2. bölüm · 9 Numara Aşkı

İKİNCİ BÖLÜM: SESSİZ ÇEKİM

Nur Tezcan

İKİNCİ BÖLÜM: Sessiz Çekim

Alp haftalarca Duru'yu göremedi. Her maçta tribünleri taradı, her sosyal medya paylaşımında onun izini aradı. Ama Duru sanki yalnızca bir an için ortaya çıkmış ve ardından kendi sessiz dünyasına geri çekilmişti.

Bir gün, kulübün sosyal sorumluluk projesi kapsamında düzenlenen bir kitap bağışı etkinliğine katılması istendi. Normalde bu tür etkinliklere pek gönüllü gitmeyen Alp, bu kez garip bir heyecanla kabul etti. İçinde bir his vardı. Ve o his haklı çıktı.

Etkinlik alanına girdiğinde, standın arka tarafında kitapları düzenleyen birini gördü.

Kırmızı palto.

Duru.

Kalbi hızlandı. Saha içinde her maçta binlerce kişiye rağmen sakin kalabilen adam, şimdi iki kitap rafı arasında panikliyordu.

Derin bir nefes aldı, yürüdü.
“Sanırım seni yeniden buldum,” dedi gülümseyerek.

Duru başını kaldırdı. Önce şaşkınlık, ardından hafif bir gülümseme belirdi yüzünde.
“Yoksa tribünlerde kitap okuyan kızın kim olduğunu gerçekten merak eden futbolcu musun?”

“İtiraf etmeliyim, oyundan çok seni izledim o gün.”

“Ve buna rağmen gol attın. Etkilenmedim diyemem,” dedi Duru, başını hafif yana eğerek.

İlk kez yan yana duruyorlardı. Aralarında sadece birkaç santim, ama çok daha derin bir bağ vardı. Konuşmaları doğal akıyordu. İki yabancı gibi değillerdi. Sanki uzun zamandır birbirlerini tanıyorlardı da, bu sadece fiziksel bir buluşmaydı.

“Bir kahve içsek?” dedi Alp, gözlerini kaçırmadan.

Duru kısa bir tereddütten sonra başını salladı.
“Ama sadece kitaplardan konuşursak.”

“Anlaştık. Gol rekorlarımdan değil, Sait Faik’ten konuşacağım.”

---

Kafede saatlerce konuştular. Kitaplar, yazarlar, hayat, yalnızlık, çocukluk... Duru’nun gözleri All’in sözlerinde, Alp’in gözleri Duru'nun dudaklarında kayboluyordu.

Duru içten ama temkinliydi. Kalbini açmakta acele etmiyordu. Alp ise sabırlıydı. Çünkü ilk kez biri için gerçekten yavaşlamak istiyordu.

Vedalaşırken, Alp dayanamayıp sordu:
“Yine görüşecek miyiz?”

Duru gülümsedi.
“Kitaplar tekrar okunur, değil mi?”

Alp sadece gülümsedi. Hayatında ilk kez sahadan değil, bir masadan galip ayrıldığını hissetti.