1-Ağrı

Hangisi daha çok acıtırdı, psikolojik acı mı? yoksa fiziksel acı mı? Hayatım boyunca her zaman kendimi lanetli görmüştüm. Abimle uyuduğum da ikimizin de ölen annemi görmemiz, arabayla ilerlerken lastiğin patlaması, asansöre bindiğimizde asansörün bozulması ve daha bir çok şey. Sosyalleşmek istiyordum benim de arkadaşlarım olsun istiyordum fakat lanetin bunun önüne geçiyordu.

Bugüne kadar benim için yalnızca abimler vardı. Okula gider en arka sırada dersi dinleyerek okuldan eve evden okula giden sıradan bir insandım.

Ve evet, sınıfta inek öğrenci diye tabir edilen o kişi bendim.

Burnumu çekerek yatağa mümkünmüş gibi daha çok sindim. psikolojik acı mı ya da fiziksel acı mı daha kötü bilmiyorum fakat ikisi bir araya gelince çekilmez oluyordu.

İnleyerek karnımı tuttuğumda bu acının geçmesi için her şeyimi verebilirdim. "Abicim" ulaş abim çaresizce yanıma gelerek karnıma sıcak su torbası koyduğunda gerçektende ne yapması gerektiğini bilmiyor gibi görünüyordu.

Koyu kahve gözleri çaresizce bana bakarken göz yaşlarıma hakim olamıyordum.

"Abi buldum!" Kuzey abim heyecanla yanıma geldiğinde bakışlarım elindeki laptopta takılı kalmıştı.

Ölüyorum ben burada ya!

Abim gözleriyle 'sırası mı' der gibi bakarken Kuzey abim bunu umursamadan heyecanla anlatmaya başladı. " İnternetten araştırdım abi rezene diye bir çay varmış o iyi gelir" kumral uzun saçları alnına yapışmış hafiften gözlerini kapatıyordu.

" O ne lan" ulaş abim merakla laptobu kucağına aldığında mümkünmüş gibi acım ikiye katlanmıştı.

Her ay bu cehennemi çekmek zorunda mıyım ben ya?

Abimler elinden geldiği her şeyi yapmıştı. Sıcak su torbası, ağrı kesiciler, ıhlamur... Fakat hiçbiri bu sefer etki etmiyordu.

"Tamam, Kuzey ben şunu yapıp geliyorum. Sen de Mevsimin yanında kalıp rahatlatmaya çalış" hızla yanımdan kalkarak odamdan çıktığında Kuzey abim ters ters karnıma bakıyordu. "Bana bak seni dombalak canımı sıkıyorsun"

Şuan karnımla mı konuşuyordu o?

Ayrıca benim karnım mı dombalak!

"Abi ya" her ne kadar gülmeye çalışsamda çektiğim acı sesime yansıyordu. Abim yanıma gelerek karnımı ovmaya başladığında biraz da olsa iyi gelmişti.

" Geçecek güzelim. Uyumayı deneyemez misin?" Bu ağrıyla uyulabilseydi kesinlikle kalkmazdım. Gözlerimi kapatarak abimin göğsüne yaslandığımda nefeslerimi düzene sokmaya çalıştım. Abim gülümseyerek dudaklarını saçlarıma bastırdığında iyi ki demeden yapamadım. İyi ki benim abilerim onlardı.

......❄️💫

" Daha iyi misin güzelim?" Ulaş abimin gülümseyerek sorduğu soruya sadece başımla onaylamakla yetindim. Sadece uyumak istiyordum. Evet, ağrım daha azdı fakat kendimi yorgun hissediyordum. 2 gün olmuştu ve ağrım azalıyordu.

Kuzey abim televizyona dalmış bir şekilde saçlarımı okşamaya devam ettiğinde kafamı iyice göğsüne gömdüm. "Rahatsız mı oldun güzelim kuzey kapat lan şunu" ulaş abimin öfkeli sesi odayı doldurduğunda gömüldüğüm yerden çıkarak alakası olmadığını belirttim.

"Nefret ediyorum bu günlerden abi ya, şuan Mevsimin göğsüme sinmesi değil yumruk atması gerekiyordu" Kuzey abim homurdanarak televizyonun sesini hafif kıstığında hiçbir şey yapmaya mecalim yoktu. " Bak görüyor musun hala susuyor! Sataşsana bana gerizekalı" Kuzey abim ters ters yüzüme bakarken ulaş abimin bakışlarını sırtımda hissediyordum. " Kuzey her ay oluyor bu. Bırakta dinlensin lan kız. Alacağım en son seni ayağımın altına"

Kuzey abim alayla abimin sözlerini taklit ettiğinde Ulaş abim tam ayağa kalkmıştı ki televizyondan duyulan sesle olduğu yerde durmuştu.

"Gündem de adeta bomba etkisi yaratan Demirhanların ailesinde Aylin Demirhan'ın Bengis Demirha'nın öz kızı olmadığı günler önce gündeme düşmüştü" duyduğum seslerle şaşkınlıkla oturan pozisyona geçtiğimde kuzey abiminde benden pek bir farkı yoktu.

Anlaşılan ben ağrı çektiğim için benimle vakit geçirmekten onlarda bu haberi daha önce duymamışlardı.

Demirhanlar... Ülkenin önde gelen yatırımcısı ve mağazalar zincirine sahip olan Mahir Demirhan.

Vay bee

"Evet, Mahir Demirhan Beye bağlanıyoruz. Dinliyoruz sizi efendim" anlaşılan Mahir bey konuya bir açıklık kazandırmak istemişti.

"Yıllar önce eşimle yaptığımız hatadan gerçekten pişmanlığımı belirtmek istiyorum her şeyden önce" bu yaptığı hatadan gerçekten utanıyor olmalı ki kameraya bakamıyordu.

" Hadi lan ordan! Kızı terk ederken iyiydi" Kuzey abim büyük bir öfkeyle televizyona bakarken ulaş abimin de konuşması gecikmemişti.

"Kim bilir kız şuan ne halde?" Hüzün dolu sesi olmayan modumu iyice söndürmüştü. Acaba kız gerçekten de şuan ne yapıyordu?

Yaşıyor muydu? Veya başka insanları ailesimi sanıyordu? Gerçekten onun adına üzülmüştüm.

"Güzel kızım şuan 17 yaşında" bu gülümseme kesinlikle sevinçten değil acıdandı. Bunu anlamak çokta zor değildi. "Aylin'in öz kızım olmaması hiçbir şekile benim için sorun teşkil etmiyor. Fakat o DNA testi yapan doktorun kesinlikle en ağır şekilde ceza almasını sağlayacağım"

Kuzey abim alayla gülerken ulaş abimse başını iki yana olumsuz anlamda sallamıştı.

Yıllar önce başka bir haberde bunun gibi günlerce konuşulmuştu ve bilmemek imkansızdı. DNA testi sonucu Aylin'in Bengis Demirhan'ın kızı olduğu ortaya çıkmıştı ve evet Mahir Demirhan Aylin'in babası değildi bildiğim kadarıyla Bengis hanımın öz kızı taciz sonucunda doğmuştu.

"Öz kızım şuan ne halde bilmiyorum fakat Aylin ailemize çok iyi geldi ve onu asla bırakamam" Mahir beyin kararlı ses tonu kaşlarımın havalanmasına neden olmuştu.

Kızın yerini başka birisinin doldurduğunu mu söylemişti dolaylı yoldan?

Kuzey abim bu habere tahammül edemiyormuş gibi yanımdan kalkarak gittiğinde kapının çarpma sesi evde yankılanmıştı.

Abim gerçekten haksızlığa tahammül edemiyordu

Ulaş abim sabırla televizyona bakarken bende izlemeye devam ettim. " Mahir Bey peki çocuklarınızın da düşünceleri bu yönde mı?" Mahir beyin 7 oğlu vardı. Üçüzler evin en küçükleriydi.

"Oğullarım Aylinle bir sıkıntı elbette ki yaşamıyor" Mahir beyin sert ses tonuyla bu konuyu konuşmamak istediğini anlamıştım.

"Pe-" spiker tam bir soru daha soracağı sırada kapanan televizyonla şaşkınlıkla abime baktım. Yumruklarını sıkarak yere bakıyordu. " Zengin zübbeler" dişlerinin arasından alay dolu sesi tabi ki beni ürkütmemişti. Neden ürkütsün ki aaa

"Mevsim en iyisi uyu sen abicim ben de dışarı çıkacağım" başka bir şey söylemeden odadan çıktığında koltuktaki boşluğa odaklandım. Sanırım yalnız bir gece daha geçirecektim.

Ayıp ama ya! İnsan bir sorardı gitmeden önce bir ihtiyacın var mı diye?

Nasıl kumandaya uzanayım ben şimdi ama ya?

Demirhan Ailesi

Buğra Demirhan'ın anlatımıyla:

"Neden odana defolup gitmeyi denemiyorsun!" Bu kız gerçektende sinir sistemimi altüst ediyordu.

Aynen baba seninle aynı fikirdeyiz

"Odamda tüylü bir yaratık var burada yatmak istiyorum!" Hayvan kafesta lan! Minik bir muhabbet kuşu seni mi yiyecek

"Bak asabımı bozma, çek git biricik Ayaz abinin odasına" madem abim, biricik kardeşini çok seviyor hiçbir şekilde sesimizi yükseltmemize bile izin vermiyordu bir zahmet kardeşini yanına alsındı.

"Oğlum ne oluyor burada? baban aşağıda yayında biliyorsun" annemin endişe dolu sesiyle Ayla gözleri dolu dolu anneme dönerken sinirden gülmeye başladım. "Anne ben çok korkuyorum. Odama kuş koymuşlar,abim de bana odasını vermiyor"

"Ben senin abin değilim çakma sarı" ne ben onun abisiydim ne de annem onun annesiydi.

"Buğra ağzını topla!" Annem öfkeyle yüzüme bakarken duyduğum sesle derin bir nefes aldım.

" Ayne api kavga etmeyin ege korkuyoymus"

"Hayıy asıl Efe koykuyo" hemen kapının arkasından çıkan minik kardeşimle gülümseyerek onlara doğru bir adım attım fakat gözleri dolu dolu bana bakan Meteyle adımlarım olduğu yerde kalmıştı. Onların yanında kavga ederek iyice psikolojilerini bozmak istemiyordum. " Kayga etmeyin api tamam abyam benim odamda yaysın ama abya yütfen holyayinca vuyma"

Ne demek vurma?

Damarlarımdaki kanın bir an çekildiğini hissederken ellerim istemsizce yumruk şeklini almıştı. Gerçek kardeşim bile değilken hangi hakla 4 yaşındaki bir çocuğa vurabilirdi?

" Sen Meteye el mi kaldırıyorsun lan" Ayla'ya doğru attığım adım annemden yediğim tokatla olduğu yerde takılı kalmıştı. "Buğra karşındaki bir bayan! Ben nasıl bir anneyim? Size adabı bile öğretememişim" hayal kırıklığı dolu sesiyle gülerek dudaklarımı birbirine bastırdım. O mu hayal kırıklığı yaşıyordu?

"Hayır anne Mete rüyayla gerçeği ayırt edemiyor! Ben nasıl kardeşime vururum?" Bu görüntüyü daha fazla çekmek istemediğim için yanlarından ayrılarak bahçeye çıktım. Karşımdakinin bir bayan olması zerre kadar umurumda değildi. Kimsenin kardeşimi de geçtim 4 yaşındaki bir çocuğa vurma hakkı yoktu!

Ayaz abimin boş bakışlarıyla karşılaştığımda sinirden gülmeden edemedim. " Madem kardeşine bu kadar bağlısın o zaman sahip çık abi!" Yoksa o çakma sarı saçlarını dayanamayarak kökünden kesecektim.

" Neden kıza durup durduk yerde artistleniyorsun sen?" Boş bakıyordu fakat yumruk yaptığı elleri sinirlendiğini gösteriyordu.

"Ben bir şey yapmadım! Bir kezde bizi dinleyerek o kızı savun lan." Kesinlikle Oğuz abim gittiğinde ona beni yanına alması için daha çok yalvarmalıydım.

Lanet olsun! Bu evdeki herkes neden bu kadar aptal?

" Kendine gel Buğra, ne yapalım istiyorsun sokağa mı atalım? Neden kızı sevmeyi denemiyorsun bir kez olsun lan? Neden bu kadar kin dolusun?"

Her zamanki yaptığımı yaparak tekrar gülmeye başladım. Bir insan hiç gülüşüyle küfredebilir miydi? Ben ediyordum.

Her şeye rağmen gülüşüm yanmaya başlayan gözlerimi saklayamamıştı. Oğuz abim bu kıza sebep bizi terk etmişti, Kaan abimin ölümüne neden olanda bizzat kendisiydi! Dışarıdan cennet gibi görünen bu evin içi tamamen cehennemdi

Ve biz yalnızca bu cehennemin küllerinden ibarettik

"Anlatsam da anlamayacaksın" kırıldığımı ses tonuna yansıtmaktan çekinmedim fakat o bunu umursamadı bile. Güldüm... Çünkü tek elimden gelen buydu.

" Bir gün siz de gerçeği göreceksiniz abi, fakat o zaman yalnızca Oğuz ve Kaan abimi değil beni de kaybedeceksiniz!"

.......................

Merhaba yeni kurgumu nasıl buldunuz? Umarım seversiniz.

Kitabın akışı nasıl?

Anlamayanlar için anlatayım:

Ege, efe ve Mete üçüzlerimiz ( 4 yaşındalar)

sıralama tam olarak şöyle;

1) Oğuz Demirhan
2) Kaan Demirhan
3) Ayaz Demirhan
4) Buğra Demirhan
5) Mevsim Öztürk
6) Ege=Efe=Mete Demirhan

Karakterlerin resimlerini ilerleyen bölümlerde koyacağım. Bir de Öztürk ailesini tanıtayım;

1) Ulaş Öztürk
2) Kuzey Öztürk
3)Mevsim öztürk

Sevgilerlee