Mutluluk gözyaşları

Efsun'dan

Sabah okul olduğu için erken uyanmak zorunda kaldım lavaboya girip rutin işlerimi halledip hızlıca okul için hazırlanmaya başladım. Okul özel bir okul olduğu için üniforma zorunlu değildi o yüzden elbise kombini yaparak gitmeye karar verdim. Akşam Demir abim ben seni okuluna bırakırım diyince kabul ettiğim için daha hızlı hazırlanmam gerekiyordu. Normalde kimseye güvenmez ben birden bire 5 tane erkeğe güvenmiştim ama onlar benim abimdi kimse değildi düşüncelerimden ayrılma sebebim kapının çalmasıydı daha fazla kapıda bekleyen kişiyi bekletmemek için gir dedim içeriye Demir abim girdi ve beni süzdü sonra konuşmaya başladı
Demir: Minik beni mi kopyalıyorsun?
Efsun: Anlamadım abi?
Demir: Kombininden bahsediyorum miniğim. Neredeyse aynı olmuşuz
Demir abimin dediğinden sonra kombinlerimize baktım gerçektende benziyordu ama çok tatlı duruyorduk. Acaba karıştırılmış olmasaydım hep böyle mi olurdum abimlerle diye düşündüm sonra daha fazla yakın olacağımız aklıma geldi kıkırdadım abim şaşkınca bana bakıyordu güldüğüm nadir anlardan birisiydi bu ve bunu sadece aras ve demir abim görmüştü daha fazla beklemek istemeyerek abimin koluna girdim ve evden çıkıp arabaya bindik ve okula doğru sürmeye başladı.

Kombinleri
Okula geldiğimizde herkes bize bakıyordu çünkü yanımda tanınan bir mafya üyesi vardı, Demir abim...
Ders zili çaldığında vedalaştık ve bir şey olursa aramam konusunda 100;defa uyardı bende çıkışta Aras abim beni almaya gelsin dedim hafif kırılmış gibi oldu ama Aras abimin yeri bambaşkaydı elimde olan bir şey değil çünkü bu. Gitmeden önce alnımdan öptü ve arabaya binip uzaklaştı. Abimden ayrılınca içimi bir hüzün kapladı ama bunu ona söyleyemezdim işleri vardı biliyorum maalesef ki mafya ve holding sahibi olmanın dezavantajı da bu kardeşiyle vakit geçiremiyor...

Demir'den
Miniğimi okula bırakıp eve dönerken benim unutkan meleğim telefonunu arabada unuttuğu için tekrardan döndüm okula ve telefonu Emir'e verdikten sonra çıktım. Şirkete gidicektim ama ondan önce miniğimin isteğini yerine getirmem gerekiyordu o yüzden Aras abimi aradım 4. Çslışta açtı telefonu
Aras: Efendim Demir
Demir: Abi saat 17:00'da müsait misin
Aras: Müsaitim ama ne oldu ki?
Demir: Bizim yaramaz okul çıkışı senin almanı istiyor da o yüzden
Aras: Peki kardeşim alırım
Demir: Tamam abi görüşürüz
Aras: Görüşürüz
Diyip telefonu kapattı bende o sırada şirkete gelmiştim odama çıkmıştım ve işlerimi halletmeye başladım.

Efsun'dan
Okula girdiğimde bütün gözler bendeydi o yüzden hızlıca sınıfıma çıkıp uyumak istiyordum ama sonra aklıma gelen şeyle Emir abimin yanını gittim. Niye mi çünkü telefonumu arabada unutmuştum. Umarım Demir abim fark edip almıştır yoksa ağlamak için bahanem olurdu. Bunları düşünürken Emir abimin odasına geldim ve kapıyı açıp içeri girdim.
Emir: Noldu kitap kurdu?
Efsun: Şey abi Demir abimin arabasında telefonumu unutmuşum arayıp telefonumu getirmesini söyler misin?
Emir: Gerek yok cadı Demir abim 10 dakika önce telefonunu getirip bana verdi al bakalım telefonunu
Efsun: Teşekkür ederim abi
Emir: Rica ederim abicim hadi ders başlicak sınıfına
Efsun: Tamam abi uçtum
Arkamdan abimin güldüğünü duydum ama eve gidince Aras abime söylerdim o azarlardı o yüzden hızlıca sınıfıma geçtim ve yerime oturdum. İlk ders edebiyattı normalde edebiyat dersini severdim ama hocayı sevmiyordum bu yüzden uyumaya karar verdim. Uyandığımda Emir abim başımdaydı uykulu bir sesle
Efsun: Noldu abi?
Emir: Kızım kalk artık burası okul ev değil uyuyamazsız.
Efsun: Ama abi ders sıkıcıydı.
Emir: Efsun ilk dersiniz edebiyatmış sen edebiyat dersimi hani seviyordun?
Efsun: Abi zaten dersi seviyorum ama derse giren hocayı sevmiyorum
Emir: Tamam ben hallederim ama bir daha deste uyursan seni kimse kurtaramaz benden kitap kurdu
Efsun: Aras abim kurtarır bi keree
Emir: Aras ve Demir abimi araya katma cadı
Efsun: Katarım banane
Emir: Efsunn
Efsun: Efendim abiş
Emir: Bilerek yapma kızım şunu kıyamıyorum
Efsun: O yüzden yapıyorum zaten abi
Emir: Cadısın işte neyse hadi toplan Aras abim seni almaya gelicekmiş birazcık gezicekmişsiz
Efsun: Bana bir şey demedi ama
Emir: Telefonuna baksan görürsün zaten adam meraktan ölmüş
Abim bunu der demez telefonu elime aldım ve Aras abimden 200 mesaj geldiğini gördüm hemen abime yazdım
Efsun: Özür dilerim abi uyuyordum
Yazdım hemen gördü mesajımı sanki yazmamı bekliyormuş gibi
Aras: Seninle bu konuyu sonra konuşucaz efsun hanım şimdi hazırlan ve gel kapıda seni bekliyorum
Efsun: Tamam abim
Aras: Hızlı ol
Efsun: Peki abi
Abimi kızdırdığım için biraz yumşatmam gerekiyordu ve nasıl yumşuyacağını tahmin edebiliyordum o yüzden tekrardan Aras abim ile olan konuşmaya girdim
Efsun: Abişimm
Aras: Efendim efsun
Efsun: Seni çook seviyorum abişim
Aras: Bende seni güzel kızım
Abimin içinin gittiğine emindim ama kanıtlayamazdım ve ilk defa bir kişiye seni seviyorum demiştim.

Aras'tan

Efsun Seni çook seviyorum abişim yazınca ilk başta şaşırdım çünkü daha yeni tanışmıştık yani en azından annemler öyle biliyordu. İlk defa efsun birine seni seviyorum demişti kendi isteğiyle bunu biliyordum ben böyle düşünürken arabanın kapısı açıldı ve miniğim ön koltuğa oturdu kemerini takmasını bekledim kemerini takınca arabayı çalıştırdım ve sürmeye başladım. 30 dakika sonra efsun konuşmaya başladı her zaman ki gibi
Efsun: Nereye abi
Aras: Süpriz miniğim ama beğeneceğini düşünüyorum
Efsun: Ama merak ettim
Aras: 10 dakika sonra varıcaz güzelim
Efsun: Eee o zaman söyle abi ya
Aras: Güzel kızım ısrar etme ve sus
Efsun: Söylemezsen konuşmam seninle
Aras: Emin misin abicim
Efsun: Galiba eminim
Aras: Galiba ama hanımefendi
Efsun: Abi yaa
Aras: Efendim bir tanem
Efsun: Ne kadar kaldı
Aras: Geldik sayılır kapa gözünü
Efsun: Gözümü kapatırsam nasıl arabadan inip yüricem
Aras: Ben sana sen yüriyeceksin dediğimi hatırlamıyorum her şeyim
Efsun: Nasıl yani
Efsun sözünü bitirir bitirmez onu kucağıma aldım ve yürümeye başladım. Efsun boynuma kolunu dolayınca korktuğunu anladım ama indirmedim ve piknik yapacağımız yere kadar onu taşıdım.

Ve onu minderin üstüne bırakım efsun'un gözleri dolmuştu ben onun güldüğünü görmek için getirmiştim ama miniğim mutluluktan ağlıyordu. Son olarak miniğim tam ağlamadan önce hediyelerini ona uzattım. Yavaşca kutuyu açtı ve şok olmuş gibi
Efsun: Bunlar benim için mi abi
Aras: Ben burda bizden başka birisini göremiyorum abisinin gülü
Efsun: Çok teşekkür ederim abim
Aras: Rica ederim ama ağlarsan bir daha böyle bir süpriz yapmam ona göre
Efsun: Bana kıyamazsın ki
Aras: Sadece sana ama miniğim
Diyip kendime çektim ve sarıldım.

Efsun'dan
Abim beni kucağına alınca korkmuştum ama mindere bırakınca mutluluktan ağlıyordum ilk defa böyle bir süpriz ile karşılaşıyordum sonra elime tek tek kutular vermeye başladı bende açtım ilk kutudan bileklik seti çıktı, ikinci kutudan bir tane yüzük, üçüncü kutudan çift bilekliği, dördüncü kutudan anahtarlık, beşinci kutudan kuğulu bir kolye,son kutudan tekrar çift bilekliği çıktı.

Bileklik seti

Yüzük

Bileklik

Anahtarlık

Kolye

Bileklik

Sonrada abim beni kendisine çekip sarıldı bende karşılık verdim ayrıldıktan sonra konuşmaya başladımi
Efsun: Abi
Aras: Efendim bir tanem
Efsun: Takmama yardımcı olur musun?
Aras: Sen işte ben senin bütün yüklerine yardımcı olurun bebeğim
Diyip hepsini Takmama yardımcı oldu sonra anahtarlıklarda ki parmak izlerini yaptık ve şuan abimin göğüsünde film izliyorum. Hava kararmaya başlayınca bizde toplandık ve eve gitmeye başladık yorulduğum için gözlerim kapanıyordu ve 5 dakika sonra uykuya teslim oldum

Aras'tan
Eve giderken miniğim yorulunca uyumaya başladı bende bir yandan araba kullanıyor bir yandan meleğimi izliyordum. Geçmişte çok şey yaşamasına rağmen hâlâ güçlüydü ya da güçlü gibi davranıyordu ve yavaş yavaş bize alışıyordu benim yanımda yaşayamadığı çocukluğu yaşıyordu ve yaşatmaya devam edecektim onun görmediği küçük bir süpriz daha vardı ama o süpriz miniğimin odasında şuan. Eve geldiğimizde miniğim uyandı ama ben onu çoktan kucağıma almıştım ve odasına götürüyordum acaba odasının yeni halini nasıl bulacak miniğim.

Efsun'un yatağı

Pufun üstü

Masanın üstündekiler

Efsun'dan
Odama girdiğimiz zaman şok olmuştum çünkü bu kadar çok şeyi bilmiyordum Aras abim galiba bugün benim yaşayamadığım çocukluğumu yaşatıyordu bir şey demeden sarıldım gözümden bir kaç damla yaş döküldü. 16 yıl boyunca üzüntüden dökülen göz yaşımi bugün mutluluktan dökülüyordu sarılmamız bitince abim odadan çıktı bende üstümü değiştirmeye gittim

Giydiği
Sonrada abimin benim için özenle hazırladığı oyuncaklarla beraber uyudum.