10. bölüm · adını içimden söylüyorum

10-Geç Kalan mesaj

yagmur —

Her seferinde böyle yapıyordum . Birşeylerden uyuyarak kaçıyordum .
Öğlene doğru uyandım . Kendimi kuş kadar hafif hissediyordum . Telefonu elime aldım ve Rahatsız Etmeden çıkardım . Tiktokta gezindikten sonra arkadaşımdan mesaj geldi . Ona bakmak için İnstagrama girdim ve beklemediğim şekilde Emreden mesaj gelmişti . İlk onun mesajına baktım .

“Biliyorum kırıldın . Haber verebilirdim ama herşeyi berbat ettim . Seni boş yere beklettim özür dilerim”

Mesajı görünce ekrana birkaç saniye boş boş baktım . Şuan ne duygu hissetiğimi ve mesaja ne cevap vereceğimi bilemiyordum . Çabaladığı için sevindim orda onu o kadar terslememe ragmen yinede yazmıştı hafiften mutlu olucak gibiyken “Şimdimi geldi aklına” diye düşündüm.

Neyse uzatmanın manası yoktu .
“Peki tamam eşşek” yazıp geçtim . Aklıma başka birşey gelmemişti .
yazıyor…
“oy kurban olurum sana affetin mi beni”. Kurban olurmuşş ay şapşal ya . Uzatarak “Affettim” yazdım .
Havadan , sudan , naptığından , nasıl olduğundan herşeyden bir konuşma başladı .

Kendimi çok iyi hissediyordum . Onunla yazışırken gülümsemem yüzümden eksik olmuyordu . Genelde ev halkıma karşı sinirli oluyordum onlar bile şaşırmıştı bu tavırlarıma . Onunla konuşurken herşey duruyor sadece biz varmışız gibi hissediyorum .

Bir , iki hafta geçti . Emreyle Allah’ın her günü konuşuyorduk .
Hayatımın en güzel kısmı onunla başlıyordu . Ekranda adını görmek bile içimde tarif edilemeyecek bir his bırakıyordu . İlk defa acele etmeyen , sakin ama gerçek bir mutluluk vardı hayatım resmen onunla renklenmiş ve anlam bulmuştu . İster istemez çok bağlanmıştım . Çok güzel seviyordu. Kendimi değerli hissediyordum . Sanırım Emre’yi sevmeye başlamıştım .

Emre’yi ne zaman sevmeye başladığımı bilmiyorum . Belki uzun konuşmaların arasında , belki de hiçbir sebep yokken durduk yere onu düşünmeye başladığım anda olmuştu . Ama bildiğim birşey vardı.
Artık günümde yeri diğer herkesten farklıydı . Onunla konuşmadan geçen saatler eksik , onunla konuştuğım anlar ise fazla iyi hissettiriyordu .

Bu his beni korkutmuyordu ama alışık olmadığım kadar gerçek geliyordu . Çünkü ilk defa biriyle konuşurken kendimi saklama ihtiyaçı duymuyordum . Onun yanında daha çok “ben” oluyordum.

İlk başta demiştim ya her kızım dibinin düşüceği türden anladım ki bu sadece tip olarak değilmiş . Davranışlarıda her kızın dibini düşürür .

Zehra varken onu bir gün lobiye aldım . Birkaç el attık . Zehra Emre çıkınca “Yağmur sana birşey sorucam “ ne diyecekti acaba meraklandım “sor aşkım” dedim. “Sen Emreden hoşlanıyormusun” .
oha ne diyor hocam bu evet hoşlanıyor olabilirm ama nerden çıkardı . Heyecandan avuç içim terledi ve “Nerden çıkardın Eminde aynı şeyi düşünüyor” durdu ve “Davranışlarım ona karşı çok iyi” haklıydı Yavuza ya da başka bir erkek gelince onlara öyle davranmıyordum . Ama bu hoşlantıyı söylemek için biraz erkendi . İtiraz ettim “hayır sevmiyorum aşkım sana öyle gelmiş”. Çok doğruydu söylediği şeyler ve yaptığı çıkarım aslında , ama şuan böyle birşey’i söylemek için erkendi . Belki hoşlantı değil geçici bir hevestir .

Bir hafta geçti . Emre’yi hoşlandığımı Zehra’ya söyleyecektim . Onunda fikirlerini almak istiyordum bazı konulardan . Fakat emin’e söylemek için hala erkendi . Bir Zehra bilicekti . En iyisi herkesten gizli olması .

Zehrayla oyuna girdik ve maç arasında “ben Emreden hoşlanıyorum “ çıktı ağzımdan . Tepkisi ne olacaktı . Zehra kıkırdadı . Zaten biliyorduki cümlelerim değil davranışlarımdan okunuyordu hoşlandığım . Dememe gerek bile yoktu . Zehra’ya uzun uzun onun davranışlarını benim ona hissettiklerimi ve herşeyi anlattım . O da “Bence Emrede sana karşı boş değil , nasıl mutlu oluyorsan öyle hareket et “ tarzında baya birşeyler söyledi . Aklımda tek bunlar kalmıştı . Beni dikkatli dinlemesi çok hoşuma gitti . Birşeyden daha bahsettim “Emre insanların yanınızda bana biraz daha soğuk ve mesafeli davranıyor ama sadece ikimiz varken özel hissettiriyor bana odaklanıyor ve değerliymişim hissi yaratıyor “ dedim gerçekten böyle yapıyordu . Ve bu benim hiç hoşuma giden birşey değildi . Zehrada beklemediğim ve hiç bakmadığım bir yönden baktı söylediklerime . çünkü diye başladı söze “Çünkü senin yanında kendisi oluyor ve hissettiği gibi davranıyor . Hislerini sadece sana gösteriyor” tarzında bir cümle kurmuştu

Bir an sustum . çünkü söyledikleri mantıklıydı ama yinede içimde hoş olmayan bir his bırakıyordu.
Ben birinin sevgisini gizlice hissetmek değil , korkmadan gösterebilmesini tercih ederdim . Bu yüzden Emre’nin bana sadece ikimizken farklı davranması kalbimi hem mutlu ediyor hem de kırıyordu.