baka yalan söylüyor du adama baktım kıpkırmızı olmuştu galiba böyle bir çıkış beklemiyordu

Gülerek masasına iki elimi koyup üzerine eğilip gülüşüm yerine ciddi bir ifadeyle gözlerine bakarak " sakın ama sakın bir daha insanların gözlerine baka baka yalan söylemeyin efendim en nefret ettiğim şeylerden birini bana yaparak yanlış yaptınız" dedim

Adam korkuyla koltuğa yapışıp ter döküyordu kırışmış yüzü ve çıkık bir burnu ve küçük kahve rengi gözleri korkuyla bana bakıyordu gözlerimi kısarak " yaşınızdan utanın efendim" diyerek doğruldum

Doğrulmamla adam rahat bir nefes aldı gülerek kapıya doğru yürümeye başladım arkamdan " nerelisin" dedi işaret parmağımı ve orta parmağımı birleştirerek " ağrılıyım hocam bu da size ders olmuştur kusura bakmayın sizide korkutum ama tahammülüm yok yalana ve haksızlığa" diyerek kapıdan çıktım resmen içimi dökmüştüm lann ben ne yapmıştım ama hak etmişti de ben şimdi nerde kalıcaktım derin bir nefes alarak dışarı çıktım

Birde aksilik ve bela beni bulmasın diyordum yarabii lütfen daha fazla bir şey olmasın diyerek dışarıda ki kafe gözüme ilişti gülerek oraya doğru yürümeye başladım hiç bir şey içmemiştim

Oooo kafede oturulacak yer yoktu gözüme mavi saçlı miyop yüzlü bir kız ilişti çok küçük ve tatlı görünüyordu yanıda boştu kitap okuyan kıza yaklaşıp " merhaba yanına oturabili miyim?"

Gülerek " tabiki " diyerek karşısında ki sandalyeyi gösterdi sandalyeyi çekerek " teşekkürler bu arada ben Rojan" oturup elimi uzattım gülerek
" bende betül bu arada adını ilk defa duydum" elini sıkarak " memnun oldum betül" garsonu çağırarak bir soğuk kahve istedim bu sıcakta iyi giderdi betüle " evet ismim pek bilinmez" dedim

Elindeki kitabı masaya bırakıp" yeni mi geldin " " evet yeni geldim ya sen" uzun tırnaklarını masaya vurarak " bir hafta önce geldim nerelisin" " ağrılıyım ya sen" omuz silkerek " izmirliyim isminin anlamı ne Rojan" aslında herkes ismimin anlamını merak etmez di gülerek" ismimin anlamı güneş demek" samimi bir şekilde " o zaman sen kürtsün değil mi?"

Bu heyecanına anlam verememiştim " evet kürdüm ismim oradan gelir neden" gülerek " çünkü ilk defa bir kürt birisiyle konuşuyorum ve bu inanılmaz yanlış anlama ama kürtlere benzemiyor sun ve konuşmanıza hayranım hele o zılgıt çalmanız bana zılgıt öğretir misin?" dedi

Gülerek" çok komik ve tatlı birisin bende ilk defa bir izmirliyle konuşuyorum" dememle gülmemiz bir oldu hemen bu kıza alışmıştım sohbetimiz böyle devam etti o benim hakımda bir sürü şey sorup öğrendi bende onun hakkında bir süre sonra kahvem gelmişti

Kahve mi içip onu dinliyordum kahvemi içerken ona " betül burada öğrenci evleri olur mu müdür benim odamı başka birisine vermiş ve buraya fazla yabancıyım bana yardım eder misin?" dedim tam cevap vereceken bir çocuk masamıza gelip kolunu Betülün omzuna atı Betül irkilerek" Berk gider misin?"

Çocuk piç gibi gülerek Betülün onu iten elini tutarak öptü " güzelim nazlanma alt tarafı biraz eğlenecektik"

Betül " bırak istemiyorum " Berk denen çocuk saçılarını üç numaraya vurdurmuştu ve kaşına pirsing takmıştı ayrıca kolarında bir sürü dövme vardı yan masadaki bir kaç erkek bizi gülerek izleyip videoya alıyordu ve hiç kimse bu iğrençliğe engel olmuyordu onun yerine gülüyorlardı resmen kız gündüz saatlerinde tacize uğruyordu ve bu piçler gülerek video ya alıyorlardı sabret Rojan sabret

Berk denen çocuk betülü kendisine çekerek " güzelim alt tarafı takılcaz bizim evimizde " betülün itiraz etmesine izin vermeden soğuk bir sesle " kız istemiyor zorlama" dedim

Adam iğrenç gözlerini bana çevirip gülerek " güzelim sanada sıra gelicek merak etme" gözleriyle beni süzdü " hem güzel bir parçasında" tek kaşımı kaldırıp alayla " emin ol yapacaklarımdan haberin yok şimdi kızı bırak siktir git " dedim

Betülün boynuna elini dolaştırarak " bu seni ilgilendirmez ama görmek isterim yapacaklarını " dedi Betül ellerini itmeye çalıştı gülerek" bana hava hoş ahmak " diyerek betülün boynundaki elini tutup çevirdim acıyla bağırarak" seni pis sürtük " elini biraz daha çevirdim diğer masadakiler kalkınca onlara dönüp " sakın yaklaşayım demeyin çünkü bedelini ödemek zorunda kalırsınız " dedim diğerleri film izler gibi izliyorlardı

Betüle dönerek" oradan uzaklaş canım senin zarar görmeni istemem" betül minnetle kalktı ama berkte kalktı e mecburen bende kalktım diğer elini yumruk yaprak bana vurmaya kalkıştı ama ondan hızlı davranıp önümüzdeki masayı ayağımla ona doğru itim acı içinde bağırarak yere serildi galiba elini kırmıştım

Gülerek ona doğru eğilip " bir daha da bir kıza zorla taciz etmeden önce bu günü hatırla güzelim " onun sözünü tekrarlayarak ona iyafe etmiştim bu gün daha fazla ne olabilir ki doğruldum etrafa baktığımda her kes bana canavar görmüş gibi bakıyordu

Betüle dönerek " gidip bana ev bulalım" betül şaşkınlıkla bana bakıp " sen nasıl" gülerek " güzelim bir ağrılıyı hafife alma yoksa başın belaya girer" dedim

Kafeden havalı bir şekilde çıktım her kes bize şokla bakıyordu böyle bir şey benden beklemiyorlardı galiba tamam dışarıdan zayıf bir kız olarak görüne biliyordum ama içimdeki kişiyi kimse bilmiyordu arkamızda bir kaos bırakmıştık ama hiç bir şey olmamış gibi

Kulübe ye gidip bavulumu aldım yaşlı amca gözü gibi bakmıştı ona teşekkür edip betülün bana kalıcağım yere götürmesi için yolda yürüyorduk bu gün dinlenip yerleşçektim ve bu gün benim için baya bir olaylı geçmişti daha ne kadar kötü olabili ki dediğimden beş dakika sonra başıma bir şey geliyordu kesinlikle şom agızlıydım annemi daha arayacaktım ve daha betül bana İstanbulu gezdircekti Betül ciddi ciddi bir şekilde " aslında seni başka bir eve göndercektim ama senin bu gün yaptığını kimse yapmazdı bu yüzden bir sıkıntın olunca bana gel ve üzgünüm başına benim yüzümden bela aldın"

Gülerek" neden ki nasıl bir bela " betül bakışlarını kaçırarak" şey " tek kaşımı kaldırıp yolun ortasında durdum" ney " " aslında o ünlü bir sokak çetesinin sol kolu ve sen onu patakladın oraya gelip kızları tavlar o yüzden kimse karışmadı"

Siktirikooo....

Ben şimdi durup dururken başıma belamı almıştım siktirr

Ve bu bilgiyi yeni mi söylüyordu...

Bölüm sonuna geldik 🤤

Ayy kitap bunundan sonra güzeleşicek burda olayların başlangıcından bahs ettim

Ve diğer bölümde panterimiz ortaya çıkıcak benden size küçük bir sporyl 🖤💛🖤

Oy ve yorumlarınızı bekliyorum 👻