~Çınar Ağacı meselesi~

Nankör aşkım:Bade.

Nankör aşkım'ı Murathan abi olarak değiştirdiniz.

Murathan abi:Bade geldin ama bu seferde yüzüme baktığın yok.

Kafamı kaldırıp tekli koltukta oturup elindeki telefonuyla ilgilenen adama döndüm.

Kafasını kaldırıp bana baktığında aynı hızda kafamı tekrar telefona eğdim.

Siz:ne yapıyım Murathan abi ,sen oyun oynayamayı bırakana kadar seni mi izliyim.

Görüldü...

Murathan ab:tabiki de böyle bir şey yap demiyorum ama bu şekilde de çok tuhaf.

Tekrar kafamı kaldırdığımda göz göze geldik bu sefer.istemsizce gülümserken buldum kendimi.onun da yüzünde aynı saniyelerde bir gülümseme belirdi.

Abim yanımızda telefonuna girmişti.
Çekindiğinden olsa gerek açık açık soramıyordu merak ettiği şeyleri.

Siz:Ee ne yaptın bu hafta?

Murathan abi:arkadaşlarla takıldık işte bildiğin gibi.çınar ağacının oraya çıktık abinler ve kızlarla.tabi sen mesajlarıma bakmadığın için gelmedin.

Görüldü.

Sinirle tısladım ve o bunu duydu.eminim.

Siz:derslerim şu an ilk sırada olduğu için başka şeylere kafa yoramıyorum malesef.

Görüldü.

Kafamı kaldırıp yüzüne bakmak istemiyordum.

Yazıyor...

Murathan abi:Bu hanların hağnı ben olsam bile mi?

Görüldü...

Lann.

Doğru mu yazıyordu, yoksa benim mi gözlerim bozulmuştu?

Şaka gibi.tut kendini tut kendini.
Gülmeeee.

Ağzımdan istemsiz bir kıkırtı çıktığında lanet ettim.
Abimi başıma sarmak stemiyordum ama muhtmel son peşimi bırakamdığı için bu isteğimde anında gerçekleşti. Tam tersi şekilde.

"Kız ne gülüyorsun kakara kikiri hayırdır?"

Gözlerim korkuyla anında abimi buldu.
Yan gözle murathana baktığımda o da bana bakıyordu ama yüzümde sadece bir noktaya odaklanmıştı.
Gülümsememe.

Yada benim çok amaçlı zihnim bana beni mutluluktan çıldırtmak için oyun oynuyordu.

"Komik bir video var da ona güldüm abim."

Eldeki telefonu döndürmeyi bırakıp tekrar açarak ilgilenmeye başladı ve bunu yaparken koltukta yayılabiliceği kadar yayılıp ofladı.

"Bende sonunda birini buldu da şutliycaz bunu diye sevinmiştim.içine sıçtın hayallerimin"

Gülümsememe dudaklarımda asılı kaldı. Ne diyordu lan bu?

Murathanın olduğu taraftan bir kıpırtı hissettim ama dönüpde.bakmadım.

Abim şaka yapıyordu belki ama alınmıştım.

Hemde böyle bir dönemdeyken. Özel günüme bir kaç gün vardı ve benim hormonlar yine tavandı.

Gözlerim buğulandı ama abim telefona baktığı için görmedi. Bir kişi dışında.

Murathan abi:Bade abicim sen bilmiyormusun Abi'ni kafası yine bozuk bir şeyler etrafa çatıyor. Alınma sen.

Burnumu çektim.

Siz:o kim ki ben onun dediğine üzülücem.Bok böceği.

Görüldü.

Bu seferki erkeksi kıkırtı tekli koltuktaki adamdan yükselince abim bu seferde ona dönüp baktı.

"Ne oluyor lan size."

Hemen konuşmayı devraldım.

"İzlediğim videoyu ona attım ona gülüyordur"

Bana döndü yüzü.

"Bana atta bende güleyim o zaman canım sıkkın"

Ya havle ya bu hıyar abim yüzünden bir yalanı bile devam ettiriyorum.

"Atarım şimdi"

Tekrar telefonuna eğildi aynı snaiyede de Murathana dönüp telefonundaki bir şeyi gözüne sokarak göstermeye başladı.

"Nasıl olmuş Çınarın orda çekildiklerimizden bunu paylaşıcam Muro.Dila karısı yine çok dibine girmiş ama olsun."

Telefondaki bakışlarım duyduğum şehle yavaş yavaş karşımdaki adamı buldu.

Gözüm mş seğiriyordu yoksa benmi öyle zannediyordum.

Murathan da üzerindeki bakışlarkı fark etmiş
Gibi gözle beni buldu.

Meğerse Çınar ağacının oraya kızlar ve abimiler derken kızlar arasında Dila abla da vardı.

Olsun.

Fotoğraf çekerlerken dibine girmiş bir de...
Neyse.
Olsun.

Tamam.

Bananeydi yani.

Ne bok yerlerse yesinler.

Yüzümdeki duyguları okuyamasın diye anında ayaklandım.

"Uykum var uyuycam"

Murathanın gözüne telefonu sokan abim vücudunu bana dönüp konuştu.

"Babam gelir şimdi yemek ister kızım uyuma"

Adımlarım duyduklarımla yere çakıldı.ve kafam yavaşça abimin olduğu tarafa döndü.

"Eli kolu tutuyor çok şükür,kendisi yapsın bir zahmet"

Bir iç çekti. Umrumda bile değildi.

"Kapını kitlemeyi unutma"

Alayla güldüm.

"Unuttuğumuz bir gün yok çok şükür."

Murathan girdi araya.

"Ne oluyor olum.kimi kimden koruyorsun"?

Salak yanlış anladı. Senden niye korkup korunmak için kapımı kilitliyim.fasulye beyin.

"Seninle ilgili bir şey değil Murathan abi.genel öyle yatıyorum"

At yalanı at.yiyen yer nede olsa.
Kaşları çatıldı. Başını iki yana salladı.

"Bade abicim,o değilde benim bir kompozisyon çalışması yapmam gerek.dönem sonu ödevi gibi bir şey. Senin edebiyatın iyi yarın yardım etmek için aşağıdaki kütüphaneye gelsene benle"

İzin ister bir tonda koltukta ki abime döndüm ama onun gözleri hala telefonundaydı.

"Alıyorum kardeşini yarın ona göre"

"Derslerini çalışsın da sonra al tepe tepe kullan"

Gözüm seğirdi.

"Gerizekağlı."

Odama doğru ilerlemeye başkamıştım bile.

"Ne den sen abiye.ayı, davar, canış türü hala belli olmayan varlık diyorum."

Sessizlik oldu.

Sonra bir kahkaha koptu.

"Yarın ibret olsun diye o saçlarından örgü yapıp san ayediricem bekle sen"

Hıh.Kıçımın kenarı.bok ye abicim.

Sınır:40 Oy
Yorum:50

Bir sonraki bölüme kadar Alla a emanet olun.