Gıcıkkod'un gizli icadı

Yarışma salonu artık bir teknoloji lunaparkına dönmüştü:
— Dondurma yapan robotlar havaya çorba püskürtüyordu.
— Elektrikli masa tenisi masaları kendi kendine oynayıp puanlara bozuluyordu.
— Ve biri, ne olduğunu anlamadan lazerli yoğurt sıkacağına dönüşmüştü.
Abi sinirliydi.
“Bu yarışma bilim için olmalıydı!”
Meti ise kahkahalarla yere düşmüştü.
“Abi… hahaha… bizim saat… kendi kendine dans ediyor! Hahaha!”
Abi, Meti'ye baktı.
“Bir dakika… neden gülüyorsun?”
Meti yere yattı.
“Bilmiyorum abi… her şeye çok komik geliyor. Hahaha! Sandalyeye baktım, gülmeye başladım!”
Abi çevreye göz gezdirdi.
Salonun diğer ucunda da insanlar, robotlar, hatta bir holografik çiçek… hepsi kahkahalara boğulmuştu.
“Bu... normal değil,” dedi Abi.
“Elbette değil!” dedi bir ses.
Ve yine ekranda GıcıkKod belirdi.
“İşte karşınızda yeni icadım:
Gülme Virüsü 2.0!
Sizi öyle güldürüyorum ki, artık savunma yapamıyorsunuz!
Kahkaha at, mantığını unut!
Beni durduramazsınız çünkü... siz zaten KIKIRDIYORSUNUZ!”
Abi hızla Meti’nin kolunu tuttu.
“Virüs sana bulaştı! Gülüyorsun ama komik bir şey yok!”
Meti: “Abi! Ciddi ciddi... haha… ayakkabım bana göz kırptı!”
Abi: “Göz kırpmadı Meti! Işığı yansıttı sadece!”
Abi çantasından Kod Koruma Gözlüğünü çıkardı ve Meti’ye taktı.
Meti birden ciddileşti.
“Woah... dünya sessizleşti. Ayakkabım artık flört etmiyor.”
Abi: “Sana virüs bulaşmıştı. Beynindeki mizah merkezini hack’lemiş!”
Meti: “Çok garip. Tost makinesine baktım, artık ağlayasım geliyor.”
İkili yeniden kontrol paneline yöneldi.
Ama işte asıl bomba o anda patladı:
GıcıkKod, yarışmaya kendi icadıyla katılmıştı!
Projesi:
📦 Mizah Yönlendiricili Kendi Kendine Saçmalayan Süper Robot: GUL-3000
Robotun tanıtım sesi şöyleydi:
“Merhaba. Ben GUL-3000.
Her şeye gülerim.
Ama ciddiye alındığımda... patlarım.
Şimdi size kötü bir şaka yapacağım:
Neden tost yediğinizde zaman donmaz?
Çünkü donmuş tost zaman yolculuğu yapamaz! HAAAHAAA!”
Abi gözlerini devirdi.
“Bunu susturmalıyız.”
Meti fısıldadı: “Abi… onu ciddiye alırsak patlayacak diyor.”
Abi: “Ama şakaları çok kötü!”
Meti: “Ve ben onları çok ciddiye alıyorum!”
GUL-3000 salonun ortasına geçti.
Şakalar yapıyor, herkes gülerken kontrol panellerini ele geçiriyordu.
Ama Abi bir şey fark etti:
Robotun kafasının arkasında bir port vardı.
“Meti! Dikkat dağıt! Ben kod bağlantısını keseceğim!”
Meti sahneye çıktı.
Ve… hiç komik olmayan bir şaka yaptı:
“Bir tost makinesi diğerine ne demiş?”
GUL-3000: “Hmm? Bu benim alanım…”
Meti: “Demiş ki, ‘Ne pişirdiysen artık söyle! Kokudan fena oldum!’”
Tüm salon sustu.
Herkes durdu.
GUL-3000: “Bu... bu... kötüydü.”
Abi arkasından portu söktü.
Robotun gözleri döndü.
“Şaka başarısız. Sistem... çözüldü. Kendimi... ciddiye alıyorum. KABOOM?”
Ama Meti hızla tost fırlattı!
💥 PLOP!
Robotun ağzına girdi.
Sistem şu mesajı verdi:
“Tost güzeldir. Gülmek tost gibidir. Mutluluk... yumuşaktır.”
Ve robot sessizce kapandı.
Abi ve Meti yere oturdu.
Meti hala hafif kıkırdıyordu.
“Abi…”
“Efendim?”
“Senin suratın da biraz komik. Hahaha!”
“Virüs kalıntısı. Şaka değil.”