İhanet.

bölüm 6.

şaka gibi öpüşmüştük ve kalbim pırpır atıyordu. Hala öpüşüyorduk ve deli gibi karşılık veriyordum. Bence ben delirmiştim kontrolsüz bir şekilde öpüşmeye devam ediyorduk.
Sanırım aşıktım ben gurur’a çünkü daha önce hiç bu kadar heyecanlanmamıştım.
Gururun mecburen üzerine oturmak zorunda kalmıştım bacaklarım onun üstünden diger tarada geçiyordu. Nefessiz kaldığımız için öpüşmeyi bıraktık. Keşke hiç bitmeseydi bu an. Bİ DAKİKA DELİRME GURUR SANA AŞIK DEĞİL.
birden gurura sarılma isteği doldu içime ve kocaman sarıldım. Sarıldıgımda kaskatı kesildi.
Ama oda bana sarıldı.
Tam biz sarılırken kapı çaldı.
“A pardon” diyip kucağından indim.
“Zamanlamanızı sikeyim” diyerek kapıyı açmaya gitti. Sanki biliyordu bir daha böyle bir zamanımızın olmayacağını.
Kapıyı açtığında korumalardan biri.
“Efendim babası geldi.”
NE BABAM MI GELDİ
Kızla koşarak gururun yanına gittim
“Almayın lütfen babam benim hakkımda ne düşünür?”
“Duydun.” Dedi gurur ve tam kapıyı kapatacakken babam kapıyı açtı. Hızla geldi ve bana bir tokatı yapıştırdı ve yere sendelendim.
“Ne yapıyorsunuz efendim!” Dedi koruma.
“Napıyorsun lan!” Diyen gururun sesini duydum.
Kulağım çınlamaya başladı.
“Sen karışma gurur! Kime sattın lan vicudunu? Ben baloda senin ararken sen kimlerin evindesin lan terbiyesiz!” Dedi ve saçımdan tuttu.
Gururla göz göze geldik kendisi saygı çerçevesinde durmaya çalışıyordu ama elleri yumruktu. Babama vurmasındı.
Kafamı salladım gurura bakarak “yapma.” Dercesine.
Her an saldıracak bir aslan gibi bakıyordu.
“Baba bildiğin gibi değil.”
“Başlatma lan babana!”
Artık öfkeme hakim olamayacaktım. Hızla babamın elini büktüm ve kendimi ondan kurtardım.
“Ya yeter! Bana şiddet uygulayamazsın!” Diye bagırdım.
“Bana bak elimden alamazlar seni!”
Babama ilk defa karşı gelerek gururun bana yaptı papatya çayını aldım ve yere fırlattım.
Korumalar beni sakinleştirmek istercesine tutmak istiyordu. Ama o kadar hırpalanıyordum ki..
“İnsan kızına şiddet uygulamaz! Babamsan babam gibi davran ne zaman başka bir babanın kızını dövdüğünü gördün! Senin o küçükken bıraktığın yanık izi hala bacagımda!”
Dememle silah tutması bir oldu.
Gurur atıldı bu sefer olaya.
“Ne yapıyorsun lan şerefsiz.”
Diyip babama yumruklar savurmaya başladı. Ben ise bütün gücümü kaybederek yere yıkıldım. Hızlı nefes alıp veriyordum.
korumalar gururu babamdan ayırdı.
“Alın şu şerefsizi buraya bir daha adımını atamasın!” Babamın yüzü kanlar içindeydi. Sanırım milletin önünde beni öldürebilecek bir babam var. Bugunda ihanete uğradım,hemde öz babam tarafından.
gurur hızla yanıma gelerek kolumu tuttu.
“İyi misin güzelim?”
Aglamamı daha fazla içimde tutamadım ve ağlamaya başladım.
“Daha ne kadar iyi olmam gerektiğini bilmiyorum gurur.” Sarıldım ona.
Elleri saçlarımla oynuyordu arkadan.
“Benimle kal.”
“Seninle olursam herşey düzelecek mi?”
“İstersen düzeltiriz yavrum.”