BÖLÜM-1

"Bazı hayaller insanın elinden alınmazdı; İnsan kendi elleriyle bırakmak zorunda kalırdı"

Üniversite sonuçlarının açıklandığı ilk gün Hayatımın en mutlu günü olması gerekiyordu.
Öyle sanmıştım en azından
Sabah erkenden uyanıp telefonumda sitenin yüklenmesi için çabalıyordum Annem de mutfakta kahvaltı hazırlıyordu yaptığı yumurtalı ekmeğin kokusu o küçücük mutfağı sarmıştı.
"Pelin açıklanmış mı kızım?
Annemin sesini duyunca hemen tekefonu masaya bıraktım ekranı açık bir şekilde
"Yok anne."
Aslında açıklanmıştı giriş yapabilmiştim sadece söylemeye cesaret edemedim.
Sonuç ekranına bakınca İlk bir kaç saniye bir şey anlamadım sonra İsmimi gördüm.
Yerleştiniz.
İstediğim üniversite,İstediğim bölüm.
Yıllardır hayalini kurduğum o üniversite o bölüm Hepsi karşımda iki satırda duruyordu
"Anne!"
Bu kez mutfaktan çıktı elinden çaydanlık vardı yer sofrası kurulmuştu.
"Ne oldu yavrum?Açıklanmış mı yoksa!"
Telefonu anneme gösterdim O umutlu mutlu bakışa ömrümü verirdim.İstediğim bölümü üniversiteyi kazandığımı söyledim elindeki çaydanlığı yere bırakarak sevinçle kucak dolusu sarıldı. Tebrik etti. Ama içimdeki o ağırlık hiç gitmiyordu.
Kira,Hesap,Yol,Yurt,Yemek,Kiraplar... Say say bitmez.
Ne annem azğını açıp bişey dedi ne de ben ikimizde aynı şeyi düşünüyorduk Bunu kaldırabilecek durumumuz yoktu. İşte dediğim gibi; "İnsan hayallerini bırakmak zorunda kalabilirdi bazen"