Bölüm 2~ Tatil

Eğerki sönerse ayın ışığı
Unut beni
Eğerki kaybolursa güneşin sıcaklığı
Terk et beni
Ama bunların hiçbiri olmazsa
Bırakma..sımsıkı tut elimi
Unutma ki hiçbirşey canımı acıtmaz
Senin yokluğun gibi
Senin gidişin gibi
Beni terk edişin gibi
Uyan güzel rüyalardan
Sevginle yaşat beni
Eğerki unutursan birgün beni
İşte o zaman ölmüş olurum gibi
Gibisi yok gibi
Bitmeyen çilesi
Seviyorum seni ve sevgini
Gel yaşayalım tekrar bizi

Yazardan~
Doruk...
Duru..
Kriz...
Bunların hepsi zihnimde dolaşıyordu aynı o günki gibi elimi ağzıma götürdüm gözlerim dolmuştu doruğu tekrar görmek iyi gelmemişti bana... kalbime
-Sen...sen ne yüzle benim karşıma çıkıyorsun he ŞEREFSİZ PİSLİK SEN NE YÜZLE BANA BAKIYORSUN diye bağırdım yanıma abim geldi
-ADA dedi bana bağırmıştı abim... Hemde onun gibi birisi için abim kolumdan tutup beni kenara çekti
-Lan gittiğimiz biryerdede sorun çıkartmasan ölürmüsün ya gittiğimiz her ortamdada beni rezil etmek hoşunamı gidiyo Ada az olgun ol niye bağırıyosun doruğa durduk yere malmısın kızım sen dedi...Ama abi o bizi ezikledi diyemedim...o beni okula rezil etti diyemedim...sırf onun zorbalıkları yüzünden yemek yiyemeyip 8 kilo verdiğimi diyemedim...onun yüzünden hastaneye düştüm diyemedim...niye çünkü ben bi maldım abim haklıydı hala Ergen Ergen triplere giriyordum.
-KONUŞSANA KIZIM CEVAP VERSENE diye bağırdı ama benim çenem titriyordu dokundanız ağlardım...yanımıza doruk geldi
-Tamam kardeşim sen geç bizimkilerin yanına ben konuşurum adayla bakalım benimle derdi neymiş
NEEE şuan beni tanımıyormuş gibi davranıyordu
-Ama kardeşim vallahi bıktım şu çocuk çocuk hareketlerinden her yerde beni rezil ediyo
Dedi ben daha fazla dayanamayıp hıçkırdım arkamı dönüp gözyaşlarımı sildim tam arkamı dönücektim ki abimin sesini duydum
- al işte bilerek yapıyo dedi ve alaycı bi şekilde güldü hayır dedim hayır benim abim böyle değildi daha az önce sarılıyordu bana daha fazla dayanamadım ve ordan uzaklaşmak için yürümeye başladım
-BAŞINA BİRŞEY GELİRSE ARAMA BENİ SAKIN BENİ REZİL EDENLERLE GÖRÜŞMÜYORUM dedi abim bi yarım saat yürüdüm gelirken 20 dakikaya geldiğim yolu şimdi 1 saate gidicektim tam kısa yol diye ara sokağa girdim ki yolumu iki gerizekalı kesti
LAN BEN YANLIŞ SOKAKTAN DÖNMÜŞÜM
bu sokak pavyon sokağıydı adamlardan biri kolumu tuttu ve beni kenarı çekti ben de o ara bağırıyordum
BIRAK BENİ ŞEREFSİZ BIRAK YARDIM EDİN diye bağırıyordum ama nafile diğer adamın eli bacağıma değdi ve elini kalçama koydu bense çığlık atıyordum ama kimse gelmiyordu birtanesi de artık dudaklarını yüzüme yaklaştırdığında gözlerimin önü karardı adamlarda korkup küfür edip kaçtılar yarım saate yakın baygındım sanırım uyandığımda hala aynı yerimdeydim sonradan aklıma herşey bir bir yerleşti o iki adam... ikisinin dokunuşları... şuan kendimden iğreniyordum tacize uğramıştım ve etrafımda kimse yoktu bu planlanmış birşeydi beni kimse aramamıştı ağlamaya başladım ağladım...kimsesizliğime ağladım...çevremde o kadar insan olup da hiçbirinin umrunda olmamama ağladım... Bir süre sonra artık nefesin kesiliyordu buda demek oluyor ki astım kendini belli ediyordu telefonuma uzandım abimi aradım ilk başta açmadı artık nefesim hırıltılıydı ikinci çalışta açtı
- Nevar Ada ne ne arayıp duruyorsun
- ...
-ADA MALMISIN CEVAP VER dedi abim ama cevap vericek halde değildim sesi hoparlöre aldım hırıltılı sesim ona gidiyordu kendimi az zorladım ve
-abi..astım..dedim elimden başka birşey gelmiyordu
- Ada... Ada abim özür dilerim bak nefes al tamam mı nerdesin sen özür dilerim ses ver abim nerdesin dedi abim ama gözlerimin önü kapanıyordu son gücümle konumu açık bıraktım
-ADA Ada ses ver kurbanın olayım ses ver abim senide kaybedemem ses ver Ada...ADA SES VER ABİM dedi ama ben gitti gidicektim aklıma olanlar gelince daha çok ağladım
-ağlama ağlama Ada ağlama nefesin düzensiz abim ağlama geldim ben iki dk kaldı dedi abim ve o sırada motor Aragaz sesleri geliyordu anlaşılan tek gelmiyordu bayılırken dizimi vurmuştum dizim de berbat bir durumdaydı feci kanıyordu
Önümda abim durdu onun arkasına doruk onun arkasında Burak abi hepsi burdaydı sadece kızlar yoktu abim motordan atlayıp yanıma geldi elinde tuttuğu ilacı ağzıma bıraktı elleri titriyordu doruk şu verdi suyunda içirdi sonra beni göğsüne çekti başını boynuma koydu boynum ıslanmıştı..ağlıyodu...
- öleceksin sandım..Allah belamı verseydi de seni oraya göndermeseydim Allah da benim belamı versin diye kendine saydırırken Burak abi ve doruk yanımıza geldi Burak abi elini abimin omzuna koydu - tamam kardeşim bak sakinleş Ada iyi hadi kardeşim dedi doruğun elini bacağımda hissettim aklıma o adamlar geldi bacağımı hızla çektim
- tamam abim bişey yapmadık sakin ol dedi ama ben abimden utanıyordum bu olanları ona anlatamazdım ama şuan bunu düşünecek beynim yoktu
-Abi...dedim sesim kısık ve titrek çıkmıştı
- Abim söyle abicim dinliyorum dedi ve saçlarımı öptü bı elide sırtımı okşuyordu
- abi..iki şerefsiz geldi...bana dokunmaya çalıştılar dedim
Ortam sessizleşmişti sadece benim ağlama sesim vardı abimin eli durmuştu
- ne demek..bana dokunmaya çalıştılar bana bak Ada dedi ve ensemden tuttu ona bakmam için ama ben abimden utanıyordum biliyorum utanılcak birşey değildi ama işte
- Bak bana bak abim önemli bişey bu..noldu bişey mi oldu dedi ben cevap veremedim başımı göğsüne koyup hıçkırarak ağlamaya başladım abim dondu hareket etmedi başımı kaldırıp abime kısa bı an baktım abim beni bıraktı ve ayağa kalktı başını ellerinin arasına aldı ve motora doğru yürüdü bana başka birisi sarıldı bu kişi Burak abiydi dorukta donmuş bana bakıyordu
-Ada..bana ne olduğunu anlatırmısın dedi
Başımla ona cevap verdim Hayır
-Fıstığım bak ben doktorum benden utanma hem duruda benden çekiniyordu ama artık çekinmiyo bana ne olduğunu anlat zaten dizinde çok kötü durumda biz yolda ne olur olmaz ambulansı aramıştık senin hakkında onlara bilgi vermem gerekiyor
- Elini kalçama koydu...beni öptüdedim ve tekrar ağlamaya başladım
- Şşş tamam bak ben abimi arıyım konuşuyum o polis adamların yüzünü gördünmü dedi evet ama bu tanesini
- Çok iyi o zaman ( kısık sesle) abin kötü durumda kendini sakinleşirmisin hem sana zararlı bu kadar ağlamak dedi ama daha çok ağlayasım geliyordu
Ambulans sesleri yaklaşmıştı abim hızla yanıma geldi başımdan öptü ve beni kucağına aldı dayanamayıp konuştum
-Özür dilerim... Seni hep rezil ediyorum dedim abime kırılmıştım bende çok kırılmıştım bı süre Mert de kal mayı düşünüyordum
- Özür dilerim abicim dedi abim dahada konuşmadı
Arkasına döndü ve doruk telefon ile cüzdanımı alıp peşimizden geldi abim beni sedyeye yatırdı dorukta cüzdan ile telefonu yanıma bıraktı bıraktıktan sonra direk eli saçıma gitti ben de halsizce ona bakıyordum git dedim sadece beni o depo da tek başına bırakıp gittiğin gibi yine git dedim ama o bana bakmadı elimi öpüp çıktı abim bana bakmıyordu abi dedim kısık sesimle söyle abicim dedi abime tam Mert'in yanına gitmek istiyorum diyecekken hemşire geldi ve sakinleştirici gibi birşey verdi sonrası karanlık....
Egenin ağzından
Adaya söylediğim şeyler için pişmandım hemde çok pişmandım keşke dilim kopsaydıda söylemeseydim ama nafile geç kalmıştım anneme sinirliydim ve sinirimi adadan çırakartmıştım şimdide üzerimde onu koruyamamanın sınırı ve üzüntüsü vardı.Ona iyi bir abi olucağıma dair söz vermiştim ama işte olamamıştım hem onu kırmıştım hemde koruyamamıştım adanın bu durumda daha da içine kapanacağını biliyordum ve bunun için elimden gelen herşeyi yapıcaktım mesela tatil gibi? Evet evet tatil en iyisi hem adada tatile gitmeyi severdi Ada ne kadar büyüsede hala benim gözümde küçük adaydı ambulansla yolumuza devam ettik Ada astım krizine girdiği zaman çok korkmuştum Ada bı kere daha böyle kriz geçirmişti ve biz onda yine kavgalıydık sokaktan o sıra geçen bi çift varmış kadın doktormuş adayı kontrol ettikten sonra gerekli işlemleri yapıp ambulansı aramış Ada ya buyüzden çok dikkat ederdim hızlı koşmasına izin vermezsim,bensiz oyun alanlarına gitmesine izin vermezdim çünkü biliyordum ki benim kardeşim orda da rahat durmazdı.. Yüzüne takılmış maskeye baktım sonra da İnci parmaklarındaki makinelere yavaşça başını okşadım gözleri açılır gibi oldu kirpikleri hafif kıpırdadı sonra gözlerini kısarak açtı çok kısa bi an bana baktı gözünden yan tarafa doğru göz yaşı aktı kalp monitörden ses yükseldi bişey ötüyordu adaya daha fazla yaklaştım Ada güzel kardeşim benim miniğimdi Ada babam daha Ada doğmadan ölmüştü adaya ben babalık yapmıştım ona hem abi hem baba hem aile olmuştum yani sanırım...
Dışardan gelen motor aragazları ile gülümsedim kardeşlerim..doruk ve Murat Murat ile 3 yıldır doruk ile 2 yıldır arkadaştık adanın neden doruğa böyle bir tepki verdiğini anlamamıştım ve sinirlenmiştim zaten o sırada annemede sinirliydim adaya patlamıştım
Adadan
Saçımda hissetiğim elle uyandım hala ambulanstaydım başımın ucunda abimi gördüm ona çok kırılmıştım aynı zamanda çok ta korkmuştum bugün olanlar dan sonra kendimi pis hissediyordum acilen duşa girmem lazımdı ayrıca içimde az çok utangaçlık ta vardı istemsizce gözyaşlarım aktı monitörde bişeyler ötmeye başladı abim elimi tuttu onun da gözleri dolmuştu.Yanımızdaki hemşire konuşmaya başladı
-Ada hanım sakın olun ben hemşire Songül abiniz yanınızda astım krizi geçirdiniz ve şuan hastaneye gidiyoruz benimle beraber nefes alıp verin....hooo...

Hemşirenin dediğini yapmaya çalışıyordum ama gözyaşlarım buna engel oluyordu artık hıçkırarak ağlamaya başladığmda abim yanıma geldi